Mισούμε την Αμερική επειδή την αγνοούμε ή δεν θέλουμε να τη γνωρίσουμε επειδή λατρεύουμε να τη μισούμε;

Στο μεταφυσικό επίπεδο, ο διάλογος είναι αδύνατος. Ο πιστός συνωμοσιολόγος δεν μπορεί παρά να μεταφράζει όλη την πραγματικότητα μέσα από σκοτεινά κατεστημένα που διαφεντεύουν τον κόσμο και εκλέγουν λευκούς ή κατά περίσταση μαύρους προέδρους.

Ποιός θυμάται τις «ακρότητες» της εσωκομματικής διαδικασίας στο Δημοκρατικό Κόμμα, που θα υπονόμευαν την εκλογή Ομπάμα;

Δύο αναγνώσεις για το φαινόμενο Ομπάμα

Σε μεγάλα και πολύπλοκα συστήματα όπως των ΗΠΑ, οι στροφές μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολες, έχουν όμως μακροχρόνια μεγάλο αντίκτυπο.

Πότε ακριβώς γαλακτίσθηκε από τον νεοφιλελευθερισμό η Ν.Δ., ώστε να ζητούν τώρα οι υπουργοί της απογαλακτισμό;

Εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται ότι ο κ. Καραμανλής και η ηγετική ομάδα της Ν.Δ. δεν έχουν την πολιτική βούληση για τη διαλεύκανση του σκανδάλου.

Το πρόβλημα αυτής της κυβέρνησης ήταν ότι ο σχεδιασμός της έφτανε μέχρι τις 8 μ.μ. – την ώρα δηλαδή που ξεκινούσαν τα δελτία ειδήσεων.

Τι ακριβώς προβλέπει το Σύνταγμα για την ευθύνη των υπουργών…

Ο νόμος περί ευθύνης υπουργών είναι ένας κακός νόμος. Ο τρόπος με τον οποίο εφαρμόζεται τον κάνει χειρότερο.

Το σκάνδαλο της παρέμβασης στο έργο των δικαστών είχε προηγούμενες πολιτικές αποφάσεις. Κι αυτές φέρουν την υπογραφή της κυβέρνησης.

Οι πρόωρες εκλογές είναι αυτοκτονία για την κυβέρνηση. Μόνη της επιλογή είναι να κάνει όσα υποσχέθηκε και για τα οποία εκλέχθηκε.

Οι βουλευτές δεν πρέπει να είναι στρατιωτάκια ακούνητα, αμίλητα πειθαρχημένα. Ψηφίζονται απευθείας από τον λαό και βουλεύονται για το έθνος.

Η συμμετοχή στην αγορά είναι εθελοντική Στους «άλλους (τους εκτός αγοράς) κόσμους» η συμμετοχή ήταν καταναγκαστική.

Εν μέσω μιας χρηματοοικονομικής θύελλας, στην Ελλάδα δεν μας απασχολεί τι θα κάνουμε τα απόνερα των τραπεζικών χρεοκοπιών. Το ερώτημα που κυριαρχεί είναι αν θα γίνουν εκλογές.

Η εσωστρέφεια σε ένα κόμμα δεν τελειώνει ούτε με εντολές ούτε με κραυγές. Τελειώνει μόνο με πολιτικές που την υπερβαίνουν.

Το πρόβλημα της Νέας Δημοκρατίας (και κατά συνέπεια του τόπου) δεν είναι τι λένε οι βουλευτές της, αλλά τι κάνουν οι υπουργοί της.

Tο μέγεθος της υπόθεσης Βατοπεδίου αναδεικνύει περισσότερα πράγματα από πιθανή πλάνη υπουργών και σκάνδαλο της κυβέρνησης.

Οι κρατικές υποθέσεις δεν είναι ιδιωτική υπόθεση και το τι λέγεται μεταξύ υπουργών (για τα καθήκοντά τους) αφορά τα δικά μας λεφτά. Οι δημόσιες παραινέσεις για σιωπή, του στυλ «εγώ δεν θα μιλήσω και καλώ και τους άλλους να το τηρούν» αφορά άλλου τύπου οργανώσεις και άλλου τύπου καθεστώτα.

Η διαφθορά φύεται και αναπτύσσεται στα χωράφια της αδιαφάνειας. Υπήρχε πολλή αδιαφάνεια πριν από το 2004, αλλά είχαν γίνει και κάποια μισά, δειλά, χωλά βήματα για τη βελτίωση της κατάστασης. Δυστυχώς πήγαμε πίσω.