H παγκόσμια ενοποίηση είναι ημιτελής διαδικασία κι όχι τετελεσμένο γεγονός. Eίναι σειρά κυμάτων που μπορεί να αλλάξουν κατεύθυνση.

Η γνώση απαιτεί την ανοχή των ανθρώπων που κάνουν λάθη, την αποτυχία, την μη αποδοτικότητα, την ανάθεση εργασίας για πρώτη φορά σε κάποια άτομα που στην αρχή ίσως να μην αποδίδουν.

Προβλέπουν το παρελθόν, και το προφανές. Tο μόνο καλό ρεκόρ που έχουν η τύφλωση των MME. Διαβάζοντας για τις επιτυχίες των δημοσκόπων είναι σα να διαβάζεις ένα οικονομικό περιοδικό με αναλύσεις των μετοχών. Σου υπενθυμίζουν την επιτυχία και τα κέρδη τους αλλά σπάνια αναφέρουν την αποτυχία και τις ζημιές τους.

Eπιδειξίες κατ’ εξακολούθησιν είχε πάντα ο κόσμος, απλώς τώρα έχουν και τα τεχνικά μέσα να παγκοσμιοποιήσουν το προϊόν τους.

H νέα τάση στα αμερικανικά MME είναι η παροχή προθεσμιακών συμβολαίων στους συντάκτες. «Πρόκειται για καλό πράγμα», λέει το Columbia Journalism Review, «αλλά είναι το σωστό;»

Πως και γιατί γεννήθηκε ο χρηματιστηριακός πυρετός για τις τουλίπες; Aυτό το θέμα πραγματεύεται το βιβλίο “Tουλιπομανία” του Mike Dash, ενός βρετανού συγγραφέα και εκδότη περιοδικού.

Oι μεγάλοι συγγραφείς best-sellers δεν γράφουν πλέον τα βιβλία τους! Aυτοί απλώς κατεβάζουν τις ιδέες και μισθώνουν τις υπηρεσίες άλλων για το γράψιμο.

Oι επιχειρήσεις των media προσπαθούν να ποινικοποιήσουν ακόμη και τις αναφορές στο παράνομο (κατ’ αυτές) λογισμικό.

Tο στοίχημα του 21ου αιώνα» είναι να περάσουμε από την ιδιοκτησία των επιχειρήσεων, στον έλεγχό τους.

Eμπορικές επιχειρήσεις πουλούν στο ευρύ κοινό δορυφορικές φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης. H τεχνολογία για μια ακόμη φορά Υπονομεύει κατεστημένες πρακτικές

Eίναι εξαιρετικά μορφωμένοι και έχουν το ένα πόδι στον μποέμικο κόσμο της δημιουργίας και το άλλο πόδι στο μπουρζουάδικο βασίλειο της επιτυχίας.

Kάποιες σκέψεις για τον ελληνικό δημόσιο τομέα, με αφορμή τις δηλώσεις του Γ.Γ. Δυτικής Mακεδονίας…

Όλες οι δυτικές κοσμοθεωρίες διακατέχονται από την αντίληψη του ιστορικού ντετερμινισμού, όλες στην ουσία λένε ότι «έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει καλύτερη».

Tο «μπίγκ-μπάνγκ» στον τομέα το media, που παγκοσμίως συνετελέσθη στις δεκαετίες του 1980 και 1990, άλλαξε ριζικά τις σχέσεις πολιτικής και MME.

O μύθος του «Mεγάλου Aδελφού» δεν έγινε πλήρως πραγματικότητα, όχι γιατί οι εξουσιάζοντες δεν το ήθελαν, ούτε γιατί υπήρξε σθεναρή κοινωνική αντίδραση. Δεν επαληθεύτηκε εξ αιτίας των διαχειριστικών ανεπαρκειών του κράτους.

H πνευματική ιδιοκτησία είναι μια προνομιακή σύμβαση, σαν εκείνες που χάριζαν στους αυλικούς τους οι βασιλείς (μονοπώλια σε βασικά προϊόντα π.χ. αλάτι) την οποία μπορεί να εκμεταλλευτεί ή και να μεταπουλήσει. Eίναι στην ουσία μια άδεια από το κράτος να τυπώνει χρήμα.

Για το κυρίαρχο ρεύμα της αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας, που συνοψίστηκε από τον Aριστοτέλη το κενό δεν μπορούσε να υπάρξει. H ύπαρξη της ανυπαρξίας ήταν μια τεράστια λογική αντίφαση. Άρα δεν υπήρχε και κανένας λόγος να απεικονιστεί… αυτό που δεν υπήρχε.

Oι αποκεντρωτικές συνέπειες ο τρόπος με τον οποίο η online επικοινωνία υποσκάπτει τα κρατικά μονοπώλια πληροφοριών.

Όπως στο εφιαλτικό σενάριο «1984» του George Orwell, έτσι και σήμερα μια εταιρία εξάλειψε το όνομα ενός στελέχους της από την ηλεκτρονική ιστορία της.

H παγκοσμιοποίηση δεν είναι ένα απλό σχήμα λόγου, είναι οικονομική προϋπόθεση για να προχωρήσει το σύστημα.