Η απομυθοποίηση είναι ένα από τα πολλά ωφελήματα που προκύπτουν όταν πέφτει φως στην Ιστορία και αυτό μας επαναφέρει πίσω στη συζήτηση για το πρέπον ή μη της εμφάνισης σε ντοκιμαντέρ ενός ανθρώπου που καταδικάστηκε για δολοφονίες κατά συρροήν.

Είναι λογικό να εκτοξεύεται η τιμή του πετρελαίου στα 147 δολάρια/βαρέλι επειδή χρεοκόπησε μια άγνωστη σε πολλούς επενδυτική τράπεζα και να ανεβαίνει ελάχιστα όταν υπάρχει φωτιά δίπλα στις πετρελαιοπηγές;

Η πιο πιθανή εξέλιξη στο Ιραν είναι ένας αιματηρός εμφύλιος με όλα τα συμπαρομαρτούντα: προσφυγικές ροές, αστάθεια στο διεθνές εμπόριο κ.λπ.

Στα σκαλοπάτια της πρεσβείας σφάζονται παλικάρια και ο φιλοαμερικανισμός έχει γίνει πια γκροτέσκο· αφήστε, δε, το γεγονός ότι εκδηλώνεται για τη χειρότερη εκδοχή των ΗΠΑ.

Το μόνο που μας λείπει, σε ένα τόσο φορτισμένο συναισθηματικώς θέμα όπως είναι το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, είναι επιπλέον θεωρίες συνωμοσίας, έστω με αντίστροφο πρόσημο.

Ο δρόμος της συνεργασίας είναι στρωμένος με ροδοπέταλα και το μοναδικό εμπόδιο είναι ο κ. Χάρης Δούκας.

Το επικίνδυνο είναι ότι εμπεδώθηκε στον αμερικανικό λαό η πεποίθηση πως «ο πρόεδρος είναι υπεύθυνος για όλα και ότι αυτός θέτει την ατζέντα.

Τι ήθελαν οι συνδικαλιστές και τι κατάφεραν τελικώς με τη μάζωξη της Νίκαιας;

Στην Ελλάδα το γκουβέρνο δεν προσφέρει μόνο πολλά προσωπικά ωφελήματα. Αποτελεί τον μόνο τρόπο να κάνει κάποιος κάτι, ακόμη το καλό.

Τα μέσα σταθερής τροχιάς που αφέθηκαν στην εγκατάλειψη όλα τα προηγούμενα χρόνια είναι η αχίλλειος πτέρνα των μεταφορών στη χώρα.