Υπάρχει κάποια μελέτη που να προβλέπει, έστω χονδρικώς, πώς θα λειτουργήσει η συγχώνευση του ΟΠΕΚΕΠΕ με την ΑΑΔΕ;

Υπάρχουν δύο σοβαρά ελλείμματα αυτοκριτικής στην Ιθάκη του κ. Τσίπρα, για τα μεγαλύτερα κρίματα της πολιτικής του πορείας.

Οι προφυλακίσεις δεν πρέπει να θεωρούνται «προκαταβολή ποινής».

Μετά πέντε χρόνια ολιγωρίας, φτάσαμε να δικαιώνεται το σύνθημα «με (παράνομους) αγώνες κατακτάμε τα δικαιώματά μας».

Οι αυστηρές ποινές είναι άχρηστες όταν ουδείς τις επιβάλλει. Οριακώς μπορεί να λειτουργήσουν και στην αντίθετη κατεύθυνση.

Η κυβέρνηση, προκειμένου να δείξει «αποφασιστικότητα», τελικώς γελοιοποιεί τη νομιμότητα.

Ενώ το ΠΑΣΟΚ επεξεργάζεται θέσεις επί παντός δείχνει να μην έχει αφήγημα, ο κ. Τσίπρας χωρίς επεξεργασία θέσεων μοιάζει να έχει αφήγημα.

Ο καλλιτέχνης ή οι κληρονόμοι του δεν έχουν λόγο για τη χρήση του έργου κι αυτό είναι πολύ λογικό. Ουδείς μπορεί εκ των προτέρων να κρίνει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της επανάχρησης ενός έργου.

«Καινή νοημοσύνη μου και πού να σε κρεμάσω», θα έλεγε μια σύγχρονη ελληνική παροιμία. Προς το παρόν κρέμεται στα χείλη όλων των κυβερνητικών παραγόντων.

Κατόπιν μπλόκων, η κυβέρνηση καλεί τον αγροτικό κόσμο σε διάλογο. Τώρα; Τι να συζητήσουν και σε ποια βάση αξιοπιστίας;