Δεν ηττήθηκε η Κύπρος στις διαπραγματεύσεις, όπως ισχυρίζονται κάποιοι. Ηττήθηκε η αντίληψη του τσάμπα τσαμπουκά, που πουλούσαν διάφοροι με το εκλογικό αζημίωτο.

«Η πρωτοφανής βαρβαρότητα εκδηλώθηκε όταν ο υπεύθυνος του ξενοδοχείου, τα ξημερώματα της περασμένης Τρίτης (η ώρα 2 π.μ.), κάλεσε τις Ειδικές Δυνάμεις (!) επειδή τον ενοχλούσε… ο τρόπος που διασκέδαζαν τα παιδιά»

Η δικαιοσύνη των υπερβολικών ποινών είναι εξίσου λειψή με τη δικαιοσύνη των μη ποινών.

Η χρήση της βίας κατά μεταναστών δεν θα είχε καμιά ελπίδα, αν η βία κατά ανθρώπων προκαλούσε απέχθεια.

Στην εποχή μας, πρέπει να τα ξαναδούμε όλα με βάση την αποτελεσματικότητα.

Κάποια στιγμή ο ελληνικός λαός πρέπει να κάνει τους λογαριασμούς του με τους υποκριτές του αίματος, του γένους και άλλων μεταφυσικών εννοιών, τις οποίες εμπορεύονται για να κερδίζουν ψήφους.

Ολα «συμβολικά» γίνονται στην Ελλάδα. Το πρόβλημα, όμως, είναι στον χώρο του πραγματικού και των επιπτώσεων σε τρίτους…

Το εθνικό σχέδιο για την οικονομία που όλοι ονειρευόμαστε δεν μπορεί να είναι τίποτε περισσότερο από την «καμήλα» του σερ Αλεκ Ισιγκόνις.

Ποια επανάσταση μπορεί να γίνει σε μια χώρα όπου ακόμη και η εφαρμογή του νόμου είναι στην διακριτική ευχέρεια των πολιτών;

Είναι πολλοί εκείνοι που δεν κατανοούν ότι η βία δεν αποτελεί λύση, αλλά ότι είναι το πρόβλημα.

Για να λυθεί το πρόβλημα της ανομίας απαιτείται η μηδενική ανοχή. Αρκεί αυτή να είναι μηδενική.

Η πρόταση του κ. Κουράκη (για να ακριβολογούμε δεν είναι ακριβώς δική του· αυτή η πρακτική εφαρμόζεται σε πολλές χώρες της Ευρώπης) μπορεί να είναι μια αφορμή για έναν ευρύτερο διάλογο σχετικά με τις σχέσεις κράτους-εκκλησίας.

Οι δικαστικές αποφάσεις κρίνονταν, κρίνονται και θα κρίνονται. Βεβαίως, αυτό πρέπει να γίνεται με ευπρέπεια, όπως πρέπει να γίνεται ο δημόσιος διάλογος σε αυτή τη χώρα.

Σε μια χώρα που ελάχιστοι διαβάζουν γίνεται μέγας καυγάς για την πολιτική βιβλίου.

Είναι ζήτημα τιμής για την ελληνική αστυνομία να ξετυλίξει ολόκληρο το κουβάρι της φρικιαστικής δολοφονίας του νεαρού μετανάστη.

Οι πρώτοι που σκέφτηκαν ότι η βία είναι ατελέσφορη, αν και δεν το κατάλαβαν, έκαναν ίσως το μεγαλύτερο άλμα στην ανθρώπινη σκέψη.

Ο δρόμος της ανομίας είναι ολισθηρός και η μία παρανομία ανοίγει τον δρόμο για την επόμενη.

Νόμος είναι το δίκιο του συνδικαλιστή. Και με δικαστική απόφαση…

Η δικαιοσύνη έχει τον λόγο για όσα γίνονται στο ΑΠΘ.

Τα προβλήματα των κατοίκων του κέντρου της Αθήνας, που και αυτά έθρεψαν τη Χρυσή Αυγή, δεν αντιμετωπίζονται σε συμβολικό επίπεδο, ούτε στερώντας την ιθαγένεια από παιδιά νόμιμων μεταναστών.