Η λογική της Αριστεράς στην παιδεία είναι απλή: καλύτερα να αποτύχουν όλοι, παρά να επιτύχουν μερικοί…
Με αφορμή το όνομα της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, στην εξωτερική μας πολιτική θυμόμαστε και πάλι το «στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα».
Στη Πρωσία του Μεγάλου Φρειδερίκου οι πολίτες πίστευαν ότι «υπάρχουν δικαστές στο Βερολίνο». Στην σημερινή Ελλάδα πιστεύουν ότι «υπάρχουν τηλεπαρουσιαστές στην Αθήνα».
Ο εκλιπών Πάπας στάθηκε στο γράμμα των γραφών σε όλα τα σύγχρονα ζητήματα. Η κληρονομιά του είναι βαριά συντηρητική…
Το Δημόσιο συνεχίζει να φορτώνει χρέη στους Έλληνες, τρώει χωρίς να παράγει, επειδή κάποιοι έχουν κάνει τις ιδεοληψίες τους βασική συνιστώσα της πολιτικής.
Ας υποθέσουμε ότι κάνουμε ένα Σύνταγμα όπως το γουστάρουμε και νόμους όπως μας καπνίσει, χωρίς κανέναν Τσάρλι Μακ Κρίβι να μας ζαλίζει και να μας απειλεί. Είναι, άραγε, καλό για τη χώρα και το πολιτικοοικονομικό της σύστημα να υπάρχουν άρθρα του Συντάγματος όπως το 14…
Μετά την υποχώρηση του δεξιού αντικομμουνισμού, οι δύο χώροι συνέκλιναν στη ρητορεία τους, με τη διαφορά ότι από Αριστερά υπήρχε ιστορικά μεγάλη επεξεργασία απόψεων, ενώ από Δεξιά υπήρχαν δάνεια θέσεων.
Όταν αποκαθηλώνεται η επιστήμη και από οδός προς την αλήθεια ανάγεται σε κοινωνικά παραγόμενη δοξασία, τότε μπορεί να γίνει ισότιμη με κάθε άλλη δοξασία. Και φυσικά με τη θρησκευτική.
Ζούμε σε μια φιλελεύθερη κοινωνία, όπου κάθε παρέμβαση του κράτους απαντά τη δυσπιστία των πολιτών…
Το ένα τρίτο της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ αναρωτιέται ακόμη γιατί υπάρχει ακρίβεια…
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Editor's Picks
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
