Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου, 2026

    Το πιο αξιοθαύμαστο προϊόν του ελληνικού δημόσιου τομέα είναι η τεχνογνωσία που έχει αποκτήσει για την παραγωγή ρουσφετιών.

Κάτι που μπορεί να εδράζεται σε πραγματικά σκάνδαλα, μεγιστοποιείται τροφοδοτούμενο από την έμφυτη καχυποψία οτιδήποτε είναι μη-κρατικό στη χώρα.

Η φορολόγηση του υπάρχοντος πλούτου -όσο αναγκαία κι αν είναι βραχυπρόθεσμα, δηλαδή σε περίοδο κρίσης- δεν είναι βιώσιμη πολιτική μακροπρόθεσμα.

  Οι υπερβάσεις στο έργο των δικαστών δεν πλήττουν μόνο τον πυρήνα της Δημοκρατίας, που είναι η διάκριση των τριών εξουσιών. Σε αυτή την περίοδο της κρίσης και η Δικαιοσύνη κινδυνεύει να γίνει μέρος του προβλήματος.

    Συνεχίζουμε με τα «μπαλώματα» (όρια εκλογικών δαπανών, εμφανίσεων κ.λπ.), για να μη διαταραχθεί το status quo των μεγάλων περιφερειών.

Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.

Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.

Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.

Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.

Και άλλα...

Money

Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;

Διάβασε Περισσότερα

Tech & Innovation

Editor's Picks

Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.

«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.

Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.