Το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ εμφανίζουν τις γεροντικές ασθένειες του πολιτικού συστήματος.
Οι χώροι του Πολυτεχνείου σε ποιον ανήκουν; Δηλαδή, η έννοια «σαν κλέφτης» προϋποθέτει την έννοια «σαν ιδιοκτησία». Οι συγκεκριμένοι χώροι ήταν κάτι «σαν ιδιοκτησία» εκείνων που τους κατέλαβαν;
Αν παρατηρήσουμε τις αντιδράσεις του πολιτικού συστήματος -όλου του πολιτικού συστήματος: συμπολιτευόμενων κι αντιπολιτευόμενων- επιχειρηματιών, συνδικαλιστών, ΜΜΕ, ακόμη και των μπαχαλάκηδων θα δούμε τις παλιές πρακτικές σε ένα εντελώς νέο τοπίο.
Το πρόβλημα είναι οι υπουργοί σαν τον κ. Αβραμόπουλο, που αντί να εξορθολογίζουν το κράτος, το παίζουν φιλολαϊκοί, έχοντας κατά νουν την πολιτική τους καριέρα.
Για μία ακόμη φορά τα δύο κόμματα εξουσίας στέλνουν το σήμα, ότι οι παλαιοκομματικές τους συνήθειες δεν πεθαίνουν.
Διάσπαρτα στις πόλεις υπάρχουν πτώματα καλών προθέσεων, τα οποία μετά από πολλά ταρατατζούμ άφησαν την τελευταία τους πνοή στην άσφαλτο.
Δεν θα ήταν πιο χρήσιμο (πολιτικά) να χρεώνεται η βρωμιά μιας πόλης στον δήμαρχό της, όπως γίνεται τώρα, αντί να είναι αρμοδιότητα π.χ. του υπουργού Περιβάλλοντος.
Η πολυδιαφημισμένη, ως παραδειγματική, νίκη κατά της φοροδιαφυγής δεν ήρθε.
Η στροφή στην εκλογίκευση που επιχειρεί ο ΣΥΡΙΖΑ σκοντάφτει στην ανεδαφική αντιμνημονιακή ρητορεία του.
Δεν είναι μόνο οι πολιτιστικές διαφορές που καθυστερούν την εκταμίευση της δόσης…
Η μετατόπιση αρμοδιοτήτων φορολόγησης από το κεντρικό κράτος στην Τοπική Αυτοδιοίκηση μοιάζει δύσκολη. Αλλά δεν είναι.
Υπάρχουν πολλοί ΟΤΑ στην Ελλάδα που με περιορισμένους πόρους παράγουν εντυπωσιακά αποτελέσματα, τα οποία περνούν απαρατήρητα από τα ραντάρ των -επίσης κρατικοκεντρικών- ΜΜΕ.
Στην μεγαλόνησο δεν ακούς κλαψουρίσματα γι’ αυτά που χάθηκαν, μόνο σκέψεις και ιδέες για αυτά που πρέπει να κερδηθούν.
Το μοντέλο του συγκεντρωτικού κράτους που μας χρεοκόπησε δεν μπορεί να μάς βγάλει από την κρίση.
Πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν να προσφέρουν κάποια θεωρία για τα προβλήματα της χώρας τον 21ο αιώνα και γι’ αυτό καταφεύγουν σε τσιτάτα και χαρακτηρισμούς εκτός τόπου και χρόνου.
Πως συνηθίζουμε το τέρας της αντικοινοβουλευτικής συμπεριφοράς.
Σε όλο τον δυτικό κόσμο η Τοπική Αυτοδιοίκηση λύνει προβλήματα και κατανέμει καλύτερα τους κοινούς πόρους μιας κοινωνίας.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 η αμερικανική κυβέρνηση ζήτησε από το ινστιτούτο ερευνών RAND να σχεδιάσει ένα σύστημα επικοινωνίας ικανό να αντέξει σε μια πυρηνική επίθεση.
Η τομή που χρειάζεται το κράτος είναι προς την αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που νομίζουμε και επιχειρείται.
Κανένας οργανισμός δεν μπορεί να μακροημερεύσει όταν ένα άτομο ασχολείται με τα πάντα.
