Ο χώρος των προμηθειών των Ενόπλων Δυνάμεων είναι προνομιακός για τη διαφθορά. Και αυτό γιατί ο έλεγχος είναι από ελλιπής έως ανύπαρκτος.
Tο πρόβλημα της διαφθοράς δεν είναι κομματικό, είναι υπερκομματικό. Δεν είναι αμιγώς πολιτικό, είναι κοινωνικό. Δεν έχει χρώματα, έχει να κάνει με την εξουσία. Όποια εξουσία, σε όποιο σκαλί του Δημοσίου κι αν ασκείται.
Η πολιτική έχει ως θεμέλιο τη σκέψη και ως όχημα τη συγκρότηση ολοκληρωμένης πρότασης. Αυτά απαιτούν πολύ πιο σύνθετη κι επίπονη εργασία απ’ ό,τι μια καλή εμφάνιση στο γυαλί.
Μπορεί να έφυγαν τα «ιερά τέρατα» της πολιτικής, οι ιδρυτές των μεγάλων κομμάτων, ο αρχηγισμός όμως παραμένει ανέπαφος στα κόμματα.
Όταν οι φιλελεύθεροι προειδοποιούσαν για το κλείσιμο της «Ολυμπιακής» τους χαρακτήριζαν «Κασσάνδρες». Τώρα που η Ο.Α. κλείνει τους βρίζουν ως «ανάλγητους».
Για να είναι βάσιμη η κριτική προς ένα πολιτικό σύστημα, που προτιμά να δίνει λεφτά για πόλεμο αντί να προστατεύει τους πολίτες του, πρέπει να βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα.
Oι εικόνες που μας έρχονται από τον Μισισιπή και τη Λουϊζιάνα δείχνουν ξεκάθαρα ότι το μοντέλο ανάπτυξης που προωθεί η χριστιανική ακροδεξιά των ΗΠΑ δεν έχει πολύ μέλλον.
Σε τι χρειάζεται ένα υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης (και παρεμπιπτόντως ένα υπουργείο Αιγαίου); Το ΠΑΣΟΚ, πέρα από το να γκρινιάζει για τη μη αναβάθμισή του, δεν μας διαφωτίζει. Το ίδιο και ο υπουργός που επαίρεται για την αναβάθμισή του.
Η εκλογική σύμπραξη των αριστερών κομμάτων υπήρχε όσο λειτουργούσαν τα αντιδεξιά ανακλαστικά. Από τη στιγμή που αυτά (και καλώς) έπαψαν να υφίστανται δεν υπάρχει κοινή πλατφόρμα συνεργασίας.
Με δεδομένο ότι η Τουρκία δεν βλέπει ένταξη στο ορατό μέλλον, μία λύση υπάρχει. Η προσέγγιση με την τουρκοκυπριακή κοινότητα, ώστε οι ίδιοι να απαιτήσουν το ευρωπαϊκό μέλλον που έχουν κατακτήσει, δηλαδή την επανένωση.
Το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ σήμερα δεν είναι η ένταση του αντιπολιτευτικού του λόγου, αλλά το περιεχόμενό του.
Η ισορροπία μεταξύ δημοκρατίας και αποτελεσματικότητας…
Η διπλωματία είναι πάρε-δώσε και ο δικός μας φόβος από ‘δώ και πέρα πρέπει να είναι μήπως το ευρωπαϊκό «δώσε» στην Τουρκία αφορά την Κύπρο
Παραφράζοντας τον Γάλλο πολιτικό Antoine Boulay de la Meurthe, θα λέγαμε ότι οι συνεντεύξεις για πρόσληψη στο Δημόσιο είναι χειρότερες από έγκλημα. Είναι πολιτικό λάθος.
Διατυπώνεται πολύς λόγος κενός περιεχομένου σχετικά με τη διεύρυνση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων, επειδή το ΠΑΣΟΚ υπολογίζει να καρπωθεί εκλογικά το συντηρητισμό των μικρομεσαίων.
Πέρα από τα παλαιοπασοκικά δάκρυα η συμβολή κάποιων στελεχών του ΠΑΣΟΚ στο δημόσιο διάλογο είναι μηδενική. Δεν αρθρώνουν μια στοιχειώδη πρόταση για το τι πρέπει να γίνει.
Η μόνη διάφορα στη στάση των μουλάδων του Ιράν με τους εγχώριους κομμουνιστές, σε ό,τι αφορά το τρομοκρατικό χτύπημα του Λονδίνου, είναι ότι οι μουλάδες, τουλάχιστον, σε αντίθεση με το ΚΚΕ, εξέφρασαν τη συμπάθειά τους για τα θύματα.
Ο πόλεμος που κήρυξαν οι ισλαμιστές στη Δύση δεν έχει πολιτική λογική κι αδίκως πασχίζουν να τον μασκαρέψουν διάφοροι στη χώρα μας. Είναι θρησκευτικός πόλεμος και γι’ αυτό δεν χωράει στο νου ανθρώπου.
Πολιτική λύση στο πρόβλημα κάποιων τύπων που ανατινάζονται για να βρεθούν αυτομάτως στην παρέα 72 παρθένων δεν μπορεί να υπάρξει.
Η Αριστερά βίωσε το σοκ της ήττας και γι’ αυτό άρχισε να ετεροπροσδιορίζεται. H Παλιά Αριστερά οριζόταν από την αγάπη για το σοσιαλισμό. Η Νέα Αριστερά από το μίσος για τον καπιταλισμό…
