Το ερώτημα είναι αν και κατά πόσο η διαδήλωση, που ονομάσαμε παρέλαση, εξυπηρετεί τους στόχους για τους οποίους θεσπίστηκε.
Γιατί την ώρα που ο πρωθυπουργός ζητεί από όλους τους Ελληνες θυσίες, ο υπουργός του Χρήστος Μαρκογιαννάκης θέλει να προσλάβει 1.300 επιπλέον αγροφύλακες;
Δεν είναι μόνο οι φόροι που βαφτίστηκαν «εκτακτο-εισφορές» για να περάσουν. Είναι και οι σπατάλες, οι οποίες διογκώθηκαν.
Η ελευθερία είναι η δυνατότητα να βελτιώνουμε πράγματα διά άπειρων δοκιμών και λαθών, είναι μια μέθοδος εξέλιξης.
Στην Ελλάδα, θεσμικά, το κομματικό φαινόμενο έχει περάσει στην τέταρτη φάση, της «συνταγματικής του ενσωμάτωσης». Αν προσέξουμε, όμως, κοινωνικά αντιμετωπίζεται σαν να είναι στην πρώτη του φάση, εκείνη «της καταπολέμησής του».
The question remains as to whether the government has the will to appraise the situation calmly and whether it feels that it has time for those small steps that will pay off in the long term.
Το ερώτημα είναι αν η κυβέρνηση έχει τη βούληση να δει ψύχραιμα την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε και επιπλέον αν νιώθει ότι έχει τον χρόνο για εκείνους τους μικρούς βηματισμούς που θα αποδώσουν μακροχρόνια.
Τι θα κάνει ένας εισαγγελέας αν χίλιοι φωνάζουν υβριστικά συνθήματα σε μια διαδήλωση; Θα τους συλλάβει όλους ή απλώς θα κάνει ότι δεν ακούει;
Η ερμηνεία μας για τον Δεκέμβρη γίνεται σιγά-σιγά μεταφυσική.
Ο δρόμος της ανελευθερίας είναι πάντα στρωμένος με καλές προθέσεις, όπως η εξάλειψη του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Editor's Picks
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
