Είναι απογοητευτική η εικόνα του ελληνικού κοινοβουλίου σήμερα. Έρημοι κι απρόσωποι οι εκπρόσωποί μας δεν μπορούν να σταθούν στο ύψος των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η χώρα.
Κάθε λίγο και λιγάκι που η ζωή ή η τεχνολογία αρχίζει να απειλεί τα συμφέροντα των πολυεθνικών που διαχειρίζονται την μουσική κληρονομιά του κόσμου, τα στελέχη των εταιριών αυτών αρχίζουν να σκούζουν το γνωστό παραμύθι της πειρατείας.
Μια από τις ανόητες διατάξεις του νέου μας Συντάγματος είναι εκείνη που αφορά το ασυμβίβαστο των βουλευτών. Καλώς ή κακώς όμως, το Σύνταγμα ψηφίστηκε.
Ήταν ατυχέστατο το «Ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας» που μεταδόθηκε σε εθνικό δίκτυο από το σαλόνι του σπιτιού της κ. Γεννηματά.
Aν δούμε την ελληνική βιβλιοπαραγωγή θα διαπιστώσουμε πως στην χώρα μας δεν χρειάζεται να αποτύχεις στην πολιτική για να γράψεις ένα βιβλίο. Aντιθέτως, ο μεγάλος αριθμός εκδόσεων που κάνουν οι πολιτικοί δείχνει ότι για να επιτύχεις στην πολιτική μάλλον πρέπει να γράψεις ένα βιβλίο.
Είναι τυχεροί εκείνοι που έχουν μια θεωρία, ένα καντάρι να ζυγίζουν τα ιστορικά γεγονότα…
Ο τραπεζικός τομέας έχει εθιστεί σε καθεστώς χρόνιου προστατευτισμού με αποτέλεσμα να «μισεί» οποιαδήποτε αλλαγή
Χρόνος μπαίνει, χρόνος βγαίνει, τα νούμερα στο ημερολόγιο αλλάζουν μα οι πρωτοχρονιές παραμένουν απελπιστικά ίδιες.
Διάλογος με την ελληνική ifpi.
Το ευτύχημα για την ανθρωπότητα είναι πως η φωτιά ανακαλύφθηκε πολλά χρόνια πριν γεννηθεί εκείνη η τάξη των επαγγελματιών της κινδυνολογίας που έχουν σκοπό της ζωής τους να δείξουν τον κόσμο όσο γκρίζο τον φαντάζονται.
Το απόλυτο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει πέρα από τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Η κυβέρνηση που αρνείται σθεναρώς την «ταξινόμηση των φόνων» με βάση το φύλο, ανακοίνωσε τις προάλλες την «ταξινόμηση των απατών» αναλόγως της ηλικίας.
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Και άλλα...
Money
Επρεπε να εμφανιστούν οι ρωγμές στις πολυκατοικίες, να προσφύγουν οι κάτοικοι στον Δήμο Αθηναίων και στη Δικαιοσύνη, για να ανακοινώσει η εταιρεία – δύο μήνες μετά! – το πρόβλημα.
Tech & Innovation
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Editor's Picks
Δεν είναι κακό το μέτρο ο «Κουμπαράς της Νέας Γενιάς», αλλά δεν πρέπει να περιμένουμε πολλά.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
