Δεν θα δούμε ποτέ ένα δελτίο ειδήσεων «χωρίς δραματοποιημένα ρεπορτάζ, χωρίς δημοσιογράφους που κραυγάζουν, χωρίς άσχετους να εκφράζουν γνώμη για επιστημονικά θέματα»;
Υπάρχει πρόβλημα διαφθοράς στον υπό τη Νέα Δημοκρατία κρατικό μηχανισμό κι αυτό γιατί και το κράτος, αλλά και η κοινωνία έχει συνέχεια.
Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που ο επικοινωνιολόγος κ. Τζορτζ Στεφανόπουλος άφησε παρακαταθήκη τη ρήση:«Αν όλα πάνε στραβά, ρίξτε το φταίξιμο στον Τύπο». Τώρα η ρήση έχει αντιστραφεί.
Υπάρχει μια συνομοταξία ΠΑΣΟΚων, που πιστεύει ότι η κυβέρνηση όφειλε να παραιτηθεί άμα τη ορκωμοσία της.
Η βασική αρετή του καπιταλισμού είναι όπως δίνει πραγματικά κίνητρα στους ανθρώπους για να κινητοποιηθούν προς δημοκρατικά επιλεγμένους κοινωνικά στόχους.
Το άγχος για τις εκλογές είναι ένας ολέθριος πολιτικός σύμβουλος. Καθορίζει τις κινήσεις βραχυπρόθεσμα και κάνει σίγουρη την ήττα μακροπρόθεσμα.
Το δημοσιογραφικό σώμα αποδεικνύεται απροετοίμαστο και για τις δυσμενείς εξελίξεις στο χώρο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Δεν είναι η πρώτη φορά…
Η συζήτηση για την οικονομία πρέπει να γίνει βαθύτερη και πιο συγκεκριμένη. Όλοι υπερθεματίζουν τη μείωση του κράτους, αλλά κανείς δεν εξηγεί τι ακριβώς εννοούν και πώς θα επιτευχθεί αυτή…
Είτε η σύνοδος των υπουργών Οικονομικών της Ε.Ε. (ECOFIN) αποδεχθεί την τιτλοποίηση των ληξιπρόθεσμων χρεών είτε όχι οι δομικές ανάγκες της οικονομίας που δημιουργούν την ανάγκη τιτλοποιήσεων παραμένουν.
Δεν μπορεί η ηθικολογία να αποτελεί το μοναδικό μέτρο αξιολόγησης μιας κυβέρνησης και για έναν απλό λόγο: Όσο κι αν είναι περίεργο, οι ψηφοφόροι στο τέλος της τετραετίας, θα ιεραρχήσουν χαμηλότερα την ηθική από την τσέπη τους.
Το κλίμα που διαμορφώνεται από τα ΜΜΕ είναι το σύμπτωμα της πολυεπίπεδης κρίσης, στην οποία έχει μπει χρόνια η χώρα και απλώς τώρα σκάνε οι διάφορες «φούσκες».
Σε ποιόν πρέπει να ανήκουν τα αντιγριππικά εμβόλια, ειδικά σε περιόδους κρίσης;
Κανείς δεν γνωρίζει αν το κεφαλαιοποιητικό σύστημα είναι καλό για τη χώρα. Έτσι κι αλλιώς, δεν συζητήθηκε ποτέ. Απλώς υβρίζεται.
Η ΕΣΥΕ πρέπει να γίνει ανεξάρτητη αρχή, έτσι ώστε να απεγκλωβιστούμε από την αντιπαραγωγική συζήτηση περί «μαγειρέματος των στοιχείων» και να μπούμε στα ουσιαστικά ζητήματα.
Κακά τα ψέματα! Η διαφθορά στον δημόσιο τομέα είναι ένα μέρος της σπατάλης. Το μεγαλύτερο γίνεται με νόμιμους τρόπους: επιτροπές, επιτροπούλες, σύμβουλοι, παρασύμβουλοι, διόγκωση των εξόδων δια των προσλήψεων κ.λ.π.
Για την Ευρώπη, η Τουρκία είναι μια χρυσή ευκαιρία να ξεκαθαρίσει τα του οίκου της. Να σκεφτεί τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει. Ο δρόμος δεν είναι μακρύς μόνο για την Τουρκία. Είναι και για την Ευρώπη.
Πρέπει να ξαναδούμε την αγορά εργασίας από την αρχή. Η εμμονή σε δόγματα που είναι νεκρά γράμματα δεν βοηθάει καν τους εργαζομένους.
Η ακροδεξιά παραμένει συνεπής με τον εαυτό της. Η Αριστερά όμως είχε στον πυρήνα της τον διεθνισμό. Τώρα την βλέπουμε να επιστρέφει στην ασφάλεια του κράτους-έθνους, ως μόνη απάντηση στην παγκοσμιοποίηση.
Οι σχέσεις οικονομίας και πολιτικής θα διαπιστώσουμε ότι εξελίσσονται διαρκώς σε μια σειρά από… «παρακάλια».
Ο χώρος των προμηθειών των Ενόπλων Δυνάμεων είναι προνομιακός για τη διαφθορά. Και αυτό γιατί ο έλεγχος είναι από ελλιπής έως ανύπαρκτος.
