Ο Κέινς, η διαπλοκή και …τρεις μπογιατζήδες στον παράδεισο
Αφού στο ερώτημα «βούτυρο ή κανόνια» απαντάμε «κανόνια» το επόμενο ερώτημα είναι: «βούτυρο ή τσιγάρα;». Αυτό το ερώτημα πρέπει να το απαντήσουμε σήμερα γιατί αύριο θα ξαναλλάξει. Θα γίνει «ψωμί ή τσιγάρα;»
Η Αριστερά υποστηρίζει ότι η Προεδρία δεν μπορεί να είναι άβατο. Ορθόν. Ποιος θα είχε αντίρρηση αν ο κ. Λεωνίδας Κύρκος προτασσόταν ως υποψήφιος κι όχι ένας ενεργός πολιτικός ο οποίος (όπως είναι φυσικό εκ της θέσεως του) δημιουργεί συμπάθειες και αντιπάθειες με τις θέσεις…
Δεν υπάρχει επιχειρηματίας που ματαίωσε επένδυση επειδή οι χρηματοδοτήσεις του κράτους δεν ήταν επαρκείς. Απλώς όλοι γνωρίζουν ότι το κλίμα δεν τους σηκώνει. Κατ’ αρχήν είναι κατασυκοφαντημένοι. Αν συναλλάσσονται με το κράτος θα κατηγορηθούν για διαπλοκή. Αν βγουν στην αγορά σίγουρα θα τους κολλήσει η…
Με ή χωρίς λοιπόν την απογραφή η ελληνική οικονομία έχει διαρθρωτικά προβλήματα. Δεν παράγει, όσα θέλει να καταναλώσει κι αυτό φαίνεται από τις στατιστικές: 20% των Ελλήνων δηλώνουν ότι βρίσκονται κάτω από τα όρια της φτώχειας.
«Εύκολα κι απλά» νομίζουμε ότι θα ξεπεράσουμε και τα μεγάλα προβλήματα της οικονομίας. Θαρρούμε πως με ένα τζακ-ποτ θα λύσουμε το ασφαλιστικό, με άσπρες τρύπες θα καλύψουμε τα ελλείμματα Ελπίζουμε ότι κάπου υπάρχουν κρυμμένα λεφτά που «εύκολα κι απλά» θα μας κλείσουν όλες τις τρύπες.
Είναι φυσικό κι επόμενο να «υπηρετούν συμφέροντα» όσοι δεν θέλουν να δουν τον κ. Νίκο Κωνσταντόπουλο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Είναι φυσικό να εργάζονται ως «παπαγαλάκια της Πρεσβείας», ή «πράκτορες» όσοι κατά την Αριστερά σπέρνουν εμπόδια στον προχαραγμένο δρόμο της Ιστορίας.
Η διδαχή του Ιησού ξεκαθάρισε ότι «τα του Καίσαρος στον Καίσαρα και τα του Θεού στον Θεό». Και η εξωτερική πολιτική είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του Καίσαρα και στην περίπτωσή μας του κ. Μολυβιάτη.
Η χώρα μας, όμως, έχει περάσει τις ασθένειες, τις φοβίες και τα κόμπλεξ του παρελθόντος. Είναι η ισχυρή χώρα της γειτονιάς της και η πιο ανεπτυγμένη Δημοκρατία. Δεν φοβάται να διαλαλήσει τις δημοκρατικές και κοινωνικές κατακτήσεις της.
Το Πολυτεχνείο, όπως όλα όσα αξίζουν να θυμόμαστε, ήταν αποτέλεσμα της συγκυρίας. Ήταν το ένα πράγμα που έφερε το άλλο με αποτέλεσμα εκείνες τις τρεις ημέρες του Νοέμβρη που συγκλόνισαν (εκ των υστέρων) την Ελλάδα.
Με δεδομένο ότι η απειλή θεωρήθηκε υπαρκτή και ο πρόεδρος απομακρύνθηκε, η αχρείαστη απογείωση του αεροσκάφους σημαίνει ότι οι συνεργάτες του Τραμπ χρησιμοποιήθηκαν σαν δόλωμα για τους ιρανικούς πυραύλους.
Το πρώτο που κοιτάει ένα πρόγραμμα πρόληψης των πυρκαγιών είναι ο έλεγχος των δικτύων, απ’ όπου ξεκινούν οι πυρκαγιές.
Ο Ντόναλντ Τραμπ με μισές αλήθειες (ήτοι τη διαφοροποίηση των εκλογικών συστημάτων) και ολόκληρα ψέματα (όπως συνηθίζει) έφτιαξε τον «κινεζικό δράκο».
Η κυβέρνηση δεν συζητάει τη μείωση των συντελεστών του ΦΠΑ, έστω στα επίπεδα που ήταν πριν από την κρίση πλην των νεόδμητων ακινήτων που μηδένισε τον ΦΠΑ.
Εχει τύχει σε όλους μας να μην εξυπηρετηθούμε από το τηλεφωνικό κέντρο κάποιας τράπεζας ή εταιρείας…
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Στην Ελλάδα φοβόμαστε τη διαφθορά εκείνων που έχουν περισσότερες πιθανότητες να βρεθούν στη φυλακή, παρά τη διαφθορά των υπουργών, που έχουν χιλιάδες τερτίπια για να τη βγάλουν καθαρή.
Η σύλληψη του δημάρχου Πάρου, για τον ΧΥΤΑ που δεν έχει αρμοδιότητα.
Και άλλα...
Money
Η ορθή πολιτική για την απομείωση του χρέους συνοδεύεται από χονδροειδή αιτιολόγησή της, καθώς έχουμε δύο κυβερνητικά αφηγήματα που αλληλογρονθοκοπούνται.
Tech & Innovation
Οι αλγόριθμοι των εταιρειών, που εθίζουν τα νέα παιδιά σε διάφορες τοξικότητες, παραμένουν για λόγους πνευματικής ιδιοκτησίας «μαύρο κουτί» για όλους τους μηχανισμούς επιβολής των νόμων.
Editor's Picks
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Στις ΗΠΑ, ουδείς δήλωσε κουρασμένος από τη διαλεύκανση του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
