Τετάρτη, 5 Αυγούστου, 2026

Οι ετήσιες καταλήψεις αμαυρώνουν το Πολυτεχνείο του ’73, με τον ίδιο τρόπο που οι φονιάδες της «17 Νοέμβρη» αμαύρωναν τον αντιδικτατορικό αγώνα.

Η αίσθηση όλων είναι ότι η κυβέρνηση αρχικώς τα πήγε καλά, αλλά η διαχείριση του δεύτερου κύματος της πανδημίας δείχνει αλυσιτελής.

Πρέπει να αναρωτηθούμε τι σόι «επιτελικό κράτος» χτίζει η κυβέρνηση όταν ασχολείται, έστω διά αντιπροσώπου, με την παραγωγή και διανομή 1,5 εκατ. μασκών.

Ο «ζωηρός δημόσιος διάλογος» δυστυχώς περιλαμβάνει και συκοφαντίες. Αυτές πρέπει να εκδικάζονται, όταν δεν υπάρχει άλλος τρόπος θεραπείας τους.

Εκείνοι που έθεσαν σε κίνδυνο τη ζωή τους και ξόδεψαν τα (τελευταία τους, ίσως) 2.000 δολάρια για να διασχίσουν το Αιγαίο, δεν το έκαναν για να μείνουν στην Ελλάδα.

Κατά τη διάρκεια της χούντας, το παράπονο των δικών μας αντιστασιακών, αλλά και του ελληνικού λαού εν γένει, ήταν ότι οι ξένες δημοκρατικές κυβερνήσεις έβαζαν τα εθνικά τους συμφέροντα πάνω από το δίκιο των ανθρώπων…

Το «ρεύμα της αμφισβήτησης» (των πάντων και ειδικώς της πολιτικής) απλώθηκε την περασμένη δεκαετία σαν γλίτσα και βρήκε νέα προβλήματα για να εκφραστεί ως δήθεν λύση.

Η φετινή ανάπαυλα της ΔΕΘ αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τον υπαρξιακό αναστοχασμό της.

Σιγά μην εμποδίσει το Σύνταγμα το επιτελικό κράτος να κάνει τη δουλειά του, η οποία συνίσταται πρωτίστως στη θέσπιση «αυστηροποιήσεων» και την παραγωγή μητρώων.

Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.

Καλό είναι να διυλίσουμε τον κώνωπα των 35 εκατ. που προτείνει το ΠΑΣΟΚ, αλλά ταυτοχρόνως να ψάξουμε και να αξιολογήσουμε την κάμηλο των 1.514 εκατ. στις συμβουλευτικές εταιρείες.

O Κυριάκος Μητσοτάκης υποσχέθηκε (δεύτερη φορά) να χτίσει ένα νοσοκομείο στην Κω, που θα προστεθεί στα 128 που υπάρχουν σε όλες τις περιφέρειες της χώρας.

Η προφυλάκιση επιτρέπεται μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις. Αυτό πρέπει να ισχύει για όλους τους πολίτες, πρέπει να παρέχεται όμως με φειδώ για τους κατέχοντες εξουσία.

Money

Tech & Innovation

Editor's Picks

Ο πολιτικός –όπως και κάθε πολίτης– έχει το τεκμήριο αθωότητας σε ό,τι αφορά μόνο το ποινικό κομμάτι. Στο πολιτικό κομμάτι των ευθυνών είναι ένοχος μέχρι αποδείξεως της αθωότητάς του.

Ο καλλιτέχνης ή οι κληρονόμοι του δεν έχουν λόγο για τη χρήση του έργου κι αυτό είναι πολύ λογικό. Ουδείς μπορεί εκ των προτέρων να κρίνει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της επανάχρησης ενός έργου.