Στο υπουργείο Εργασίας η ζωή συνεχίζεται σαν να μην υπάρχει κρίση και σαν να μην υπάρχει Μνημόνιο.

Οτιδήποτε δεν περικόπτουμε σήμερα, θα εμφανιστεί αύριο και με τόκο.

Η Βρετανία δηλώνει ότι δεν ενδιαφέρεται να συμμετάσχει σε δεύτερο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδος. Αλλά σάμπως συμμετείχε στο πρώτο πακέτο διάσωσης για να ενδιαφερθεί για το δεύτερο;

Το μεγάλο πελατειακό κράτος δεν απομυζά μόνο χρήματα από την πραγματική οικονομία. Απομυζά και παραγωγική εργασία.

Το 1978 η βιομηχανία αυτοκινήτων «Κράισλερ» ήταν σαν την Ελλάδα του 2009. Στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Ο μάνατζερ Λι Αϊακόκα θυμάται…

Όλοι περιμένουν κάτι μαγικό να μάς συμβεί, που να μας βγάλει από το τέλμα ενώ εμείς θα είμαστε αραχτοί και προσοδούχοι.

Πριν ακριβώς από ένα χρόνο, στις 23 Απριλίου του 2010 τα ψέματα τέλειωσαν. Ολα τα ψέματα της μεταπολίτευσης.

Η έννοια της ελευθερίας δεν είναι επεξεργασμένη στην Ελλάδα. Μια χώρα που αναζητά το κράτος να βοηθήσει παντού, είναι μια χώρα που ζητά από το κράτος να παρεμβαίνει παντού.

Μια έκκληση για «φιλική αναδιάρθρωση» δεν κομίζει απλώς γλαύκα στην Αθήνα· απευθύνεται σε λάθος κοινό. Οι Ελληνες είναι πεπεισμένοι. Το θέμα είναι να πειστούν και οι Γερμανοί.

Όσα λέγονται σε μια κινηματογραφική ή τηλεοπτική παραγωγή είναι πτερόεντα· αυτό που μετρά είναι το κατακάθι,  τα συναισθήματα που δημιουργούνται.

Παρά τις ρητορικές διακηρύξεις των φορέων τους, η φοροδιαφυγή ήταν όλα αυτά τα χρόνια επιπλέον κέρδος για πολλούς μικρομεσαίους.

Πολλοί αφήνουν να πλανάται η αίσθηση ότι κάπου εκεί έξω υπάρχει ένα καλό κόλπο να ξεφύγουμε από την κρίση χωρίς πολλά-πολλά, χωρίς τις αναγκαίες αλλαγές.

Αν δεν αλλάξουμε το «φαυλοκρατικό σύστημα», θα συνεχίσουμε να «τα τρώμε μαζί». Αλλά σε διαφορετικές μερίδες.

Αν ψάξει κανείς τις άχρηστες διευθυντικές θέσεις, στα υπουργεία και στις δημόσιες υπηρεσίες όχι μόνο βγαίνει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής σταθερότητας, αλλά θα περισσέψουν λεφτά για να δώσουμε όπου αλλού χρειάζεται.

Με «αθώες» διατάξεις νόμων εξασφαλίζεται ότι το γραφειοκρατικό τέρας του Δημοσίου θα συνεχίζει να σιτίζεται, σε βάρος της κοινωνικής ασφάλισης.

Όταν λέμε ότι οι τιμές των μετοχών των εσηγμένων κρατικών εταιριών είναι χαμηλές, με τι τις συγκρίνουμε;

Η οικονομική κρίση πύκνωσε τον πολιτικό χρόνο, αλλά όχι και τον ιδεολογικό.

H αγορά έχει θετικά αποτελέσματα εκεί που εκ των πραγμάτων δεν δημιουργείται μονοπώλιο ή ολιγοπώλιο.

Η διαρκής μετατόπιση της συλλογικής μας διάθεσης είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης στις δικές μας δυνάμεις.

Οι νόμοι της αγοράς και οι οίκοι αξιολόγησης.