Μέχρι σήμερα η τιμολόγηση των φαρμάκων δεν γινόταν μόνο με κριτήρια δημόσιας δαπάνης, αλλά και με κριτήρια προστασίας των εγχώριων βιομηχανιών.

Οι επαναστατημένοι δεν μπορούν να εκτονώσουν τη «δίκαιη οργή τους» κάθε φορά που οι δικαστικές αρχές επιχειρούν να διαλευκάνουν τις τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά το τίμημα πληρώνουν όλοι οι κάτοικοι αφού τους στερείται το αγαθό της ασφάλειας.

    Κληροδοτούμε στη νέα γενιά ένα τεράστιο δημόσιο χρέος και χωρίς τις επενδύσεις που θα βοηθήσουν στην αποπληρωμή του.

  Αν γι’ αυτή την καραμπινάτη παρανομία, με αυθαίρετα στα καμένα, υπάρχει αβελτηρία δύο χρόνων από τις δικαστικές αρχές και τον διορισμένο από την κυβέρνηση περιφερειάρχη, πόσος χρόνος χρειάζεται για να εφαρμοστούν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που η κυβέρνηση υπόσχεται στην τρόικα;

    Πολλοί επιχειρούν να πείσουν ότι έχουν κάποιου τύπου εργολαβία της «αντίστασης» (στη Δημοκρατία) και συνεπώς κάθε παράνομη πράξη καθαγιάζεται και (ως «αντιστασιακή») νομιμοποιείται.

    «Η Αριστερά παραμένει ένα σύστημα κλειστό. Η παράταξη που θέλει να αλλάξει τα πάντα δεν θέλει να αλλάξει τον εαυτό της, να προσαρμοστεί στον καιρό της».

    Δυστυχώς με μαγκιές δεν βάφονται αυγά. Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι η κοινοβουλευτική πλειοψηφία που λέει «ναι» στα μνημόνια, είναι το γεγονός ότι ψηφίζει μέτρα τα οποία -πλην των οριζοντίων περικοπών- δεν εφαρμόζονται.

  Πέντε δισ. κοστίζουν οι στρεβλώσεις της αγοράς. Στους καταναλωτές…

    Όταν οι γελοιογραφίες ενοχλούν κάποιοι προσπαθούν να τις λογοκρίνουν. Μια μικρή αναδρομή…

  Η αναπαραγωγή του χρεοκοπημένου μοντέλου σε χαμηλότερα επίπεδα δημιουργεί νεόπτωχους χωρίς ελπίδα.