Κάθε φορά που ιδιώτες πατούν τα «ιερά χώματα του δημοσίου» υπάρχει ανακλαστική άρνηση που είναι τελικά ζημιογόνα.
Όσοι αντιδρούν στην κατεδάφιση των εργοστασίων της «Κολούμπια» προβάλλουν την ιστορία, ενώ το πρόβλημα είναι η γεωγραφία.
Η συζήτηση περί της νέας αναθεώρησης πρέπει να ξεκινήσει από το ποιο κράτος θέλουμε στο μέλλον; Οχι σε επίπεδο ευχολογίου, αλλά συγκεκριμένου μοντέλου. Για να μην αρχίσουμε σε λίγα χρόνια να συζητάμε περί νέας αναθεώρησης…
Πολιτικοί και δημοσιογράφοι συμβάλλουμε, άλλοτε περισσότερο οι μεν κι άλλοτε οι δε, στην απαξίωση και της πολιτικής και της δημοσιογραφίας.
Speaking about Gulbeyaz Karahasan – Greek Muslim PASOK nominee for the Drama-Kavala-Xanthi prefecture in the October polls – Thessaloniki Prefect Panayiotis Psomiadis chose to emphasize one particular word: fear. According to reports, Psomiadis said: «In our country we are afraid to say we are…
Στο Σύνταγμα, από τις 571 λέξεις του άρθρου 14 πρέπει να μείνει μόνο η δεύτερη παράγραφος: «Ο Τύπος είναι ελεύθερος. Η λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται».
Η διαφορά όμως ενός πολιτικού ηγέτη με ένα πολιτικό είναι πως ο πρώτος διαμορφώνει το μέλλον ενώ ο δεύτερος απλώς το φοβάται.
Γιατί να επωμιζόμαστε το κόστος αστυνόμευσης ποδοσφαιρικών αγώνων όταν δυσκολευόμαστε να πληρώσουμε τους άνεργους πενηντάρηδες;
Η πληροφόρηση είναι αμφίδρομο παιγνίδι. Δεν αρκεί να πληροφορεί κάποιος. Πρέπει να θέλει και ο άλλος να πληροφορείται.
Και για τα αυτοδιοικητικά ισχύει η ρήση του Ντένγκ Ξιάο Πινγκ περί «άσπρης ή μαύρης γάτας, η οποία οφείλει να πιάνει ποντίκια».
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Editor's Picks
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
