Διάφοροι να κουρσεύουν τις έννοιες του δικαίου και των νόμων για να καταλήξουμε στη χώρα της γενικευμένης ανομίας.

Δια των αποκλεισμών τα έθνη συρρικνώνονται.

Από το έλλειμμα δημοκρατικής παιδείας ξεπήδησε και η νομιμοποίηση των ενεργειών της Χρυσής Αυγής.

Το πρόβλημα της Ακροδεξιάς δεν λύνεται με οιμωγές, καταγγελίες και επιδόματα. Λύνεται μόνο με δημοκρατική παιδεία.

Ποια είναι η επίσημη θέση του υπουργείου συνολικά για το ζήτημα της αξιοποίησης ιδιωτικών χορηγιών σε σχολικές μονάδες;

Η παρανομία στην Ελλάδα είναι εύκολη. Το μόνο που απαιτεί είναι ένα καλό επίθετο και η εφεύρεση μιας «Πρωτοβουλίας».

«Απαγορεύομεν και διατάσσομεν» στα σχολεία της περιφέρειας να κάνουν κακές παρέες με «επιχειρηματικά συμφέροντα».

Οι δύο οικονομικοί εισαγγελείς προσεγγίζουν με εξαιρετική ελαφρότητα κρίσιμα πολιτικά ζητήματα.

Οι ακραίες προσεγγίσεις μπορεί να κερδίζουν ψήφους ακραίων, αλλά με γινάτια απέναντι στην πραγματικότητα δεν λύνονται προβλήματα.

Αν θέλει κάποιος να δει το μέλλον αυτής της χώρας δεν έχει παρά να κοιτάξει τις βάσεις εισαγωγής στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ.

Από τον κούφιο προοδευτισμό που οδηγούσε στην απραξία των αρχών σε ό,τι αφορά τους παράνομους μετανάστες, περάσαμε στον φασισμό της αδιαφορίας όταν τους δολοφονούν.

Μπορεί δηλαδή η ακροδεξιά να μοιάζει ριζοσπαστικός σχηματισμός, στην ουσία όμως δεν υπόσχεται κάτι νέο. Ομνύει σε ένα εξιδανικευμένο παρελθόν το οποίο δεν είναι βιώσιμο.

Αυτό που κάνει και τούτη η κυβέρνηση είναι να διατηρεί το σύστημα ανέπαφο, αλλά σε όλο και χαμηλότερα επίπεδα.

Στην χώρα των αυθαιρέτων τα παράλογα δεν προξενούν πλέον εντύπωση. Ούτε καν γέλιο.

Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών είναι ένα άλλο θέμα που -στην Ελλάδα μόνο- χωράει πολλή συζήτηση.

Δεν θα ζήσουμε ένα ήρεμο φθινόπωρο αλλά η μεγάλη αναταραχή του 2010 – 2011 μάλλον δεν θα επαναληφθεί.

«Φίμωσαν τον Πολ Μακάρτνεϊ και τον Μπρους Σπρίνγκστιν»;

Ολοι οι νόμοι που ψηφίζονται στην Ελλάδα -από τη διαχείριση των απορριμμάτων στην Αττική, μέχρι τον Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό- έχουν «λειτουργικά προβλήματα». Το βασικότερο είναι ότι κανείς δεν τους εφαρμόζει.

Οι πρυτάνεις των πανεπιστημίων, αφού δίδαξαν επί ένα έτος εμπράκτως στην ελληνική κοινωνία την ανομία, ήρθε η ώρα να δικαιωθούν;

Οταν ο πιο αδύναμος μιας κοινωνίας νιώθει ασφαλής, τότε θα νιώσουμε ασφάλεια όλοι μας.