Χρειάζεται αρετήν και τόλμην η ελευθερία. Το ίδιο κι ένα πραγματικά φιλελεύθερο Σύνταγμα.
Κάθε μεταρρύθμιση έχει κερδισμένους και χαμένους. Γι’ αυτό φοβίζει. Τα ίδια και χειρότερα όμως, ισχύουν και για τη συντήρηση της σημερινής κατάστασης…
Το ερώτημα, για την ανάγκη ύπαρξης ή μη ενός νέου κόμματος, είναι: Ποια κοινωνικά ρεύματα δεν εκφράζονται σήμερα από τα υπάρχοντα κόμματα και χρειάζονται νέο πολιτικό φορέα για να εκφραστούν.
Όταν ρωτήσει κάποιος «Μα τι κάνει το κράτος για τα διατροφικά σκάνδαλα» η ορθή απάντηση είναι: «Ελεγκτική γυμναστική! Διότι διά των νόμων περί Τύπου προστατεύει έμμεσα από τη δημοσιότητα, άρα και τον αποτελεσματικό κολασμό, τους παραβάτες της αγοράς»…
Η ισχύς των ιδιοκτητών των ΜΜΕ είναι η επιρροή που ασκούν στους αναγνώστες, ακροατές, τηλεθεατές. Όταν όμως, το 78% του ελληνικού λαού πιστεύει ότι αυτοί οι ιδιοκτήτες ασκούν αυτή την κακή επιρροή, τότε η επιρροή ακυρώνεται.
Τα γκάλοπ και ο τρόπος δημοσιοποίησης των αποτελεσμάτων τους αφορά μόνο τους δημοσκόπους και τους δημοσιογράφους. Οι προτάσεις για ρυθμιστικό πλαίσιο των δημοσκοπήσεων δεν θα είναι παρά μια ακόμη θηλιά στο λαιμό της ενημέρωσης…
Μετά τη συνέντευξη του τζούνιορ Μπους το δίλημμα για την ανθρωπότητα είναι απλό. Είναι προτιμότερος ένας γκαφατζής πρόεδρος των ΗΠΑ ή ένας ψεύτης…
Κάθε πολίτης της Δύσης πρέπει να υπερασπιστεί το άρθρο 9 της «Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου», που επιτάσσει ότι «κανείς δεν θα υποστεί αυθαίρετη σύλληψη, φυλάκιση, ή εξορία».
Χρειάζονται νέες πρωτοβουλίες για το Κυπριακό, που θα εμφυσήσουν στη διεθνή κοινότητα την ελπίδα για λύση του προβλήματος.
Για πρώτη φορά στέλεχος του ΚΚΕ εκθείασε τα κίνητρα των τρομοκρατών, τα οποία -κατά την άποψη της κ. Παπαρήγα- «μπορεί να είναι ευγενή»!
Όσο περισσότεροι είναι εκείνοι που διαχειρίζονται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο δημόσια περιουσία, τόσο περισσότεροι θα είναι κι εκείνοι που θα θέλουν να την εκμεταλλευτούν.
Η άκριτη αφισοκόλληση υπήρξε μια κατάκτηση της Μεταπολίτευσης και, όπως όλα τα πράγματα που απαγορεύτηκαν από τη δικτατορία, ασκήθηκε επί Δημοκρατίας καθ’ υπερβολή.
Εργαζόμενοι κι εργοδότες (ακόμη κι αν αυτοί είναι διοικητές των ΔΕΚΟ) είναι μεγάλα παιδιά και μπορούν να τα βρουν μόνοι τους χωρίς την παρέμβαση του κράτους πατερούλη.
Η διαφθορά θα βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά, γιατί πληρώνει καλύτερα. Μία μόνο λύση υπάρχει. Να μειώσουμε τις ευκαιρίες για διαφθορά. Να αποκρατικοποιήσουμε, όσο το δυνατόν ταχύτερα, όσα περισσότερα μπορούμε.
Με ποια λογική πρέπει να εμπιστευθούμε μια κυβέρνηση, μια δράκα φανατικών που ξεκίνησε έναν πόλεμο ψευδόμενη στους πολίτες και στους συμμάχους της;
Φιλελεύθερη Δημοκρατία δεν σημαίνει απουσία κράτους ελεγκτή. Σημαίνει απουσία κράτους, που το παίζει επιχειρηματίας.
Οι βουλευτές δεν μπορούν και δεν πρέπει να συνδιοικούν τράπεζες ή επιχειρήσεις κοινής ωφελείας. Οι εθνικοί ή κοινωνικοί στόχοι πρέπει να εξυπηρετούνται αποκλειστικά από τον προϋπολογισμό.
Η πολιτική δεν έχει επιχειρηματικές προτεραιότητες και καλά κάνει. Άλλη είναι η δουλειά της και γι’ αυτό θα πρέπει να της ξεφορτώσουμε τις επιχειρήσεις, που έτσι κι αλλιώς δεν μπορεί να κουμαντάρει.
Η συζήτηση περί διαπλοκής κρατά περί τα 15 χρόνια τώρα και ακόμη δεν έχει φτιαχτεί ένας κώδικας ηθικής, ο οποίος να ορίζει ρητά πού τελειώνει η ανθρώπινη ή η επαγγελματική επαφή ενός επιχειρηματία με έναν πολιτικό και πού αρχίζει η ανάρμοστη.
Δεν είναι θέμα τυπικής δημοκρατικής τάξης, ή «πολιτικής ορθότητας» να ανήκουν τα του «Καίσαρα στον Καίσαρα». Είναι ουσιαστικό θέμα που έχει πραγματικές επιπτώσεις στη ζωή μας.
