Μήπως ο πολιτικός στόχος του κομματικοεξαρτημένου συνδικαλισμού τελικώς στρέφεται κατά εκείνων που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί;
Δια μίας της μετάθεσης, όλοι πλέον νιώθουν την ανάγκη να καταδικάσουν τη θεωρία των δύο άκρων.
Τρία χρόνια μετά, το opengov είναι νεκρό, τα κόμματα που συγκυβερνούσαν νέμονται τις θέσεις ευθύνης με ποσοστώσεις.
Το πρόβλημα πολλών της Αριστεράς σήμερα δεν μπορεί να εξηγηθεί με πολιτικούς όρους. Οι παραλληλίες με την ακροδεξιά που πολλάκις εμφανίζονται εξηγούνται μόνο ψυχαναλυτικά.
Το πρόβλημα με τους 58 που υπέγραψαν τη διακήρυξη δεν είναι ότι δεν έχουν κάτι να πουν. Είναι ότι στις νέες γενιές δεν θα βρεθούν πολλοί να τους ακούσουν.
Το μπάχαλο το οποίο ζούμε οφείλεται και στο γεγονός ότι μεγάλος αριθμός πίστεψε ότι νόμος ήταν ό,τι προσδιόριζε ο ίδιος ως «δίκιο» του, αποφάσισε να τον πάρει στα χέρια του.
Τι είναι Δημοκρατία, τι είναι ο κανόνας της πλειοψηφίας, τι είναι τα δικαιώματα της μειοψηφίας, τι είναι παρανομία, τι είναι νόμιμη βία, ποια είναι τα όρια της τελευταίας, πως ασκείται το δικαίωμα της πολιτικής ανυπακοής.
Εντάξει! Ένα είναι το άκρο. Μπορούμε να ασχοληθούμε με την αντιμετώπισή του;
Ο κ. Μιχελάκης δεν έμαθε από το πάθημα του κ. Παυλόπουλου κι ανοίγει τον ασκό του Καλλικράτη.
Το κόστος και των δύο ετησίων παρελάσεων θα αυξηθεί πάλι στα από 3,1 εκατομμύρια από τις 350.000 ευρώ.
«Στήνεται προβοκάτσια! Κατά της Αριστεράς και των Κινημάτων»;
Η Δημοκρατία παράγει καλύτερα αποτελέσματα διότι «χρονοτριβεί» εξετάζοντας ενδελεχώς περισσότερες επιπτώσεις ενός νομοθετήματος.
H Δημοκρατία μπορεί να διακρίνει το αίμα από την ιδεολογική δράση και ότι μια δολοφονία δεν ξεπλένεται ή δεν αντιμετωπίζεται διαφορετικά από τον ποινικό νόμο αν κάποιος δηλώσει ότι είχε πολιτικά κίνητρα.
Κανονικά λοιπόν τώρα, η Αριστερά θα έπρεπε να προβληματίζεται από το γεγονός ότι η ελληνική Ακροδεξιά όχι μόνον κατανοεί, αλλά υιοθετεί –έστω και διαφορετικά χρωματισμένη– τη ρητορική της.
Σαν χθες, πριν από 24 χρόνια και συγκεκριμένα στις 26 Σεπτεμβρίου 1989, ο Παύλος Μπακογιάννης του έπεφτε νεκρός από τις σφαίρες φονιάδων, που θεωρούσαν τους εαυτούς τους επίγονους του Μαρξ.
Αν χαρακτηρίζει κάτι τη χώρα μας είναι η «κοινοτοπία της σύγχυσης», η οποία δεν περιορίζεται στα καφενεία, αλλά εισχωρεί στον επίσημο λόγο.
Η Χρυσή Αυγή δεν γεννήθηκε στο κενό και στα κοινωνικά φαινόμενα δεν υπάρχει η σχέση ενός αιτίου κι ενός αιτιατού.
Η Δημοκρατία δεν μπορεί να ολιγωρήσει απέναντι στα κρούσματα της βίας που πληθαίνουν. Πρέπει να ξεριζώσει το απόστημα.
Η αριστερή βία δεν γέννησε την ακροδεξιά, αλλά την βοήθησε πάρα πολύ στην κοινωνική της νομιμοποίηση.
Η πρόταση για ξεχωριστά ψηφοδέλτια Δημάρχων Δημοτικών Συμβούλων στις αυτοδιοικητικές εκλογές κινείται προς την σωστή κατεύθυνση, ανεξαρτήτως των προθέσεων της κυβέρνησης.
