Τα τελευταία χρόνια και με αφορμή τη διαχείριση των απορριμμάτων της Αττικής, η Τοπική Αυτοδιοίκηση έδωσε εξετάσεις και δυστυχώς απέτυχε παταγωδώς.

Σήμερα 2,8 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας των 2 δολαρίων ημερησίως. Ζουν, δηλαδή, με λιγότερα λεφτά απ’ όσα επιδοτεί κάθε γελάδι η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τι καλύτερο, λοιπόν, να αναλάβει την προεδρία μιας Επιτροπής Σοφών για το μέλλον της χώρας ο κ. Αρσένης; Αν κρίνουμε από τις γκάφες του, πρέπει να είναι ο σοφότερος όλων.

Η αγορά δικαιωμάτων ρύπανσης δεν είναι το πρόβλημα. Είναι η λύση για να μπαίνει κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Να πληρώνει το κόστος των αρνητικών επιδράσεων που προκαλεί η δραστηριότητά του.

Ο λόγος της Αριστεράς αποδιαρθρώνεται σε μεταμοντερνικά νεφελώματα και το παιγνίδι με το «ναι» και το «όχι» στο γαλλικό δημοψήφισμα είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου ενός ολόκληρου ρεύματος σκέψης που πάει να γίνει κυρίαρχο στο χώρο.

Η αντιπολίτευση του κ. Παπανδρέου σε πολλές περιστάσεις δεν επιτρέπει στους χαχόλους να νιώσουν ΠΑΣΟΚοι. Δεν ανάβει τα αίματα ούτε καν τα μηχανάκια της AGB.

Πώς γίνεται να χαίρονται ταυτόχρονα για το γαλλικό «όχι» ο ακροδεξιός κ. Ζαν Μαρί Λεπέν και ο αριστερός κ. Αλέκος Αλαβάνος;

Ο «αρχιτέκτων» της πλέον βραχύβιας Συνταγματικής Αναθεώρησης στην παγκόσμια ιστορία δεν είναι κρατικιστής, όπως τον θέλουν οι «κύκλοι του ΠΑΣΟΚ». Είναι νεολαϊκιστής. Θα εμφανιζόταν ως φιλελεύθερος, αν ο αρχηγός του κινούνταν σε τροχιά κρατισμού.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση από ‘δώ και πέρα πρέπει να βρει όραμα. Όχι το «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε» που εννοεί η Αριστερά, αλλά κάτι ουσιαστικό…

Μήπως μπορούν οι αριστεροί ταγοί να μας διευκρινίσουν τι ποσοστό από το 55% του «όχι» είναι αριστερή ψήφος και σε τι ποσοστό φτάνει η ακροδεξιά, ξενοφοβική, ρατσιστική κ.λπ.;

Όσο «πλαταίνει και βαθαίνει η Δημοκρατία», τόσο πιο πολύπλοκη γίνεται. Και όσο αυξάνει η πολυπλοκότητά της τόσο πιο ευάλωτη είναι στους κάθε είδους απλοποιητικούς λαϊκισμούς

Όταν ένας θάνατος είναι τραγωδία και τρεις χιλιάδες θάνατοι είναι στατιστική.

Προς τι η έκπληξη για λογοκρισία από το ΚΚΕ της διαδρομής του Χαρίλαου Φλωράκη; Σύνηθες δεν είναι για τους συνεπείς του Σταλινισμού;

Υπάρχει ένα χρόνιο αίτημα εξισωτισμού των ευκαιριών στην Ελλάδα. Δυστυχώς, προς τα κάτω. Σ’ αυτήν τη λογική εμπίπτει και η επίθεση κατά της συζύγου του πρωθυπουργού, επειδή μίλησε σε ένα ιατρικό συνέδριο…

Το βασικό πρόβλημα της χώρας δεν είναι το γεγονός ότι ένας χειρώναξ παίρνει λίγα (αληθές) και ένας βουλευτής πολλά (ψευδές). Το ερώτημα που πρέπει να απασχολεί το έθνος, δεν είναι πόσα παίρνουν αυτοί που βουλεύονται, αλλά το αν και κατά πόσον αυτοί σκέπτονται.

Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, μαζί με τον Λεπέν, την Αριστερά και κάποιους Εγγλέζους ευρωσκεπτικιστές, ψήφισαν ενάντια στην κοινωνική Ευρώπη.

Πιθανόν η μεγαλύτερη αναπηρία της Νέας Δημοκρατίας να είναι πως πολλά από τα στελέχη της όχι απλώς δεν καταλαβαίνουν τις λύσεις. Δεν καταλαβαίνουν καν το πρόβλημα…

Το «όχι» στο ευρωσύνταγμα του αμελητέου εκλογικά, αλλά ισχυρού σε επιρροή, «Συνασπισμού» δημιουργεί τη βάση για ανάπτυξη ευρωφοβικού κλίματος στη χώρα.

Όσο το κράτος παραμένει μεγάλο και δυσκίνητο, το μικρό κι ευέλικτο κυβερνητικό σχήμα δεν μπορεί να είναι παρά ένας ευσεβής πόθος, κάτι σαν κάρο πριν από τ’ άλογα.

Πως και γιατί ο Τόνι Μπλερ κέρδισε την τρίτη κατά σειρά εκλογική του νίκη…