Tα ευρήματα του «ευρωβαρόμετρου» αποτελούν και ευκαιρία. H πρώτη ανάγνωση αναδεικνύει μεγάλη απογοήτευση. Tαυτόχρονα, καταδεικνύουν ότι οι Έλληνες κατανοούν πως κάτι πάει στραβά με το παλιό μοντέλο
Η ελευθερία του λόγου πρέπει να είναι απόλυτη, αλλιώς παύει να είναι ελευθερία. Ακόμη και οι απεχθείς, ακόμη και οι γελοίες προτάσεις έχουν δικαίωμα ύπαρξης στο δημόσιο διάλογο.
Για να είναι βάσιμη η κριτική προς ένα πολιτικό σύστημα, που προτιμά να δίνει λεφτά για πόλεμο αντί να προστατεύει τους πολίτες του, πρέπει να βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα.
Το οικολογικό πρόταγμα είναι αναγκαίο αλλά όχι θέσφατο. Στο δίλημμα «πρόοδος ή φύση» το ποτήρι δεν είναι μισοάδειο. Δεν είναι καν μισογεμάτο. Για την ακρίβεια δεν ξέρουμε τι είναι…
Πρέπει να απλουστευθεί η φορολογική νομοθεσία, ειδικά των επιχειρήσεων. Εκεί η φοροδιαφυγή και η φοροαποφυγή βρίσκονται σε γκρίζα περιοχή, με αποτέλεσμα να αποφασίζουν το «μαύρο» ή το «άσπρο» αυθαίρετα, πολλές φορές με το αζημίωτο, οι εφοριακοί.
Oι εικόνες που μας έρχονται από τον Μισισιπή και τη Λουϊζιάνα δείχνουν ξεκάθαρα ότι το μοντέλο ανάπτυξης που προωθεί η χριστιανική ακροδεξιά των ΗΠΑ δεν έχει πολύ μέλλον.
Οι πομπώδεις χαρακτηρισμοί περί «δημόσιου χαρακτήρα των αερομεταφορών» είναι ένα καλό κόλπο για να πληρώνει ο μπαρμπα-Μήτσος από τα Γρεβενά και να πετάει δωρεάν ή κάτω του κόστους μια ολόκληρη πολιτικό-συνδικαλιστικο-οικονομική νομενκλατούρα.
Σε τι χρειάζεται ένα υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης (και παρεμπιπτόντως ένα υπουργείο Αιγαίου); Το ΠΑΣΟΚ, πέρα από το να γκρινιάζει για τη μη αναβάθμισή του, δεν μας διαφωτίζει. Το ίδιο και ο υπουργός που επαίρεται για την αναβάθμισή του.
Η εκλογική σύμπραξη των αριστερών κομμάτων υπήρχε όσο λειτουργούσαν τα αντιδεξιά ανακλαστικά. Από τη στιγμή που αυτά (και καλώς) έπαψαν να υφίστανται δεν υπάρχει κοινή πλατφόρμα συνεργασίας.
Με δεδομένο ότι η Τουρκία δεν βλέπει ένταξη στο ορατό μέλλον, μία λύση υπάρχει. Η προσέγγιση με την τουρκοκυπριακή κοινότητα, ώστε οι ίδιοι να απαιτήσουν το ευρωπαϊκό μέλλον που έχουν κατακτήσει, δηλαδή την επανένωση.
Στην Παιδεία τα δοκιμάσαμε όλα. Και τα έξι και τα δεκάξι μαθήματα στις εισαγωγικές. Και τις δέσμες και τις εξετάσεις στη Β΄ Λυκείου και τις εξετάσεις μόνο στη Γ’ Λυκείου. Όλα απέτυχαν. Ένα μόνο δεν δοκιμάσαμε. Την αποκέντρωση. Ήρθε ο καιρός της και παρά τα προβλήματα στην αρχή, μακροχρόνια θα είναι ευεργετική για την Παιδεία και τον τόπο…
Το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ σήμερα δεν είναι η ένταση του αντιπολιτευτικού του λόγου, αλλά το περιεχόμενό του.
Χρόνο με το χρόνο η Έκθεση φθίνει, μένει εκτός εποχής. Γίνεται ένα κρατικό πανηγύρι, για να βρίσκονται τα στελέχη του κρατικού τομέα.
Ένας μικρός υπέροχος ναός στο κέντρο της κωμόπολης Αιανής Κοζάνης τυλίχθηκε πριν από μερικές μέρες στις φλόγες.
«Τα μισά λεφτά που ξοδεύω για τη διαφήμιση είναι σπατάλη», είχε πει ένας Αγγλος βιομήχανος. «Το πρόβλημα είναι πως δεν ξέρω ποια μισά είναι αυτά». Το ίδιο ακριβώς ισχύει και με τα έξοδα του Δημοσίου.
Το κύρος του Κοινοβουλίου πρέπει να το προστατεύουν οι βουλευτές του. Όχι το κανάλι της Βουλής. Είναι προτιμότερο για τη Δημοκρατία να διορθώσουμε την ουσία παρά την εικόνα. Και για να διορθωθεί η ουσία πρέπει να έχουμε την πλήρη εικόνα.
Οι κρατικές επιχειρήσεις πρέπει να λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, κοιτώντας δηλαδή μόνο τον ισολογισμό τους, και το κράτος με κοινωνικά κριτήρια μέσω του προϋπολογισμού του.
Πάμε στοίχημα ότι ακόμη κι αν η «Helios» ήταν κρατική εταιρεία, πάλι το νεοφιλελευθερισμό θα έβριζε η Αριστερά και η πρόοδος;
Το μυστικό δεν κρύβεται στο αν οι εταιρείες είναι κρατικές ή ιδιωτικές, αν είναι χαμηλού ή υψηλού κόστους, αλλά αν ο έλεγχος που γίνεται από τις κρατικές υπηρεσίες είναι καλός ή κακός.
Η ισορροπία μεταξύ δημοκρατίας και αποτελεσματικότητας…
