Η ελευθερία της έκφρασης δεν απειλείται πλέον μόνο από τα συντεταγμένα κράτη, αλλά και από άτακτους όχλους που στο όνομα της διαμαρτυρίας θέλουν να επιβάλουν το όποιο «δίκιο» τους.

Για να καμαρώνει λοιπόν η κυβέρνηση «τη μικρότερη ανεργία από το 2009», κάποιοι (προφανώς ευάλωτοι) δεν έχουν ασφάλιση ως «εθελοντές» και εργάζονται κανονικά.

Όταν υπάρχουν δύο ή τρία σχολεία στα οποία τα παιδιά θα χρειαστεί να περπατούν ένα ή δύο χιλιόμετρα την ημέρα…

Ένα έργο ξεκίνησε το 2014 και δεν έχει τελειώσει ακόμη. Αν είχε υλοποιηθεί σε δύο χρόνια, όπως προβλεπόταν, δεν θα θρηνούσαμε –εννέα χρόνια μετά– 57 νέα παιδιά.

Το Εθνικό Αστεροσκοπείο τι δουλειά έχει στο υπουργείο Πολιτικής Προστασίας; Υπάρχει περίπτωση να πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας ώστε να χρειαστεί τη βοήθεια τού Αστεροσκοπείου ο εκάστοτε υπουργός;

Οι κινητοποιήσεις ως όπλο διαπραγμάτευσης.

Στην Ελλάδα της αυτοαξιολόγησης των σχολικών μονάδων δεν αριστεύουν μόνο τα σχολεία, όπως έδειξαν οι εκθέσεις αυτοαξιολόγησης, αλλά και οι μαθητές.

Στις διεθνείς σχέσεις δεν γίνεται τίποτε αυτομάτως, κι ας έχουμε αυτήν την αίσθηση όσοι απλώς ψηλαφούμε την ιστορία.

Δέκα χρόνια μετά, κάτι καινούργιο επιχειρείται στον χώρο της Αριστεράς. Αντιμετωπίζεται από κάποιους με τον ίδιο απαξιωτικό τρόπο που είχε αντιμετωπιστεί το Ποτάμι, με την έκφραση «Τίναφταρε;».

Δεν γνωρίζουμε αν ο κ. Κασσελάκης συμμερίζεται την αίσθηση της πλειονότητας των Ελλήνων, που θεωρούν λίγα τα ένδεκα χρόνια (συν κάτι ψιλά) κάθειρξης για τον φόνο με ελαφρυντικά.