Sadly the labor movement drowned in the sea of petty unionism.
Υπάρχουν δύο τρόποι καταπολέμησης της διαφθοράς. Η πρόληψη και η καταστολή. Χρειάζονται και οι δύο, αλλά το μείγμα σε κάθε χώρα διαφέρει.
Της αντιπαραγωγικής οικονομίας, οι πολλαπλασιαστές της φταίνε…
Ο τεμπέλικος μαξιμαλισμός βοηθά βραχυχρόνια (προσφέρει ψήφους, συμπάθεια, αποδοχή κ.λπ.) είναι όμως καταστροφικός μακροχρόνια για τον τόπο και μεσοπρόθεσμα για τους φορείς του.
Εχει γίνει πεποίθηση ότι όποιος δηλώνει συνδικαλιστής και πολύ περισσότερο αριστερός μπορεί να κάνει ό,τι θέλει.
Η πρόταση του κ. Κουράκη (για να ακριβολογούμε δεν είναι ακριβώς δική του· αυτή η πρακτική εφαρμόζεται σε πολλές χώρες της Ευρώπης) μπορεί να είναι μια αφορμή για έναν ευρύτερο διάλογο σχετικά με τις σχέσεις κράτους-εκκλησίας.
Δυστυχώς οι συνδικαλιστές στην Ελλάδα είναι ευεπίφοροι στην αδράνεια περισσότερο και από τους πολιτικούς.
Εδώ που φτάσαμε -και κυρίως: εκεί που οδηγούμαστε- κάνει επιτακτική την ανάγκη να ξαναγυρίσουμε στην άλφα-βήτα της δημοκρατίας.
Είναι θλιβερό το γεγονός ότι το συνδικαλιστικό κίνημα πνίγηκε στα λύματα του συντεχνιασμού.
«Η κυβέρνηση, απέναντι στους παράνομους “ασθενείς-αδειούχους-απεργούς” του μετρό, επέλεξε, προχωρώντας στην εφαρμογή του μέτρου της επίταξης υπηρεσιών, να δράσει “εξόχως” παράνομα».
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Editor's Picks
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
