Δεν πρέπει να υπάρχει άλλη χώρα όπου το βασικό επιχείρημα στην διαπραγμάτευση με το κράτος είναι η παρελθούσα παρανομία.
Αν δεν υπήρχε το μνημόνιο τότε το 2010 θα έπρεπε να πάρουμε διπλάσια μέτρα από αυτά που τελικώς εφαρμόστηκαν.
Υπάρχει ένα άλλο σύστημα για την τιμολόγηση φαρμάκων που θα έκανε τη ζωή του υπουργού Υγείας απλούστερη και τη δική μας καλύτερη. Το εφαρμόζουν χρόνια στη Σουηδία, που φημίζεται για το κοινωνικό της κράτος.
Η εταιρία ενοικίασης αυτοκινήτων Sixt, που έβγλαε την διαφήμιση «Έλληνες, τώρα δεχόμαστε και δραχμές», μπορεί να περιμένει μέχρι να αποκτήσουμε δραχμές.
Προς τι ο κλαυθμός και ο οδυρμός των ΜΜΕ για «τσουνάμι φόρων», τη «φοροκαταιγίδα», «χαράτσια»;
Η διαπίστωση περί αποτυχίας του μνημονίου, στηρίζεται σε αποσπασματικές αποκλίσεις των στόχων, και η προτεινόμενη θεραπεία είναι ο ελαφρολαϊκός κεϊνσιανισμός.
Το όνειρο των «μαγικών διαπραγματεύσεων» έχει ρίζες στην ελληνική κοινωνία.
Η λύση για την κρίση, που εναγωνίως ψάχνουν κάποιοι, δεν υπάρχει. Υπάρχουν διαρκώς κάποιες επιλογές, οι οποίες έχουν κόστος και όφελος.
Είναι λογική η αντιδημοφιλία κάθε υπουργού Οικονομικών εντός του κόμματός του.
Το 2031 θα έχουμε δυο εναλλακτικά σενάρια να συζητήσουμε. Μπορεί να αναρωτιόμαστε γιατί το 2011 δεν κάναμε όσα πρέπει και φτάσαμε στην καταστροφή ή μπορεί να συζητάμε την ελληνική εμπειρία (the Greek experience): πως αλλάζει και σώζεται μια χώρα την οποία πολλοί θεωρούσαν ότι δεν μπορεί να σωθεί
Κατά των φόρων δεν είναι μόνο οι Ελληνες· είναι και οι Γερμανοί και οι Ολλανδοί και όσοι τέλος πάντων πληρώνουν (από τους… φόρους τους) μερικά δισεκατομμύρια για να ορθοποδήσει η Ελλάδα.
Οι συζητήσεις για επιστροφή της Ελλάδας στην δραχμή δεν γίνονται στην Ευρώπη. Γίνονται και σε συνέδρια στην Ελλάδα.
O δρόμος προς την καταστροφή είναι στρωμένος με μικρά λάθη.
Τι θα λέμε για την κρίση το 2031;
Τι θα λέμε για την κρίση το 2031;
Το πρόβλημα της χώρας πολλά χρόνια τώρα είναι ότι έχει διογκώσει τον δημόσιο τομέα, κάτι που απομυζά πόρους και ανθρώπους από την πραγματική παραγωγή.
Η οικονομία δεν έχει αδιέξοδα. Το οικονομικό πρόβλημα της χώρας θα λυθεί, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Ολοι θέλουν να σωθεί η οικονομία, αλλά εξόδοις άλλων.
Ζούμε σε μια χώρα ο πληθυσμός της οποίας πίστευε ότι η διαρκής άνοδος του βιοτικού επιπέδου -συλλογικά και ατομικά- είναι εξασφαλισμένη, ανεξαρτήτως του παραγωγικού αποτελέσματος.
Με τις ιδιωτικοποιήσεις δεν πρόκειται να χαθούν θέσεις εργασίας. θα χαθούν θέσεις πληρωμένης αεργίας.
