H βαθιά -καθώς φαίνεται- ανάγκη των νέων ανθρώπων να αφήσουν το αποτύπωμά τους στον δημόσιο χώρο δεν μπορεί να λυθεί με αστυνόμευση.
Οι υπερβάσεις στο έργο των δικαστών δεν πλήττουν μόνο τον πυρήνα της Δημοκρατίας, που είναι η διάκριση των τριών εξουσιών. Σε αυτή την περίοδο της κρίσης και η Δικαιοσύνη κινδυνεύει να γίνει μέρος του προβλήματος.
Γενικώς για κάθε λύση έχουμε μια ιδιαιτερότητα. Κι αυτήν προβάλουμε σε κάθε διαπραγμάτευση.
Πως έκλεισε και το επάγγελμα του δικαστικού επιμελητή;
Η νεωτερικότητα έκανε πράξη τη διδαχή του Ιησού: «Απόδοτε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ».
Δεν υπάρχει έλλειψη φυλακών υψίστης ασφαλείας στην Ελλάδα για να δικαιολογείται η δημιουργία μιας νέας. Υπάρχει πρόβλημα λειτουργίας των μηχανισμών του υπουργείου Δικαιοσύνης.
Επιστολή της Ένωσης Ελληνικού Βιβλίου και απάντησή μου για την Ενιαία τιμή βιβλίου.
Οιι δικαστές έχουν επίγνωση ότι με τις αποφάσεις τους δεν παραβιάζουν το Μνημόνιο, αλλά το ενωσιακό δίκαιο;
Το βασικό πρόβλημα στην Ελλάδα σήμερα είναι ότι οι πολίτες αδιαφορούν για το βιβλίο.
Όταν το Σύνταγμα ερμηνεύεται ανάλογα με την συγκυρία…
Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι με Ενιαία τιμή, η δαπάνη για βιβλία είναι στον πάτο της Ευρώπης.
Στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο με εξάμηνο 13 εβδομάδων διδασκαλίας ήταν κλειστό για 14 εβδομάδες και παρ’ όλα αυτά για τις περισσότερες σχολές (πλην Νομικής) το εξάμηνο παραμένει ανέπαφο.
Κάπως έτσι με «αγώνες» και συμβιβασμούς η χώρα βαδίζει βήμα, βήμα σπειροειδώς προς τα κάτω.
Ο τραμπουκισμός, η μαφιόζικη ομηρία 17 καθηγητών για να εκδώσουν εκβιαστικά μια παράνομη και αντιπαιδαγωγική απόφαση, βαφτίσθηκαν από τον κ. Τσίπρα «Δημοκρατία».
Θα ήταν θεμιτό να αποφασίσει η πλειοψηφία τον υποχρεωτικό γάμο των ανώτερων κληρικών, αφού, όπως θα έλεγε και ο Θεσσαλονίκης κ. Ανθιμος, η «αγαμία δεν απαντάται πουθενά στο ζωικό βασίλειο»;
Τώρα που ο πολιτικός χρόνος κινείται ταχύτατα και ο κ. Αρβανιτόπουλος βρέθηκε αντιμέτωπος με τα αποτελέσματα των ρουσφετιών του.
Μήπως η ισότητα και στον σαρκασμό πρέπει να είναι στόχος αντί να προκαλεί αντιδράσεις λόγω της θρυλούμενης γυναικείας αδυναμίας;
«Πόση δόξα, χρήμα και δύναμη πρέπει να αποκτήσει μια γυναίκα πριν μπορέσουμε να την ψέξουμε;»
Το γεγονός ότι τα παιδιά σε ποσοστό 66,7% πιστεύουν ότι η κοινωνία αλλάζει απλώς με διαδηλώσεις, αλλά χωρίς ταυτόχρονη συμμετοχή σε κόμματα, ΜΚΟ και συνδικάτα δείχνει βαθιά άγνοια για τους μηχανισμούς και τα μέσα που πραγματώνεται η Δημοκρατία.
Πως οι μειοψηφίες με ανοχή των πρυτάνεων επιβάλουν «δυναμικά» (δηλαδή δια της βίας) το άδικο.
