Όταν ένας θάνατος είναι τραγωδία και τρεις χιλιάδες θάνατοι είναι στατιστική.

Προς τι η έκπληξη για λογοκρισία από το ΚΚΕ της διαδρομής του Χαρίλαου Φλωράκη; Σύνηθες δεν είναι για τους συνεπείς του Σταλινισμού;

Υπάρχει ένα χρόνιο αίτημα εξισωτισμού των ευκαιριών στην Ελλάδα. Δυστυχώς, προς τα κάτω. Σ’ αυτήν τη λογική εμπίπτει και η επίθεση κατά της συζύγου του πρωθυπουργού, επειδή μίλησε σε ένα ιατρικό συνέδριο…

Το βασικό πρόβλημα της χώρας δεν είναι το γεγονός ότι ένας χειρώναξ παίρνει λίγα (αληθές) και ένας βουλευτής πολλά (ψευδές). Το ερώτημα που πρέπει να απασχολεί το έθνος, δεν είναι πόσα παίρνουν αυτοί που βουλεύονται, αλλά το αν και κατά πόσον αυτοί σκέπτονται.

Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, μαζί με τον Λεπέν, την Αριστερά και κάποιους Εγγλέζους ευρωσκεπτικιστές, ψήφισαν ενάντια στην κοινωνική Ευρώπη.

Πιθανόν η μεγαλύτερη αναπηρία της Νέας Δημοκρατίας να είναι πως πολλά από τα στελέχη της όχι απλώς δεν καταλαβαίνουν τις λύσεις. Δεν καταλαβαίνουν καν το πρόβλημα…

Πως και γιατί ο Τόνι Μπλερ κέρδισε την τρίτη κατά σειρά εκλογική του νίκη…

Όσο το κράτος παραμένει μεγάλο και δυσκίνητο, το μικρό κι ευέλικτο κυβερνητικό σχήμα δεν μπορεί να είναι παρά ένας ευσεβής πόθος, κάτι σαν κάρο πριν από τ’ άλογα.

Το «όχι» στο ευρωσύνταγμα του αμελητέου εκλογικά, αλλά ισχυρού σε επιρροή, «Συνασπισμού» δημιουργεί τη βάση για ανάπτυξη ευρωφοβικού κλίματος στη χώρα.

Ο μεσαίος χώρος επιτάσσει να είναι η 11η Μαρτίου μισή αργία και μισή απεργία;

Όταν κάποιος αργεί δεν μπορεί να απεργήσει και αντιστρόφως. Είδατε πολλές απεργίες να γίνονται κατά τις αργίες ή τα σαββατοκύριακα; Οι απεργίες γίνονται μόνο τις εργάσιμες μέρες, διότι αλλιώς δεν έχουν νόημα.

Aν η κυβέρνηση «μιλάει Αριστερά» ας μην ελπίζει ότι θα «κυβερνήσει Δεξιά». Στη χειρότερη περίπτωση θα «κυβερνήσει Αριστερά» και στην καλύτερη δεν θα κυβερνήσει καθόλου.

Όλοι οι τομείς όπου οι Βρετανοί ψηφοφόροι αξιολογούν ως πλέον προβληματικούς, είναι τομείς τους οποίους διαχειρίζεται ο δημόσιος τομέας. Αντιθέτως, τα λιγότερο πιεστικά προβλήματα έχουν και πολύ αγορά μέσα.

Η δυναμική στα Κατεχόμενα είναι ένας παράγων που μακροπρόθεσμα θα παίξει ρόλο στο «τσιμέντωμα της διχοτόμησης». Ο άλλος παράγων είναι η αυτάρεσκη τελμάτωση στο νότιο τμήμα

Στην Ελλάδα όλη η ηθική είναι γκρίζα περιοχή. Δεν είναι η πράξη ή το αποτέλεσμα κάποιας πράξης που μετρά, αλλά ποιος το κάνει.

Καλά είναι να γίνουν και ένα, και δύο, και τρία επικοινωνιακά επιτελεία. Το ερώτημα, όμως, είναι: Τι ακριβώς θα επικοινωνούν αυτά;

Η κυβέρνηση έπεσε στην ηθικολογική παγίδα που είχε στήσει, επειδή η ηθική δεν είναι ακριβής επιστήμη. Σε ένα τοπίο όπου όλα πρέπει είναι ηθικά, τα πάντα μπορούν να θεωρηθούν ανήθικα. Από τις προσωπικές δαπάνες του διοικητή μιας τράπεζας, μέχρι και τον κυβισμό των αυτοκινήτων που χρησιμοποιούν οι υπουργοί.

Ασχέτως κινήτρων, η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών μίλησε ορθά: υπάρχει ένας στυγνός δικτάτορας στη Λευκορωσία, ο οποίος πρέπει να πέσει.

Είχα την εντύπωση πως το αντιδικτατορικό σύνθημα «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» προέτασσε το ψωμί και άφηνε έσχατη την ελευθερία για να σχηματίσει ρίμα.

Μία Γαλλίδα συγγραφέας θα το καταψηφίσει διότι προτιμά μια «Ευρώπη τεμπελιάς και καπνιστών». Ακούγεται γελοίο, αλλά σάμπως τα δικά μας «όχι» είναι πιο σοβαρά;