Ένας μικρός υπέροχος ναός στο κέντρο της κωμόπολης Αιανής Κοζάνης τυλίχθηκε πριν από μερικές μέρες στις φλόγες.
«Τα μισά λεφτά που ξοδεύω για τη διαφήμιση είναι σπατάλη», είχε πει ένας Αγγλος βιομήχανος. «Το πρόβλημα είναι πως δεν ξέρω ποια μισά είναι αυτά». Το ίδιο ακριβώς ισχύει και με τα έξοδα του Δημοσίου.
Το κύρος του Κοινοβουλίου πρέπει να το προστατεύουν οι βουλευτές του. Όχι το κανάλι της Βουλής. Είναι προτιμότερο για τη Δημοκρατία να διορθώσουμε την ουσία παρά την εικόνα. Και για να διορθωθεί η ουσία πρέπει να έχουμε την πλήρη εικόνα.
Οι κρατικές επιχειρήσεις πρέπει να λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, κοιτώντας δηλαδή μόνο τον ισολογισμό τους, και το κράτος με κοινωνικά κριτήρια μέσω του προϋπολογισμού του.
Πάμε στοίχημα ότι ακόμη κι αν η «Helios» ήταν κρατική εταιρεία, πάλι το νεοφιλελευθερισμό θα έβριζε η Αριστερά και η πρόοδος;
Το μυστικό δεν κρύβεται στο αν οι εταιρείες είναι κρατικές ή ιδιωτικές, αν είναι χαμηλού ή υψηλού κόστους, αλλά αν ο έλεγχος που γίνεται από τις κρατικές υπηρεσίες είναι καλός ή κακός.
Η ισορροπία μεταξύ δημοκρατίας και αποτελεσματικότητας…
Οι ιδιωτικές εταιρείες που εμφανίζουν υψηλούς δείκτες ατυχημάτων (και δεν είναι καν «χαμηλού κόστους») είναι σε τριτοκοσμικές χώρες που έχουν διεφθαρμένα καθεστώτα. Αλλά σε αυτές τις χώρες και οι κρατικές εταιρείες εμφανίζουν πολλά δυστυχήματα…
Όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι με την απελευθέρωση των αεροπορικών συγκοινωνιών παγκοσμίως οι πτήσεις, εκτός από φθηνότερες, έγιναν και ασφαλέστερες. Η Αριστερά, όμως, αντί να πάρει τα δεδομένα και να διατυπώσει θέση επί της πραγματικότητας, θέλει να φέρει την πραγματικότητα στα μέτρα των συνθημάτων που κάποτε είχε.
Σε περιπλεγμένες καταστάσεις και ειδικά όταν τα στοιχεία είναι ανεπαρκή, οι θεωρίες συνωμοσίας θάλλουν. Σε τέτοιες περιπτώσεις υιοθετείται από πολλούς η πλέον εξωφρενική θεωρία, η οποία συνήθως είναι και η πιο απλή.
Το ερώτημα που πρέπει να τεθεί δεν είναι «γιατί έπεσε το συγκεκριμένο αεροπλάνο;», αλλά «γιατί πετούσε;»
Στην περίπτωση του αγροτικού προβλήματος πρέπει, κάποτε, να ειπωθούν τα πράγματα με το όνομά τους. Οι αγρότες μας αντί να είναι επιχειρηματίες συνήθισαν τόσα χρόνια να είναι δημόσιοι υπάλληλοι.
Ένα χαρακτηριστικό του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Στίβου πρέπει να μας προβληματίσει για την πορεία του ελληνικού αθλητισμού: Ό,τι έλαμψε πέρσι στην Αθήνα απουσιάζει φέτος από το Ελσίνκι
Χθες παρακολουθήσαμε την πρώτη δυναμική διαδήλωση κατά της αγοράς. Οι ροδακινοπαραγωγοί δεν έκλεισαν τις εθνικές οδούς διαμαρτυρόμενοι για τις επιδοτήσεις, αλλά για τις τιμές…
Η διπλωματία είναι πάρε-δώσε και ο δικός μας φόβος από ‘δώ και πέρα πρέπει να είναι μήπως το ευρωπαϊκό «δώσε» στην Τουρκία αφορά την Κύπρο
Παραφράζοντας τον Γάλλο πολιτικό Antoine Boulay de la Meurthe, θα λέγαμε ότι οι συνεντεύξεις για πρόσληψη στο Δημόσιο είναι χειρότερες από έγκλημα. Είναι πολιτικό λάθος.
Oι ανασχηματισμοί είναι το αγαπημένο θέμα των πολιτικών σελίδων των εφημερίδων κι εσχάτως των τηλεοπτικών παραθυριών.
Σε μία σοβαρή χώρα, η απόφαση της κυβέρνησης να ανοίξει συνολικά το διάλογο για το ασφαλιστικό πρέπει να είναι άνευ αντικειμένου. Κανονικά πρέπει να υπάρχει διαρκής διάλογος των κοινωνικών εταίρων για ένα τόσο μεγάλο και τόσο ακανθώδες πρόβλημα.
Θεωρητικά με το ωράριο οι μικροί έμποροι προστατεύονται από τους μεγάλους. Στην πράξη οι μεγάλοι γίνονται μεγαλύτεροι και οι μικροί κλείνουν. Όταν ο ανταγωνισμός γίνεται μόνο στο επίπεδο των τιμών, τα πολυκαταστήματα έχουν κερδίσει από την αφετηρία.
Διατυπώνεται πολύς λόγος κενός περιεχομένου σχετικά με τη διεύρυνση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων, επειδή το ΠΑΣΟΚ υπολογίζει να καρπωθεί εκλογικά το συντηρητισμό των μικρομεσαίων.
