Δεν ξέρουμε τα κίνητρα του δράστη του τριπλού φονικού στη Βρετανία. Μπορούμε όμως να είμαστε βέβαιοι πως δεν ξεκινάνε από την «ταυτότητά του», η οποία έτσι κι αλλιώς είναι ένα σύνθετο και διαρκώς μεταβαλλόμενο πράγμα.

Η χαρά από τη γελοιότητα απέχει μόνο μια στιγμή, το ίδιο και το γλέντι από το κιτς.

Αυτοί που επικαλούνται τη βιολογία για να αρθρώσουν το αφήγημα της «αντρογυναίκας», έχουν τη χείριστη σχέση με την επιστήμη.

Υπάρχουν παγιωμένες αντιλήψεις για «λευκές» και «μαύρες» θέσεις εργασίας, για την «αρμόζουσα» θέση των λευκών και μαύρων, των ανδρών και γυναικών, των ετεροφυλόφιλων και των ομοφυλόφιλων και πάει λέγοντας.

Το κυβερνητικό αφήγημα για τις υποκλοπές λέει ότι στη χώρα επικρατεί το «μπάτε, υποκλοπείς αλέστε», ενώ το πόρισμα του Αρείου Πάγου συμπληρώνει «κι αλεστικά μη δώστε».

Στο πόρισμα για τις υποκλοπές εκπλήσσουν τα μαθηματικά που χρησιμοποιούνται για να τεκμηριωθεί το συμπέρασμα.

Αν κάποιοι ισχυρίζονται ότι οι αντιδράσεις σε αυτό το διάτρητο πόρισμα υπονομεύουν το κύρος της Δικαιοσύνης, πού να δουν τα λαϊκά πορίσματα που θα βγουν τον Αύγουστο παρά θίν’ αλός.

Το πολίτευμα δεν διαβρώνεται επειδή οι πολίτες, τα κόμματα, οι φορείς δεν ακολουθούν τις υπουργικές διδαχές, αλλά από τις αντιδημοκρατικές πράξεις των κυβερνώντων.

Θα ενσωματώσουμε τους κώδικες επικοινωνίας των νέων για να διδάξουμε τις παλιές διαχρονικές αξίες, ή θα παραμείνουμε σε στείρο κλασικισμό, που μπορεί να λέει τα ομορφότερα πράγματα του κόσμου, αλλά ουδείς μικρότερος των σαράντα ετών τα κατανοεί;

Πώς ακριβώς θίγεται το θρησκευτικό συναίσθημα –και δη των ορθοδόξων– για μια ψεύτικη απεικόνιση ενός συμβάντος που αναφέρεται με πολλές αντιφάσεις στα Ευαγγέλια;