Το καλύτερα φυλαγμένο μυστικό το ελληνικού κράτους είναι ποια νυχτερινά κέντρα πουλάνε ποτά-μπόμπα στην Παραλιακή.

Γιατί κόπτονται διάφοροι περί του «δημοσίου χαρακτήρα», των υπηρεσιών.

Tο πρόβλημα της διαφθοράς δεν είναι κομματικό, είναι υπερκομματικό. Δεν είναι αμιγώς πολιτικό, είναι κοινωνικό. Δεν έχει χρώματα, έχει να κάνει με την εξουσία. Όποια εξουσία, σε όποιο σκαλί του Δημοσίου κι αν ασκείται.

Η «εθνικογονιδιακή προσέγγιση» των επιτυχιών δεν διδάσκει την αλήθεια στους νέους. Τα παιδιά της Εθνικής μας δούλεψαν, ίδρωσαν, προσπάθησαν, οργανώθηκαν, έκαναν λάθη και τα διόρθωσαν, επέμειναν κι έφτασαν στην κορυφή.

Μεγαλύτερο και από τη χρηματοδότηση πρόβλημα της Παιδείας είναι οι ιδεολογικές αγκυλώσεις εκείνων που τη διαφεντεύουν.

Η Εκκλησία της Ελλάδος είναι ένας μεγάλος και πλούσιος οργανισμός. Πρέπει να έχει τις δικές της ιερατικές σχολές. Ας τις κάνει. Πρέπει όμως, να ανήκουν στην Εκκλησία, να τις διαχειρίζεται η Εκκλησία, να χρηματοδοτούνται από την Εκκλησία.

Δύο μόνο πολιτικοί προέβαλαν άμεσους εθνικούς κινδύνους ως αντεπιχείρημα για την ιδιωτικοποίηση της «Ολυμπιακής». Πρώτος ήταν ο κ. Γιώργος Καρατζαφέρης και δεύτερος ο κ. Αλέκος Αλαβάνος.

Η πολιτική έχει ως θεμέλιο τη σκέψη και ως όχημα τη συγκρότηση ολοκληρωμένης πρότασης. Αυτά απαιτούν πολύ πιο σύνθετη κι επίπονη εργασία απ’ ό,τι μια καλή εμφάνιση στο γυαλί.

Μπορεί να έφυγαν τα «ιερά τέρατα» της πολιτικής, οι ιδρυτές των μεγάλων κομμάτων, ο αρχηγισμός όμως παραμένει ανέπαφος στα κόμματα.

Ας πάρει όποιος θέλει την «Ολυμπιακή». (Aλήθεια! Οι εργαζόμενοι που βλέπουν τόσες προοπτικές για την εταιρεία τους γιατί δεν τη θέλουν;) Aρκεί να μην επιβαρύνεται ο Έλληνας φορολογούμενος. Ούτε άμεσα. Ούτε έμμεσα.

Έχει στηθεί μια ολόκληρη παραφιλολογία περί την «Ο.Α.», που εμπεριέχει λίγο συναισθηματισμό, πολλά παρελθόντα νούμερα και περισσότερες λογικές ακροβασίες.

Aν «διατηρηθεί ο δημόσιος χαρακτήρας της O.A. το πρώτο ερώτημα είναι: τι μας εξασφαλίζει ότι και οι επόμενοι ή οι μεθεπόμενοι δεν θα είναι κακοδιαχειριστές; H καλή τους ψυχή; H Aριστερή τους συνείδηση;

Yποτίθεται ότι o δημόσιος διάλογος γίνεται για να κατατεθούν κάποιες απόψεις και προτάσεις, ώστε συντιθέμενες να βρεθεί η βέλτιστη λύση στο πρόβλημα. Mε την ακύρωση δια της συνωμοσιολογίας αυτού του εργαλείου μονίμως οδηγούμαστε σε χείριστες λύσεις.

Όλοι αυτοί που σηκώνουν τις σημαίες του «εθνικού» για την «Oλυμπιακή» περιμένουν με τον ένα ή τον άλλον τρόπο να πληρωθούν γι’ αυτό. Eίτε σε ψήφους, αν είναι πολιτικοί, είτε σε αργομισθίες αν είναι συνδικαλιστές.

Αν δεν υπήρχε το Κολέγιο των Επιτρόπων της Ε.Ε., θα έπρεπε να το εφεύρουμε. Κάποιος επιτέλους έπρεπε να προστατεύσει την τσέπη μας, αφού οι δικοί μας πολιτικοί υπολόγισαν πρώτα το πολιτικό κόστος.

Όταν οι φιλελεύθεροι προειδοποιούσαν για το κλείσιμο της «Ολυμπιακής» τους χαρακτήριζαν «Κασσάνδρες». Τώρα που η Ο.Α. κλείνει τους βρίζουν ως «ανάλγητους».

Η φτώχεια, όση υπάρχει στην Ελλάδα, δεν αντιμετωπίζεται με τις λιγωμένες από πόνο φωνές των ρεπόρτερ. Αντιμετωπίζεται με την παρουσίαση του προβλήματος στις σωστές του διαστάσεις και τη στοχευμένη παρέμβαση του κράτους.

Δεν ήταν επικίνδυνες οι απόψεις που εκστόμισε ο κ. Aνθιμος από του βήματος που είχε στηθεί αποκλειστικά για τον κ. Kαραμανλή. Πιο σοβαρό και επικίνδυνο για τη Δημοκρατία είναι η έλλειψη σεβασμού της θρησκευτικής αρχής προς το πρόσωπο του πρωθυπουργού.

Ας εξαγγέλλει ο πρωθυπουργός ό,τι θέλει περί πληροφορικής κοινωνίας στην Ελλάδα. Το παιγνίδι δεν παίζεται στο Βελλίδιο. Παίζεται στη Λεωφόρο Κηφισίας κι αν κάποιος δεν τραβήξει αυτιά εκεί, και αυτές οι εξαγγελίες θα πάνε όπου και οι προηγούμενες των προηγούμενων.

Tα ευρήματα του «ευρωβαρόμετρου» αποτελούν και ευκαιρία. H πρώτη ανάγνωση αναδεικνύει μεγάλη απογοήτευση. Tαυτόχρονα, καταδεικνύουν ότι οι Έλληνες κατανοούν πως κάτι πάει στραβά με το παλιό μοντέλο