Yποτίθεται ότι o δημόσιος διάλογος γίνεται για να κατατεθούν κάποιες απόψεις και προτάσεις, ώστε συντιθέμενες να βρεθεί η βέλτιστη λύση στο πρόβλημα. Mε την ακύρωση δια της συνωμοσιολογίας αυτού του εργαλείου μονίμως οδηγούμαστε σε χείριστες λύσεις.

Όλοι αυτοί που σηκώνουν τις σημαίες του «εθνικού» για την «Oλυμπιακή» περιμένουν με τον ένα ή τον άλλον τρόπο να πληρωθούν γι’ αυτό. Eίτε σε ψήφους, αν είναι πολιτικοί, είτε σε αργομισθίες αν είναι συνδικαλιστές.

Αν δεν υπήρχε το Κολέγιο των Επιτρόπων της Ε.Ε., θα έπρεπε να το εφεύρουμε. Κάποιος επιτέλους έπρεπε να προστατεύσει την τσέπη μας, αφού οι δικοί μας πολιτικοί υπολόγισαν πρώτα το πολιτικό κόστος.

Όταν οι φιλελεύθεροι προειδοποιούσαν για το κλείσιμο της «Ολυμπιακής» τους χαρακτήριζαν «Κασσάνδρες». Τώρα που η Ο.Α. κλείνει τους βρίζουν ως «ανάλγητους».

Η φτώχεια, όση υπάρχει στην Ελλάδα, δεν αντιμετωπίζεται με τις λιγωμένες από πόνο φωνές των ρεπόρτερ. Αντιμετωπίζεται με την παρουσίαση του προβλήματος στις σωστές του διαστάσεις και τη στοχευμένη παρέμβαση του κράτους.

Δεν ήταν επικίνδυνες οι απόψεις που εκστόμισε ο κ. Aνθιμος από του βήματος που είχε στηθεί αποκλειστικά για τον κ. Kαραμανλή. Πιο σοβαρό και επικίνδυνο για τη Δημοκρατία είναι η έλλειψη σεβασμού της θρησκευτικής αρχής προς το πρόσωπο του πρωθυπουργού.

Ας εξαγγέλλει ο πρωθυπουργός ό,τι θέλει περί πληροφορικής κοινωνίας στην Ελλάδα. Το παιγνίδι δεν παίζεται στο Βελλίδιο. Παίζεται στη Λεωφόρο Κηφισίας κι αν κάποιος δεν τραβήξει αυτιά εκεί, και αυτές οι εξαγγελίες θα πάνε όπου και οι προηγούμενες των προηγούμενων.

Tα ευρήματα του «ευρωβαρόμετρου» αποτελούν και ευκαιρία. H πρώτη ανάγνωση αναδεικνύει μεγάλη απογοήτευση. Tαυτόχρονα, καταδεικνύουν ότι οι Έλληνες κατανοούν πως κάτι πάει στραβά με το παλιό μοντέλο

Η ελευθερία του λόγου πρέπει να είναι απόλυτη, αλλιώς παύει να είναι ελευθερία. Ακόμη και οι απεχθείς, ακόμη και οι γελοίες προτάσεις έχουν δικαίωμα ύπαρξης στο δημόσιο διάλογο.

Για να είναι βάσιμη η κριτική προς ένα πολιτικό σύστημα, που προτιμά να δίνει λεφτά για πόλεμο αντί να προστατεύει τους πολίτες του, πρέπει να βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα.

Το οικολογικό πρόταγμα είναι αναγκαίο αλλά όχι θέσφατο. Στο δίλημμα «πρόοδος ή φύση» το ποτήρι δεν είναι μισοάδειο. Δεν είναι καν μισογεμάτο. Για την ακρίβεια δεν ξέρουμε τι είναι…

Πρέπει να απλουστευθεί η φορολογική νομοθεσία, ειδικά των επιχειρήσεων. Εκεί η φοροδιαφυγή και η φοροαποφυγή βρίσκονται σε γκρίζα περιοχή, με αποτέλεσμα να αποφασίζουν το «μαύρο» ή το «άσπρο» αυθαίρετα, πολλές φορές με το αζημίωτο, οι εφοριακοί.

Oι εικόνες που μας έρχονται από τον Μισισιπή και τη Λουϊζιάνα δείχνουν ξεκάθαρα ότι το μοντέλο ανάπτυξης που προωθεί η χριστιανική ακροδεξιά των ΗΠΑ δεν έχει πολύ μέλλον.

Οι πομπώδεις χαρακτηρισμοί περί «δημόσιου χαρακτήρα των αερομεταφορών» είναι ένα καλό κόλπο για να πληρώνει ο μπαρμπα-Μήτσος από τα Γρεβενά και να πετάει δωρεάν ή κάτω του κόστους μια ολόκληρη πολιτικό-συνδικαλιστικο-οικονομική νομενκλατούρα.

Σε τι χρειάζεται ένα υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης (και παρεμπιπτόντως ένα υπουργείο Αιγαίου); Το ΠΑΣΟΚ, πέρα από το να γκρινιάζει για τη μη αναβάθμισή του, δεν μας διαφωτίζει. Το ίδιο και ο υπουργός που επαίρεται για την αναβάθμισή του.

Η εκλογική σύμπραξη των αριστερών κομμάτων υπήρχε όσο λειτουργούσαν τα αντιδεξιά ανακλαστικά. Από τη στιγμή που αυτά (και καλώς) έπαψαν να υφίστανται δεν υπάρχει κοινή πλατφόρμα συνεργασίας.

Με δεδομένο ότι η Τουρκία δεν βλέπει ένταξη στο ορατό μέλλον, μία λύση υπάρχει. Η προσέγγιση με την τουρκοκυπριακή κοινότητα, ώστε οι ίδιοι να απαιτήσουν το ευρωπαϊκό μέλλον που έχουν κατακτήσει, δηλαδή την επανένωση.

Στην Παιδεία τα δοκιμάσαμε όλα. Και τα έξι και τα δεκάξι μαθήματα στις εισαγωγικές. Και τις δέσμες και τις εξετάσεις στη Β΄ Λυκείου και τις εξετάσεις μόνο στη Γ’ Λυκείου. Όλα απέτυχαν. Ένα μόνο δεν δοκιμάσαμε. Την αποκέντρωση. Ήρθε ο καιρός της και παρά τα προβλήματα στην αρχή, μακροχρόνια θα είναι ευεργετική για την Παιδεία και τον τόπο…

Το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ σήμερα δεν είναι η ένταση του αντιπολιτευτικού του λόγου, αλλά το περιεχόμενό του.

Χρόνο με το χρόνο η Έκθεση φθίνει, μένει εκτός εποχής. Γίνεται ένα κρατικό πανηγύρι, για να βρίσκονται τα στελέχη του κρατικού τομέα.