Το μυστικό δεν είναι αν τα ξένα ΑΕΙ που θα έρθουν στην Ελλάδα θα είναι μη κερδοσκοπικά ή αν θα είναι επιχειρήσεις. Το θέμα είναι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί.
Νόμιμοι και προπαντός παρανόμως εισερχόμενοι μετανάστες βλέπουν την Ελλάδα σαν σκαλί, κάτι σαν προθάλαμο της Ευρώπης.
Η κυβέρνηση τα πέρασε αβρόχοις ποσίν όσα έγιναν στην Επιτροπή για τις υποκλοπές, γι’ αυτό επιβράβευσε τον πρόεδρό της κάνοντάς τον πρόεδρο στη δεύτερη «δύσκολη» επιτροπή για τα Τέμπη.
Το νομοσχέδιο για τις αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα, η αιτιολογική του έκθεση, δεν εμπεριέχει περιγραφή του προβλήματος που θέλει να επιλύσει.
Οι κινητοποιήσεις ως όπλο διαπραγμάτευσης.
Η μισή Κύπρος, αυτή που βρίσκεται πάνω από τη ματωμένη γραμμή του «Αττίλα», τι είναι; Κονγκολέζικη;
Μήπως όλα τα ζευγάρια των ετερόφυλων, όλοι οι καλοί χριστιανοί, ζουν σε λαγούμια και δεν στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο;
Ο «μεταρρυθμισμός» της κυβέρνησης ορίζεται από το «δόγμα Τσιάρα». Ο,τι ακούγεται στα καφενεία (πρωτίστως τα τηλεοπτικά) γίνεται αμέσως ποινικός κώδικας.
Αν το πρόβλημα είναι η πιθανότητα εμπορευματοποίησης της μητρότητας, τότε το ΚΚΕ έπρεπε να ζητήσει την απαγόρευση των υιοθεσιών εν γένει.
Η ελληνική πραγματικότητα μετά το δέμα-βόμβα που «μυστηριωδώς» εμφανίστηκε στο Εφετείο Θεσσαλονίκης και, ευτυχώς, έγινε αντιληπτή πριν σκάσει.
Η κυβέρνηση καλλιέργησε την άποψη –επιτυχώς όπως κάνει σε όλα τα επικοινωνιακά της εγχειρήματα– ότι κάπου λεφτά υπάρχουν.
Με τόσα βήματα που έχουμε κάνει, σε τόσους τομείς, πού ακριβώς βρισκόμαστε;
Για να συνεννοούμαστε: υπάρχουν «ολιγόωροι αποκλεισμοί δρόμων», «προειδοποιητικοί αποκλεισμοί», «flash mob αποκλεισμοί» κ.ά. Συμβολικοί δεν υπάρχουν…
Η κυβέρνηση όφειλε να εξηγήσει γιατί προέκρινε την ενιαία λίστα, η οποία πριμοδοτεί τους εγχώριους σελέμπριτι εις βάρος της ποιότητας της εκπροσώπησης στο Ευρωκοινοβούλιο.
Βλέπουμε σκουπίδια που παλιότερα δεν υπήρχαν· σύμφωνοι: λίγα και μικρά. Υπάρχει και η εξάπλωση της ιλαράς των πόλεων, δηλαδή των tags
Μια και το ‘φερε ο λόγος, πού βρίσκεται η δικαστική διερεύνηση για τις υποκλοπές;
Τρεις σκασίλες είχε ο κόσμος και μία από αυτές είναι το ερώτημα «Απέναντι στον Μητσοτάκη, ποιος;».
Αν είναι να καταστρέψουμε όλο το υπέροχο ελληνικό τοπίο και να πληρώνουμε ακριβά το ρεύμα, μήπως είναι προτιμότερο να το εισάγουμε;
Ενα σοβαρό κράτος πρώτα θα ξεκινούσε από τις υποδομές, δηλαδή το δίκτυο, και μετά θα μοίραζε λεφτά για φωτοβολταϊκά «στο χωράφι», «στις στέγες» και στα… δένδρα.
Στο Δημόσιο, ακόμη και τα πιο λογικά, όταν δεν προβλέπονται ρητώς, απαγορεύονται. Αυτό εξηγεί και την απεραντολογία των νομοσχεδίων και τις άπειρες τροπολογίες αυτών.
