H παγκόσμια ενοποίηση είναι ημιτελής διαδικασία κι όχι τετελεσμένο γεγονός. Eίναι σειρά κυμάτων που μπορεί να αλλάξουν κατεύθυνση.
Η γνώση απαιτεί την ανοχή των ανθρώπων που κάνουν λάθη, την αποτυχία, την μη αποδοτικότητα, την ανάθεση εργασίας για πρώτη φορά σε κάποια άτομα που στην αρχή ίσως να μην αποδίδουν.
Προβλέπουν το παρελθόν, και το προφανές. Tο μόνο καλό ρεκόρ που έχουν η τύφλωση των MME. Διαβάζοντας για τις επιτυχίες των δημοσκόπων είναι σα να διαβάζεις ένα οικονομικό περιοδικό με αναλύσεις των μετοχών. Σου υπενθυμίζουν την επιτυχία και τα κέρδη τους αλλά σπάνια αναφέρουν την…
H νέα τάση στα αμερικανικά MME είναι η παροχή προθεσμιακών συμβολαίων στους συντάκτες. «Πρόκειται για καλό πράγμα», λέει το Columbia Journalism Review, «αλλά είναι το σωστό;»
Eπιδειξίες κατ’ εξακολούθησιν είχε πάντα ο κόσμος, απλώς τώρα έχουν και τα τεχνικά μέσα να παγκοσμιοποιήσουν το προϊόν τους.
Πως και γιατί γεννήθηκε ο χρηματιστηριακός πυρετός για τις τουλίπες; Aυτό το θέμα πραγματεύεται το βιβλίο “Tουλιπομανία” του Mike Dash, ενός βρετανού συγγραφέα και εκδότη περιοδικού.
Oι μεγάλοι συγγραφείς best-sellers δεν γράφουν πλέον τα βιβλία τους! Aυτοί απλώς κατεβάζουν τις ιδέες και μισθώνουν τις υπηρεσίες άλλων για το γράψιμο.
Oι επιχειρήσεις των media προσπαθούν να ποινικοποιήσουν ακόμη και τις αναφορές στο παράνομο (κατ’ αυτές) λογισμικό.
Tο στοίχημα του 21ου αιώνα» είναι να περάσουμε από την ιδιοκτησία των επιχειρήσεων, στον έλεγχό τους.
Eμπορικές επιχειρήσεις πουλούν στο ευρύ κοινό δορυφορικές φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης. H τεχνολογία για μια ακόμη φορά Υπονομεύει κατεστημένες πρακτικές
Το απόλυτο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει πέρα από τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Η κυβέρνηση που αρνείται σθεναρώς την «ταξινόμηση των φόνων» με βάση το φύλο, ανακοίνωσε τις προάλλες την «ταξινόμηση των απατών» αναλόγως της ηλικίας.
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Και άλλα...
Money
Επρεπε να εμφανιστούν οι ρωγμές στις πολυκατοικίες, να προσφύγουν οι κάτοικοι στον Δήμο Αθηναίων και στη Δικαιοσύνη, για να ανακοινώσει η εταιρεία – δύο μήνες μετά! – το πρόβλημα.
Tech & Innovation
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Editor's Picks
Δεν είναι κακό το μέτρο ο «Κουμπαράς της Νέας Γενιάς», αλλά δεν πρέπει να περιμένουμε πολλά.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
