Πίσω από τα ωραία λόγια για τη «διαφύλαξη και την ανάδειξη της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς» μπαίνει ένας νέος φόρος υπέρ τρίτων.

Με το συνέδριο για τη Μεταπολίτευση, σαν να έγινε το πρώτο βήμα για τη συμφιλίωση της χώρας με την αλήθεια.

Δεν υπήρχε ζήτηση για BBC, όταν στις αρχές της δεκαετίας του ’90 άνοιξαν τα ραδιοκύματα, και δεν υπάρχει σήμερα ζήτηση για ανώτατη παιδεία. Αντιθέτως, είναι τεράστια η ζήτηση για «χαρτιά», ακόμη και από τα υπάρχοντα κρατικά πανεπιστήμια.

Στην ψηφιακή εποχή, η έννοια του «σβήνω για να γράψω» δεν υπάρχει πουθενά. Εδώ πάλι σβήνονται και ξαναγράφονται τα πάντα.

Οι μπάχαλοι εμφανίζονται κατά τη διάρκεια μεγάλων διαδηλώσεων όχι για να τις αμαυρώσουν, αλλά διότι μπορούν να κρυφτούν μέσα στο πλήθος.

Περισσότερο αλάτι στην πληγή έριξε η ανεξεταστική επιτροπή που συνεστήθη για το θλιβερό δυστύχημα στα Τέμπη.

Στην «εκκλησία των ιεραρχών», ένας αρχιμανδρίτης μπορεί να βάζει το «ποίμνιο» να χειροκροτεί κάποιους βουλευτές.

Στον χυλό του (χωρίς σοβαρή ανάγνωση της πραγματικότητας) αντιμητσοτακισμού προστέθηκε και ο χυλός τού «σας αγαπάω όλους και δεν θα σας προδώσω ποτέ».

Το μυστικό δεν είναι αν τα ξένα ΑΕΙ που θα έρθουν στην Ελλάδα θα είναι μη κερδοσκοπικά ή αν θα είναι επιχειρήσεις. Το θέμα είναι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί.

Νόμιμοι και προπαντός παρανόμως εισερχόμενοι μετανάστες βλέπουν την Ελλάδα σαν σκαλί, κάτι σαν προθάλαμο της Ευρώπης.

Η κυβέρνηση τα πέρασε αβρόχοις ποσίν όσα έγιναν στην Επιτροπή για τις υποκλοπές, γι’ αυτό επιβράβευσε τον πρόεδρό της κάνοντάς τον πρόεδρο στη δεύτερη «δύσκολη» επιτροπή για τα Τέμπη.

Το νομοσχέδιο για τις αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα, η αιτιολογική του έκθεση, δεν εμπεριέχει περιγραφή του προβλήματος που θέλει να επιλύσει.

Οι κινητοποιήσεις ως όπλο διαπραγμάτευσης.

Η μισή Κύπρος, αυτή που βρίσκεται πάνω από τη ματωμένη γραμμή του «Αττίλα», τι είναι; Κονγκολέζικη;

Μήπως όλα τα ζευγάρια των ετερόφυλων, όλοι οι καλοί χριστιανοί, ζουν σε λαγούμια και δεν στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο;

Ο «μεταρρυθμισμός» της κυβέρνησης ορίζεται από το «δόγμα Τσιάρα». Ο,τι ακούγεται στα καφενεία (πρωτίστως τα τηλεοπτικά) γίνεται αμέσως ποινικός κώδικας.

Αν το πρόβλημα είναι η πιθανότητα εμπορευματοποίησης της μητρότητας, τότε το ΚΚΕ έπρεπε να ζητήσει την απαγόρευση των υιοθεσιών εν γένει.

Η ελληνική πραγματικότητα μετά το δέμα-βόμβα που «μυστηριωδώς» εμφανίστηκε στο Εφετείο Θεσσαλονίκης και, ευτυχώς, έγινε αντιληπτή πριν σκάσει.

Η κυβέρνηση καλλιέργησε την άποψη –επιτυχώς όπως κάνει σε όλα τα επικοινωνιακά της εγχειρήματα– ότι κάπου λεφτά υπάρχουν.

Με τόσα βήματα που έχουμε κάνει, σε τόσους τομείς, πού ακριβώς βρισκόμαστε;