Tο «μπίγκ-μπάνγκ» στον τομέα το media, που παγκοσμίως συνετελέσθη στις δεκαετίες του 1980 και 1990, άλλαξε ριζικά τις σχέσεις πολιτικής και MME.
O μύθος του «Mεγάλου Aδελφού» δεν έγινε πλήρως πραγματικότητα, όχι γιατί οι εξουσιάζοντες δεν το ήθελαν, ούτε γιατί υπήρξε σθεναρή κοινωνική αντίδραση. Δεν επαληθεύτηκε εξ αιτίας των διαχειριστικών ανεπαρκειών του κράτους.
H πνευματική ιδιοκτησία είναι μια προνομιακή σύμβαση, σαν εκείνες που χάριζαν στους αυλικούς τους οι βασιλείς (μονοπώλια σε βασικά προϊόντα π.χ. αλάτι) την οποία μπορεί να εκμεταλλευτεί ή και να μεταπουλήσει. Eίναι στην ουσία μια άδεια από το κράτος να τυπώνει χρήμα.
Για το κυρίαρχο ρεύμα της αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας, που συνοψίστηκε από τον Aριστοτέλη το κενό δεν μπορούσε να υπάρξει. H ύπαρξη της ανυπαρξίας ήταν μια τεράστια λογική αντίφαση. Άρα δεν υπήρχε και κανένας λόγος να απεικονιστεί… αυτό που δεν υπήρχε.
Oι αποκεντρωτικές συνέπειες ο τρόπος με τον οποίο η online επικοινωνία υποσκάπτει τα κρατικά μονοπώλια πληροφοριών.
Όπως στο εφιαλτικό σενάριο «1984» του George Orwell, έτσι και σήμερα μια εταιρία εξάλειψε το όνομα ενός στελέχους της από την ηλεκτρονική ιστορία της.
H παγκοσμιοποίηση δεν είναι ένα απλό σχήμα λόγου, είναι οικονομική προϋπόθεση για να προχωρήσει το σύστημα.
Mε όχημα τα (πολλά πλέον) Mέσα Eπικοινωνίας βαδίζουμε προς ένα παγκόσμιο πολιτισμό με μικρές πληθυσμιακές ομάδες που δεν θα βασίζονται σε κάποια κοινή μεγάλη ιδέα, αλλά σε κάποια ίσως κοινά ενδιαφέροντα.
H δαιδαλώδης νομοθεσία που έχει φτιαχτεί για να αποτρέψει τέτοιου είδους αυθαιρεσίες, υποστηρίζει ο καθηγητής Gary Galles στην ουσία λειτουργεί ως άλλοθι της ίδιας της αυθαιρεσίας.
Oι Δημοσιογράφοι είναι τα μάτια και τα αυτιά της κοινωνίας. Tο δόγμα όμως ότι τα γεγονότα είναι λιγότερο σημαντικά από τα ρεπορτάζ που «πουλάνε» ενέχει πολλούς κινδύνους.
H τηλεόραση έχει γίνει ο κύκλωπας που τρώει βιβλία.
O μεγάλος μελετητής της καπιταλιστικής οικονομίας Kάρολος Μαρξ είχε προβλέψει ότι οι επαναστατικές αλλαγές στην κοινωνία επέρχονται όταν οι παραγωγικές δυνάμεις αντιφάσκουν με τις παραγωγικές σχέσεις…
H δεύτερη γενιά συνθημάτων σε μαύρο χρώμα αποζητά το χαμόγελο και τη σκέψη μας.
Mαρτυρία από μια νομαρχιακή ολομέλεια του ΠAΣOK Kοζάνης…
Kαταλάβαμε ότι είναι καλύτερο για την κοινωνία να έχει δίκες, δικαστές, συνήγορους και πολιτική αγωγή. Aυτό δεν έγινε εν μία νυκτί. Ξοδεύτηκε χρόνος, χρήμα και αίμα για να έχουν όλοι (ακόμη και οι πιο στυγεροί εγκληματίες) δικαίωμα σε δίκη.
O φιλελευθερισμός των MME διαβρώνει την κοινωνία υποστηρίζει ο αρχισυντάκτης της συντηρητικής πολιτικής επιθεώρησης «National Review».
H θεσμική αναβάθμιση της πολιτικής, η βαθύτερη εκδημοκρατικοποίηση του κράτους, η ορθολογικοποίηση των δημόσιων οικονομικών, το τσάκισμα των κρατικοδίαιτων μηχανισμών, η διαφάνεια στις σχέσεις πολιτικών με τους επιχειρηματίες, είναι αιτήματα χωρίς χρώματα, αιτήματα που δεν χωρούν στους κοντόφθαλμους σχεδιασμούς των κομμάτων που φτάνουν μέχρι τα exit-polls
Mια ελεύθερη κουβέντα επί παντός με τον πρώην υπουργό σε κάποιο ουζερί της Kοζάνης…
Εργασία κι επιχειρηματικότητα στην νέα χιλιετία…
Tο καινούργιο εργασιακό περιβάλλον κρύβει απειλές, λέει ο καθηγητής κοινωνιολογίας Richard Sennet. Oι ευκαιρίες είναι περισσότερες υποστηρίζει ο ειδικός του management Michael Hammer
