Κάθε φορά που οι ανάγκες της χώρας οδηγούσαν τους λαϊκιστές σε πολιτική ήττα, εκείνοι έκαναν ένα νέο κόμμα. Πριν, όμως, έβαζαν ένα μεγάλο λιθάρι στον λαιμό της οικονομίας.
Το ευτύχημα είναι ότι αυτή η ιδιότυπη ασυλία της Αριστεράς τελείωσε. Ετσι η δημοκρατία μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα: μπορούν να αντιπαρατεθούν απόψεις χωρίς φόβους κι ελπίζουμε χωρίς πάθη.
Η πρόθεση περιορισμού των επιλογών που θα έχουν τα εκλεκτορικά σώματα αναδεικνύει μια λογική συγκεντρωτικού κρατικοπαρεμβατισμού, αυτού που χαντάκωσε τα ελληνικά ΑΕΙ.
Στην Ελλάδα ακόμη και οι δημόσιες υποθέσεις (π.χ. η διαχείριση του δημόσιου χρήματος) θεωρήθηκαν …προσωπικά δεδομένα.
Το 2009 ο Άρειος Πάγος αποφάσισε ότι υπάρχει ισότητα στην παρανομία. Ευτυχώς φέτος το Σ.τ.Ε. διόρθωσε.
Σκοπός της δημοκρατίας είναι οι πολλαπλές επιρροές, η κατά το δυνατόν μεγαλύτερη πληροφόρηση του ψηφοφόρου με όλους τους κινδύνους που η ελευθερία του λόγου εμπεριέχει.
Στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Μαρκοπούλου, η «αγανάκτηση» διαφόρων μικρών ομάδων δεν επιτρέπει να γίνει ούτε διάλογος για το αποτεφρωτήριο νεκρών.
Η βία είναι το τέρας που έπαψε να μας ενοχλεί διότι έγινε μόδα και συνήθης πρακτική. Αιτιολογείται ως «δίκαιη οργή», κάτι σαν αντίδωρο σε όσους πλήττονται από την κρίση.
Tο «κίνημα της πατάτας» πρέπει, μετά τον πρώτο ενθουσιασμό, να μπει στη δύσκολη και απαιτητική δουλειά της οργάνωσης.
Το ανοργάνωτο σύστημα υγείας στοιχίζει λεφτά και δεν σώζει ζωές.
Το απόλυτο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει πέρα από τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Η κυβέρνηση που αρνείται σθεναρώς την «ταξινόμηση των φόνων» με βάση το φύλο, ανακοίνωσε τις προάλλες την «ταξινόμηση των απατών» αναλόγως της ηλικίας.
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Και άλλα...
Money
Επρεπε να εμφανιστούν οι ρωγμές στις πολυκατοικίες, να προσφύγουν οι κάτοικοι στον Δήμο Αθηναίων και στη Δικαιοσύνη, για να ανακοινώσει η εταιρεία – δύο μήνες μετά! – το πρόβλημα.
Tech & Innovation
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Editor's Picks
Δεν είναι κακό το μέτρο ο «Κουμπαράς της Νέας Γενιάς», αλλά δεν πρέπει να περιμένουμε πολλά.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
