Το ΠΑΣΟΚ μπερδεύτηκε και μπέρδεψε με τις περίτεχνες αντιπολιτευτικές πιρουέτες του.

Έχουμε μία ανεξάρτητη αρχή, ένα Συνήγορο, μια γενική γραμματεία (με ένα σκασμό γενικές διευθύνσεις από κάτω), συν μία Διυπηρεσιακή Μονάδα Ελέγχου Αγοράς. Μόνο προκοπή στα ράφια δεν έχουμε…

Δεν υπάρχουν εκ των προτέρων δίκαια αιτήματα. Οι κινητοποιήσεις (απεργίες, διαδηλώσεις κ.λπ.) γίνονται προκειμένου να πεισθεί η πλειονότητα των πολιτών για το δίκαιο ενός αιτήματος.

Δεν κατανοούμε την γκρίνια για το επονομαζόμενο «φροντιστήριο» για τον πολιτικό γάμο των ομοφιλόφυλων. Επρεπε να γίνονται για κάθε νομοσχέδιο, αφού όπως φαίνεται σε συνεδριάσεις της Ολομέλειας, οι βουλευτές –όλων των κομμάτων– κάνουν σκασιαρχείο.

Κυκλοφορούν µισές αλήθειες και πολλές εξυπνάδες σχετικώς με τη νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών.

Πάει πολύ να ασχολούνται οι «αφυλόφιλοι»με τις «φυλοφιλίες» των άλλων.

Το θέμα της ακρίβειας απασχολούσε πάντα τα ελληνικά νοικοκυριά, αλλά ως θέμα συζήτησης και όχι κάποιας αντίδρασης.

Το ζήτημα του «γάμου» των ομοφύλων ζευγαριών αποτελεί «ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Αυτό που οι υπουργοί αφήνουν ως αίσθηση να πλανάται, ότι καταλογίζονται πρόστιμα τη μία ημέρα και καταβάλλονται την επομένη, εμπεριέχει μικρές αλήθειες για να φτιάξουν μια ψευδή πραγματικότητα.

Τα πρόστιμα στις πολυεθνικές, για τα οποία καμαρώνει η κυβέρνηση, δεν είναι καινούργιο φρούτο. Το καινούργιο θα είναι αν αυτά πληρώνονται και δεν χάνονται (βολικώς για κάποιους) στους λαβυρίνθους της γραφειοκρατίας.

Τέτοια µπερδέµατα έχουμε να δούμε από το 1952, τότε που ο Γεώργιος Παπανδρέου ήταν υποψήφιος βουλευτής με τον Ελληνικό Συναγερμό του στρατάρχη Αλέξανδρου Παπάγου.

Πρέπει επιτέλους να αρχίσουμε να συζητάμε (και) τα εθνικά θέματα χωρίς φόβο και πάθος, αλλά με επάρκεια γνώσεων.

Η βία και η ανομία στη χώρα είναι απλώς συμπτώματα βαθύτερων παθογενειών, για τα οποία χρειάζεται συστηματική και μακροχρόνια δουλειά ώστε να αντιμετωπιστούν.

Δημιουργήθηκε εσχάτως μια παράδοση λογοκρισίας στα αμερικανικά πανεπιστήμια. Δεν είναι λογοκρισία άνωθεν. Είναι λογοκρισία από τα κάτω και από τα πλάγια. Δεν είναι κρατική, αλλά ιδιωτική.

Σε μια χώρα όπου οι περισσότεροι πίστευαν ότι οι Εβραίοι έκαναν μόνο εγκλήματα στην Παλαιστίνη, τώρα αποσιωπούν τα πραγματικά εγκλήματα της κυβέρνησης Νετανιάχου στη Γάζα και των εποίκων στη Δυτική Οχθη, σε συνεργασία με τον ισραηλινό στρατό.

Ο «μεταρρυθμισμός» της κυβέρνησης ορίζεται από το «δόγμα Τσιάρα». Ο,τι ακούγεται στα καφενεία (πρωτίστως τα τηλεοπτικά) γίνεται αμέσως ποινικός κώδικας.

Το δικαίωμα της επιλογής γίνεται άχθος για όσους απλώς βολεύονται με τα συστήματα που κάποιος άλλος λαμβάνει αποφάσεις για τη ζωή τους και την τσέπη τους.

Επειδή ακριβώς και η νόμιμη βία είναι αμυντική, έχει όρια και κανόνες.

Οι υποδομές σώζουν ζωές

Μέχρι στιγμής ολόκληρο το κανονιστικό πλαίσιο της Ανώτατης Παιδείας είχε ένα στόχο. Να τιμωρήσει όσους σπούδαζαν σε ξένα πανεπιστήμια.