Όταν ένας θάνατος είναι τραγωδία και τρεις χιλιάδες θάνατοι είναι στατιστική.
Προς τι η έκπληξη για λογοκρισία από το ΚΚΕ της διαδρομής του Χαρίλαου Φλωράκη; Σύνηθες δεν είναι για τους συνεπείς του Σταλινισμού;
Ολο το πολιτικό δυναμικό έχει επενδεδυμένα συμφέροντα σε διάφορα κομμάτια του κράτους -από μηχανισμούς «τακτοποίησης» πολιτικών φίλων μέχρι αναντάμ-παπαντάμ ρουσφέτια- και η πιθανότητα αποκρατικοποιήσεων τους χαλάει δουλειές…
Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν κάθε υπουργείο και κάθε δημόσιος οργανισμός δημοσιοποιούσε διά του Διαδικτύου όλες τις συμβάσεις και τις πράξεις του (διορισμούς, μετατάξεις κ.λπ.) ώστε να είναι προσιτά σε κάθε Έλληνα πολίτη;
Στην Ελλάδα επικρατεί μια ρομαντική άποψη για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Πολλοί θεωρούν ότι η ηθική είναι ικανή και αναγκαία συνθήκη για τη διαφάνεια. Κάνουν λάθος…
Το άσχημο στην Ελλάδα δεν είναι ότι υπάρχει αυτή η υποκριτική σεμνοτυφία σε ένα κομμάτι των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Το βασικό πρόβλημα είναι πως οι αντιστάσεις εκείνων, που λαμβάνουν τις αποφάσεις για να λογοκρίνουν, είναι μηδαμινές.
Κλείνουν τα ΑΕΙ στην Ελλάδα, επειδή συνεδριάζουν οι υπουργοί Παιδείας στη Νορβηγία. Κι αυτός δεν είναι ο μόνος παραλογισμός στην ελληνική ανώτατη παιδεία…
Υπάρχει ένα χρόνιο αίτημα εξισωτισμού των ευκαιριών στην Ελλάδα. Δυστυχώς, προς τα κάτω. Σ’ αυτήν τη λογική εμπίπτει και η επίθεση κατά της συζύγου του πρωθυπουργού, επειδή μίλησε σε ένα ιατρικό συνέδριο…
Το βασικό πρόβλημα της χώρας δεν είναι το γεγονός ότι ένας χειρώναξ παίρνει λίγα (αληθές) και ένας βουλευτής πολλά (ψευδές). Το ερώτημα που πρέπει να απασχολεί το έθνος, δεν είναι πόσα παίρνουν αυτοί που βουλεύονται, αλλά το αν και κατά πόσον αυτοί σκέπτονται.
Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, μαζί με τον Λεπέν, την Αριστερά και κάποιους Εγγλέζους ευρωσκεπτικιστές, ψήφισαν ενάντια στην κοινωνική Ευρώπη.
Aυτόν τον καιρό γινόμαστε μάρτυρες μιας συνολικότερης ανακατάταξης της παραγωγικής βάσης σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι δίπλα μας, τη βλέπουμε όλοι. Χιλιάδες κινέζικα καταστήματα έχουν κατακλύσει ολόκληρο τον δυτικό κόσμο.
Πιθανόν η μεγαλύτερη αναπηρία της Νέας Δημοκρατίας να είναι πως πολλά από τα στελέχη της όχι απλώς δεν καταλαβαίνουν τις λύσεις. Δεν καταλαβαίνουν καν το πρόβλημα…
Πως και γιατί ο Τόνι Μπλερ κέρδισε την τρίτη κατά σειρά εκλογική του νίκη…
Όσο το κράτος παραμένει μεγάλο και δυσκίνητο, το μικρό κι ευέλικτο κυβερνητικό σχήμα δεν μπορεί να είναι παρά ένας ευσεβής πόθος, κάτι σαν κάρο πριν από τ’ άλογα.
Το «όχι» στο ευρωσύνταγμα του αμελητέου εκλογικά, αλλά ισχυρού σε επιρροή, «Συνασπισμού» δημιουργεί τη βάση για ανάπτυξη ευρωφοβικού κλίματος στη χώρα.
Ο μεσαίος χώρος επιτάσσει να είναι η 11η Μαρτίου μισή αργία και μισή απεργία;
Όταν κάποιος αργεί δεν μπορεί να απεργήσει και αντιστρόφως. Είδατε πολλές απεργίες να γίνονται κατά τις αργίες ή τα σαββατοκύριακα; Οι απεργίες γίνονται μόνο τις εργάσιμες μέρες, διότι αλλιώς δεν έχουν νόημα.
Aν η κυβέρνηση «μιλάει Αριστερά» ας μην ελπίζει ότι θα «κυβερνήσει Δεξιά». Στη χειρότερη περίπτωση θα «κυβερνήσει Αριστερά» και στην καλύτερη δεν θα κυβερνήσει καθόλου.
Όλοι οι τομείς όπου οι Βρετανοί ψηφοφόροι αξιολογούν ως πλέον προβληματικούς, είναι τομείς τους οποίους διαχειρίζεται ο δημόσιος τομέας. Αντιθέτως, τα λιγότερο πιεστικά προβλήματα έχουν και πολύ αγορά μέσα.
Η δυναμική στα Κατεχόμενα είναι ένας παράγων που μακροπρόθεσμα θα παίξει ρόλο στο «τσιμέντωμα της διχοτόμησης». Ο άλλος παράγων είναι η αυτάρεσκη τελμάτωση στο νότιο τμήμα
