Ο μεσαίος χώρος επιτάσσει να είναι η 11η Μαρτίου μισή αργία και μισή απεργία;

Όταν κάποιος αργεί δεν μπορεί να απεργήσει και αντιστρόφως. Είδατε πολλές απεργίες να γίνονται κατά τις αργίες ή τα σαββατοκύριακα; Οι απεργίες γίνονται μόνο τις εργάσιμες μέρες, διότι αλλιώς δεν έχουν νόημα.

Aν η κυβέρνηση «μιλάει Αριστερά» ας μην ελπίζει ότι θα «κυβερνήσει Δεξιά». Στη χειρότερη περίπτωση θα «κυβερνήσει Αριστερά» και στην καλύτερη δεν θα κυβερνήσει καθόλου.

Όλοι οι τομείς όπου οι Βρετανοί ψηφοφόροι αξιολογούν ως πλέον προβληματικούς, είναι τομείς τους οποίους διαχειρίζεται ο δημόσιος τομέας. Αντιθέτως, τα λιγότερο πιεστικά προβλήματα έχουν και πολύ αγορά μέσα.

Η δυναμική στα Κατεχόμενα είναι ένας παράγων που μακροπρόθεσμα θα παίξει ρόλο στο «τσιμέντωμα της διχοτόμησης». Ο άλλος παράγων είναι η αυτάρεσκη τελμάτωση στο νότιο τμήμα

Στην Ελλάδα όλη η ηθική είναι γκρίζα περιοχή. Δεν είναι η πράξη ή το αποτέλεσμα κάποιας πράξης που μετρά, αλλά ποιος το κάνει.

Καλά είναι να γίνουν και ένα, και δύο, και τρία επικοινωνιακά επιτελεία. Το ερώτημα, όμως, είναι: Τι ακριβώς θα επικοινωνούν αυτά;

Η κυβέρνηση έπεσε στην ηθικολογική παγίδα που είχε στήσει, επειδή η ηθική δεν είναι ακριβής επιστήμη. Σε ένα τοπίο όπου όλα πρέπει είναι ηθικά, τα πάντα μπορούν να θεωρηθούν ανήθικα. Από τις προσωπικές δαπάνες του διοικητή μιας τράπεζας, μέχρι και τον κυβισμό των αυτοκινήτων που χρησιμοποιούν οι υπουργοί.

Ασχέτως κινήτρων, η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών μίλησε ορθά: υπάρχει ένας στυγνός δικτάτορας στη Λευκορωσία, ο οποίος πρέπει να πέσει.

Είχα την εντύπωση πως το αντιδικτατορικό σύνθημα «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» προέτασσε το ψωμί και άφηνε έσχατη την ελευθερία για να σχηματίσει ρίμα.

Μία Γαλλίδα συγγραφέας θα το καταψηφίσει διότι προτιμά μια «Ευρώπη τεμπελιάς και καπνιστών». Ακούγεται γελοίο, αλλά σάμπως τα δικά μας «όχι» είναι πιο σοβαρά;

Γράμμα από την κατεχόμενη Bόρειο Kύπρο: Tο Kυπριακό λύνεται de facto. Mάρτυρας ο οικοδομικός οργασμός στο Bορρά με τη συνακόλουθη οικονομική ανάπτυξη και κυρίως η ελπίδα των Τουρκοκυπρίων ότι μπορούν να προχωρήσουν χωρίς τη βοήθεια ή σύμπραξη των Ελληνοκυπρίων.

Δεν μπορεί η Τουρκία χωρίς όρους και προϋποθέσεις να έχει ευρωπαϊκό προφίλ στις συναντήσεις κι ασιατικό στη συμπεριφορά της στο Αιγαίο.

Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων μαθαίνουμε λίγα, φανταζόμαστε πολλά, αντιδράμε γρήγορα και φυσικά την πατάμε.

Κάποιοι κυκλοφορούν την άποψη πως πρέπει να κάνουμε δημοψήφισμα για το όνομα της πΓΔΜ. Να κάνουμε και για τα Ίμια και για τα χωρικά μας ύδατα και για την ακρίβεια…

Υπάρχουν δύο τρόποι για να αντιμετωπίσει κάποιος τις μελανές σελίδες της ιστορίας του τόπου του…

Με αφορμή το όνομα της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, στην εξωτερική μας πολιτική θυμόμαστε και πάλι το «στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα».

Μετά την υποχώρηση του δεξιού αντικομμουνισμού, οι δύο χώροι συνέκλιναν στη ρητορεία τους, με τη διαφορά ότι από Αριστερά υπήρχε ιστορικά μεγάλη επεξεργασία απόψεων, ενώ από Δεξιά υπήρχαν δάνεια θέσεων.

Την πολύπλοκη παθογένεια της ελληνικής σκηνής έχει να διαχειριστεί στα τρία επόμενα χρόνια τούτη η κυβέρνηση. Αν αποφασίζει να την αντιμετωπίσει θα πάει καλά. Αν ασχοληθεί με την εικόνα της θα χάσει.

Η κατάσταση με το βασικό μέτοχο εκτραχύνεται και πάλι σε ένα νέο αριστεροπαραλογισμό. Φτιάχνεται αντιευρωπαϊκό κλίμα χωρίς λόγο.