Με δεδομένο ότι η Τουρκία δεν βλέπει ένταξη στο ορατό μέλλον, μία λύση υπάρχει. Η προσέγγιση με την τουρκοκυπριακή κοινότητα, ώστε οι ίδιοι να απαιτήσουν το ευρωπαϊκό μέλλον που έχουν κατακτήσει, δηλαδή την επανένωση.

Το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ σήμερα δεν είναι η ένταση του αντιπολιτευτικού του λόγου, αλλά το περιεχόμενό του.

Η ισορροπία μεταξύ δημοκρατίας και αποτελεσματικότητας…

Η διπλωματία είναι πάρε-δώσε και ο δικός μας φόβος από ‘δώ και πέρα πρέπει να είναι μήπως το ευρωπαϊκό «δώσε» στην Τουρκία αφορά την Κύπρο

Παραφράζοντας τον Γάλλο πολιτικό Antoine Boulay de la Meurthe, θα λέγαμε ότι οι συνεντεύξεις για πρόσληψη στο Δημόσιο είναι χειρότερες από έγκλημα. Είναι πολιτικό λάθος.

Διατυπώνεται πολύς λόγος κενός περιεχομένου σχετικά με τη διεύρυνση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων, επειδή το ΠΑΣΟΚ υπολογίζει να καρπωθεί εκλογικά το συντηρητισμό των μικρομεσαίων.

Πέρα από τα παλαιοπασοκικά δάκρυα η συμβολή κάποιων στελεχών του ΠΑΣΟΚ στο δημόσιο διάλογο είναι μηδενική. Δεν αρθρώνουν μια στοιχειώδη πρόταση για το τι πρέπει να γίνει.

Η μόνη διάφορα στη στάση των μουλάδων του Ιράν με τους εγχώριους κομμουνιστές, σε ό,τι αφορά το τρομοκρατικό χτύπημα του Λονδίνου, είναι ότι οι μουλάδες, τουλάχιστον, σε αντίθεση με το ΚΚΕ, εξέφρασαν τη συμπάθειά τους για τα θύματα.

Ο πόλεμος που κήρυξαν οι ισλαμιστές στη Δύση δεν έχει πολιτική λογική κι αδίκως πασχίζουν να τον μασκαρέψουν διάφοροι στη χώρα μας. Είναι θρησκευτικός πόλεμος και γι’ αυτό δεν χωράει στο νου ανθρώπου.

Πολιτική λύση στο πρόβλημα κάποιων τύπων που ανατινάζονται για να βρεθούν αυτομάτως στην παρέα 72 παρθένων δεν μπορεί να υπάρξει.

Η Αριστερά βίωσε το σοκ της ήττας και γι’ αυτό άρχισε να ετεροπροσδιορίζεται. H Παλιά Αριστερά οριζόταν από την αγάπη για το σοσιαλισμό. Η Νέα Αριστερά από το μίσος για τον καπιταλισμό…

Τα τελευταία χρόνια και με αφορμή τη διαχείριση των απορριμμάτων της Αττικής, η Τοπική Αυτοδιοίκηση έδωσε εξετάσεις και δυστυχώς απέτυχε παταγωδώς.

Σήμερα 2,8 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας των 2 δολαρίων ημερησίως. Ζουν, δηλαδή, με λιγότερα λεφτά απ’ όσα επιδοτεί κάθε γελάδι η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τι καλύτερο, λοιπόν, να αναλάβει την προεδρία μιας Επιτροπής Σοφών για το μέλλον της χώρας ο κ. Αρσένης; Αν κρίνουμε από τις γκάφες του, πρέπει να είναι ο σοφότερος όλων.

Η αγορά δικαιωμάτων ρύπανσης δεν είναι το πρόβλημα. Είναι η λύση για να μπαίνει κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Να πληρώνει το κόστος των αρνητικών επιδράσεων που προκαλεί η δραστηριότητά του.

Ο λόγος της Αριστεράς αποδιαρθρώνεται σε μεταμοντερνικά νεφελώματα και το παιγνίδι με το «ναι» και το «όχι» στο γαλλικό δημοψήφισμα είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου ενός ολόκληρου ρεύματος σκέψης που πάει να γίνει κυρίαρχο στο χώρο.

Η αντιπολίτευση του κ. Παπανδρέου σε πολλές περιστάσεις δεν επιτρέπει στους χαχόλους να νιώσουν ΠΑΣΟΚοι. Δεν ανάβει τα αίματα ούτε καν τα μηχανάκια της AGB.

Ο «αρχιτέκτων» της πλέον βραχύβιας Συνταγματικής Αναθεώρησης στην παγκόσμια ιστορία δεν είναι κρατικιστής, όπως τον θέλουν οι «κύκλοι του ΠΑΣΟΚ». Είναι νεολαϊκιστής. Θα εμφανιζόταν ως φιλελεύθερος, αν ο αρχηγός του κινούνταν σε τροχιά κρατισμού.

Πώς γίνεται να χαίρονται ταυτόχρονα για το γαλλικό «όχι» ο ακροδεξιός κ. Ζαν Μαρί Λεπέν και ο αριστερός κ. Αλέκος Αλαβάνος;

Η Ευρωπαϊκή Ένωση από ‘δώ και πέρα πρέπει να βρει όραμα. Όχι το «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε» που εννοεί η Αριστερά, αλλά κάτι ουσιαστικό…