Η επίκληση της ανάγκης για λήψη επιπρόσθετων κατασταλτικών μέτρων είναι ο… φερετζές της ανεπάρκειας να διατυπωθεί εναλλακτική πρόταση στα φαινόμενα διαφθοράς και διαπλοκής.

Οι πολιτικοί έχουν αποκτήσει σχέση μίσους και πάθους με την τηλεόραση. Σαν τους εξαρτημένους από τοξικές ουσίες την ελεεινολογούν και τη λατρεύουν συνάμα.

Στην Ελλάδα ξεκινάμε από μια ρομαντική θεώρηση των πραγμάτων ότι, δηλαδή, πρέπει να έχουμε καλούς επιχειρηματίες, που δεν θα πιέσουν και καλούς πολιτικούς, οι οποίοι δεν θα πιέζονται.

Γιατί οι πολιτικοί πρέπει ανά πάσα στιγμή να αποδεικνύουν ότι δεν είναι (πολιτικά μόνον) ελέφαντες.

Η «Νέα Δημοκρατία» αντί να αντεπιτεθεί με φιλελεύθερα μέτρα στον αλυσοδεμένο από τις αγωγές Τύπο, αντεπιτέθηκε με απειλές αγωγών.

Οι επιμέρους επιθυμητές κοινωνικά επιλογές που εκφράζονται μέσω της αγοράς δεν αθροίζονται πάντα σε μια επιθυμητή κοινωνική επιλογή.

Ο εμπρησμός ενός ναού φορτώνει με πολιτικό κόστος την κυβέρνηση χωρίς να φταίει και, πιθανώς, χωρίς να το γνωρίζει…

Χάρηκαν οι εγχώριοι αντιιμπεριαλιστές γιατί μια διαδικτυακή ψηφοφορία ανέδειξε τον κ. Τσόμσκι «ως το διανοούμενο με τη μεγαλύτερη επιρροή στο κοινό».

Δεν θα δούμε ποτέ ένα δελτίο ειδήσεων «χωρίς δραματοποιημένα ρεπορτάζ, χωρίς δημοσιογράφους που κραυγάζουν, χωρίς άσχετους να εκφράζουν γνώμη για επιστημονικά θέματα»;

Υπάρχει πρόβλημα διαφθοράς στον υπό τη Νέα Δημοκρατία κρατικό μηχανισμό κι αυτό γιατί και το κράτος, αλλά και η κοινωνία έχει συνέχεια.

Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που ο επικοινωνιολόγος κ. Τζορτζ Στεφανόπουλος άφησε παρακαταθήκη τη ρήση:«Αν όλα πάνε στραβά, ρίξτε το φταίξιμο στον Τύπο». Τώρα η ρήση έχει αντιστραφεί.

Υπάρχει μια συνομοταξία ΠΑΣΟΚων, που πιστεύει ότι η κυβέρνηση όφειλε να παραιτηθεί άμα τη ορκωμοσία της.

Η βασική αρετή του καπιταλισμού είναι όπως δίνει πραγματικά κίνητρα στους ανθρώπους για να κινητοποιηθούν προς δημοκρατικά επιλεγμένους κοινωνικά στόχους.

Το άγχος για τις εκλογές είναι ένας ολέθριος πολιτικός σύμβουλος. Καθορίζει τις κινήσεις βραχυπρόθεσμα και κάνει σίγουρη την ήττα μακροπρόθεσμα.

Το δημοσιογραφικό σώμα αποδεικνύεται απροετοίμαστο και για τις δυσμενείς εξελίξεις στο χώρο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Δεν είναι η πρώτη φορά…

Η συζήτηση για την οικονομία πρέπει να γίνει βαθύτερη και πιο συγκεκριμένη. Όλοι υπερθεματίζουν τη μείωση του κράτους, αλλά κανείς δεν εξηγεί τι ακριβώς εννοούν και πώς θα επιτευχθεί αυτή…

Είτε η σύνοδος των υπουργών Οικονομικών της Ε.Ε. (ECOFIN) αποδεχθεί την τιτλοποίηση των ληξιπρόθεσμων χρεών είτε όχι οι δομικές ανάγκες της οικονομίας που δημιουργούν την ανάγκη τιτλοποιήσεων παραμένουν.

Δεν μπορεί η ηθικολογία να αποτελεί το μοναδικό μέτρο αξιολόγησης μιας κυβέρνησης και για έναν απλό λόγο: Όσο κι αν είναι περίεργο, οι ψηφοφόροι στο τέλος της τετραετίας, θα ιεραρχήσουν χαμηλότερα την ηθική από την τσέπη τους.

Το κλίμα που διαμορφώνεται από τα ΜΜΕ είναι το σύμπτωμα της πολυεπίπεδης κρίσης, στην οποία έχει μπει χρόνια η χώρα και απλώς τώρα σκάνε οι διάφορες «φούσκες».

Σε ποιόν πρέπει να ανήκουν τα αντιγριππικά εμβόλια, ειδικά σε περιόδους κρίσης;