The immigration/refugee crisis is an international challenge that is bigger than individual governments and countries, even the big and powerful ones.
Δύο νέοι βουλευτές –πρωτοεκλεγμένοι είναι και ο κ. Γιαννούλης και ο κ. Κυρανάκης– κάνουν φιγούρες δικαιωματισμού σε ένα ιδιαίτερα κρίσιμο θέμα, για το οποίο πλεονάζει δικαίως ή αδίκως η ανησυχία των ανθρώπων.
Πώς ελέγχονται τα πεπραγμένα ενός δημοσίου λειτουργού, αν μπορεί να τα σφραγίζει με τη λέξη «Εμπιστευτικό» και να απειλεί όποιον τα αποκαλύψει με έναν σκασμό άρθρων του Ποινικού Κώδικα;
Το μεταναστευτικό/προσφυγικό είναι μια παγκόσμια πρόκληση που ξεπερνά κάθε κυβέρνηση και κάθε χώρα· ακόμη και τις μεγάλες και ισχυρές.
Ο κόσμος προόδευσε επειδή η μία γενιά αμφισβητούσε τις παραδοχές, τις πρακτικές, τα «ιερά και τα όσια» της προηγούμενης.
Τα ρουσφέτια του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Παναγιωτόπουλου, θυμίζουν την π.Χ. (προ Χρεωκοπίας) εποχή…
Tsipras is yearning for the days of 2014 again, but it will never happen. Social and political circumstances have changed too much.
Η αναβάθμιση της ελληνικής παιδείας απαιτεί αξιολόγηση σε όλα τα επίπεδα. Αντ’ αυτής ο ΣΥΡΙΖΑ έχει την κλασική πρόταση. «Είναι δυνατό να λειτουργήσει αναβαθμισμένη δημόσια εκπαίδευση χωρίς διορισμούς;» είπε ο κ. Φίλης.
Συνηθισμένα τα βουνά από τα χιόνια και η Βουλή από ανιστόρητες εξάψεις, ειδικώς στην πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τι ακριβώς πάει να πει «με τη βία της πλειοψηφίας αποφασίζετε να μετατρέψετε την επιτροπή σε χούντα»;
Η Αριστερά κατά κανόνα είναι οραματική. Τούτοι εδώ είναι βραχυπρόθεσμοι· λειτουργούν με τον κανόνα «ό,τι βρέξει ας κατεβάσει».
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Editor's Picks
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
