Το βασικότερο πρόβλημα είναι ότι η συρρίκνωση του Δημοσίου ήταν κάτι που ολόκληρο το σύστημα -πολιτικό, μιντιακό, οικονομικό κ.λπ.- δεν θέλησε ποτέ να κουβεντιάσει.
Το χειροκρότημα των δικαστών και εισαγγελέων στην προαναγγελία μιας παρανομίας είναι το τελευταίο βήμα αποσύνθεσης του συμβολαίου που διέπει όλες τις κοινωνίες.
Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι θέλουμε όλο το δημόσιο να γίνει κράτος πρόνοιας και ίσως γι’ αυτό δεν έχουμε ούτε κράτος, ούτε πρόνοια.
Η υπαρκτή φτώχεια χρησιμοποιείται ως εμπροσθοφυλακή ή και βιτρίνα. Στόχος είναι η συνέχιση της χρηματοδότησης του κράτους κατά ριπάς.
Την μείωση των δαπανών του κράτους δεν την επιβάλει η τρόικα, την απαιτεί η ίδια η ζωή και οι παραγωγικές δυνατότητες της χώρας.
Οι δήμαρχοι πρέπει να θυμηθούν τον Ουίνστον Τσόρτσιλ. Οφείλουν να πράξουν το σωστό, αφού δεν έχουν απομείνει άλλες λάθος επιλογές να υιοθετήσουν.
Η «Αγωνιστική Συνεργασία Πανεπιστημιακών Αιγαίου» δεν ανησυχεί για τη στοχοποίηση καθηγητών, αλλά ότι «η επιλογή της καταγγελίας των φοιτητικών κινητοποιήσεων δεν λειτουργεί προς την κατεύθυνση της ενότητας της πανεπιστημιακής κοινότητας».
Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε στο τέλος του μήνα πόσο κόστισαν οι καταλήψεις στους απεργούς και πόσο στους φορολογούμενους.
Μια ομάδα «επαναστατών» από αυτούς που ενδημούν στα ΑΕΙ έβγαλε λίστα προγραφών εκείνων των διδασκόντων που αντιστάθηκαν -ρητορικώς έστω- στην παρανομία τους.
Στην Ελλάδα η ανομία προϋπήρχε της κρίσης. Τα κατειλημμένα σχολειά και πανεπιστήμια ήταν στη διάταξη κάθε φθινόπωρο.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Editor's Picks
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
