Το εθνικό σχέδιο για την οικονομία που όλοι ονειρευόμαστε δεν μπορεί να είναι τίποτε περισσότερο από την «καμήλα» του σερ Αλεκ Ισιγκόνις.
Ποια επανάσταση μπορεί να γίνει σε μια χώρα όπου ακόμη και η εφαρμογή του νόμου είναι στην διακριτική ευχέρεια των πολιτών;
Είναι πολλοί εκείνοι που δεν κατανοούν ότι η βία δεν αποτελεί λύση, αλλά ότι είναι το πρόβλημα.
Για να λυθεί το πρόβλημα της ανομίας απαιτείται η μηδενική ανοχή. Αρκεί αυτή να είναι μηδενική.
Η πρόταση του κ. Κουράκη (για να ακριβολογούμε δεν είναι ακριβώς δική του· αυτή η πρακτική εφαρμόζεται σε πολλές χώρες της Ευρώπης) μπορεί να είναι μια αφορμή για έναν ευρύτερο διάλογο σχετικά με τις σχέσεις κράτους-εκκλησίας.
Οι δικαστικές αποφάσεις κρίνονταν, κρίνονται και θα κρίνονται. Βεβαίως, αυτό πρέπει να γίνεται με ευπρέπεια, όπως πρέπει να γίνεται ο δημόσιος διάλογος σε αυτή τη χώρα.
Σε μια χώρα που ελάχιστοι διαβάζουν γίνεται μέγας καυγάς για την πολιτική βιβλίου.
Είναι ζήτημα τιμής για την ελληνική αστυνομία να ξετυλίξει ολόκληρο το κουβάρι της φρικιαστικής δολοφονίας του νεαρού μετανάστη.
Οι πρώτοι που σκέφτηκαν ότι η βία είναι ατελέσφορη, αν και δεν το κατάλαβαν, έκαναν ίσως το μεγαλύτερο άλμα στην ανθρώπινη σκέψη.
Ο δρόμος της ανομίας είναι ολισθηρός και η μία παρανομία ανοίγει τον δρόμο για την επόμενη.
Νόμος είναι το δίκιο του συνδικαλιστή. Και με δικαστική απόφαση…
Η δικαιοσύνη έχει τον λόγο για όσα γίνονται στο ΑΠΘ.
Τα προβλήματα των κατοίκων του κέντρου της Αθήνας, που και αυτά έθρεψαν τη Χρυσή Αυγή, δεν αντιμετωπίζονται σε συμβολικό επίπεδο, ούτε στερώντας την ιθαγένεια από παιδιά νόμιμων μεταναστών.
Χωρίς τον φόβο των ταγμάτων εφόδου η συμμετοχή στις εκλογές των ΑΕΙ ήταν 75-95%.
Ποιά παράδοση, ποιά Ελλάδα, ποιά πίστη, ποιές αξίες υπερασπίζεται η «Χρυσή Αυγή»;
Οι χρυσαυγίτες δεν έχουν κανένα δικαίωμα να παρεμποδίζουν μια θεατρική παράσταση, αλλά κάποιοι που δηλώνουν «αριστεροί» μπορούν να παρεμποδίζουν ό,τι θέλουν και κυρίως την ύψιστη δημοκρατική διαδικασία, που είναι οι εκλογές.
Σε κάθε γωνιά αυτής της χώρας υπάρχει ένα δυστύχημα που περιμένει να συμβεί.
«Η Σύγκλητος του ΑΠΘ αναγνωρίζει το πρόβλημα των εργαζομένων στις εργολαβίες καθαριότητας, φύλαξης και συντήρησης ως κορυφαίο του Πανεπιστημίου»!
Η ελευθερία της διαδήλωσης έχει κάποιους χωροταξικούς περιορισμούς, που προβλέπονται από το Σύνταγμα. Αλλά αυτοί οι περιορισμοί είναι επίσης …περιορισμένοι.
Από το «οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές», μέχρι το «νόμος είναι το δίκιο του τάδε», η κοινωνία δεν συζήτησε σε βάθος τις προκλήσεις που είχε.
