Στη χώρα με τη χαμηλότερη αναγνωσιμότητα εφημερίδων στον δυτικό κόσμο, υπάρχουν οι πιο παθιασμένες απόψεις για τη δημοσιογραφία.
Σήμερα, ακόμη και στο πενιχρό ειδησεογραφικό κομμάτι της τηλεόρασης πολλοί δημοσιογράφοι δεν θέλουν να μεταφέρουν πληροφορίες, αλλά να εκφράσουν την «οργή του κόσμου».
Η διαρκής έκκληση για ποινικοποίηση του λόγου αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο για όλους.
Το «κουτσομπολιτικό» ρεπορτάζ δεν διευκρίνισε αν ο κ. Παπανδρέου και ο κ. Τσίπρας κάθισαν δίπλα ή απέναντι; Κοιτάχτηκαν ή έριξαν τα μάτια χαμηλά;
Ουδείς ασχολείται με όποια σοβαρά που λένε οι πολιτικοί, όλοι επικεντρώνονται στα εξωφρενικά. Αυτό υποβαθμίζει τον δημόσιο διάλογο και την ποιότητα του πολιτικού προσωπικού.
Το Σύνταγμά μας και οι εθνικοί μας νόμοι έρχονται σε αντίθεση με τις διεθνείς διατάξεις που έχει υπογράψει η χώρα μας για την ελευθερία του λόγου.
Η νυχτερινή σύλληψη του κ. Πέτρου Τατσόπουλου αναδεικνύει (για μία ακόμη φορά) όλες τις παθογένειες του νομικού και δικαστικού συστήματος ειδικώς σε ό,τι αφορά την εκφορά του λόγου.
Φορολογικοί έλεγχοι πρέπει να γίνονται πάντα και παντού και όχι όπως ορμηνεύει ο κ. Ντογιάκος, «σε αυτούς τους ολίγους» που «χλευάζουν και απαξιώνουν δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς».
Η προστασία της προσωπικότητας των κατηγορουμένων στην Ελλάδα και στο Βέλγιο.
Συνήθως οι κυβερνήσεις έχουν πολύ πιο πιεστικές ανάγκες για να ασχοληθούν με θέματα ήσσονος (για αυτές) σημασίας, με αποτέλεσμα οι «εποχικοί νόμοι» να μένουν για να χρησιμοποιηθούν από αυταρχικούς ηγέτες ή δικτάτορες.
Ολες οι λογοκριτικές νομοθεσίες ψηφίστηκαν –για καλούς βεβαίως σκοπούς– από δημοκρατικές κυβερνήσεις.
Στην εποχή των κοινωνικών δικτύων εκδημοκρατίστηκε και η οργή. Ολοι άνοιξαν το σακούλι των παλιών δημοσιογραφικών επιθέτων, που ποτέ δεν είχαν κάποιο ενημερωτικό αποτέλεσμα.
Κάθε Μέσο έχει τη γραμματική του κι εμείς τώρα ανιχνεύουμε τα χαρακτηριστικά της νέας εποχής.
Όλα τα fake news, έτσι κι αυτά που διακινεί για τα ΜΜΕ ο ΣΥΡΙΖΑ εμπεριέχουν ψήγματα αλήθειας.
Το «εκδικητικό κράτος» είναι κάτι σαν «νεοφιλελευθερισμός» της ελληνικής οικονομίας: μια φανταστική κατασκευή για να χωρέσει η θεωρία στην ελληνική πραγματικότητα και για να ‘χουν κάτι για να πορεύονται οι σύντροφοι.
Τα επιρρήματα «πραγματικά» και «κυριολεκτικά» είναι αναγκαία σε μια γλώσσα που έκανε τις αναταράξεις κατά τη διάρκεια μιας πτήσης «τρόμο στον αέρα», βάφτισε «μακελειό» ένα τροχαίο δυστύχημα, είπε «κόλαση» τη φωτιά σε ένα παράπηγμα.
Με ποια ιδιότητα αρθρογραφεί ο κ. Δ. Κουφοντίνας; Του μελισσοκόμου; Του τρομοκράτη με ένα ιδεώδες υπέρ του ανθρώπου;
Αν εφαρμόζονταν οι νόμοι περί Τύπου στην Ελλάδα, θα έπρεπε να μη μιλάει κανείς.
Εχουμε Σύνταγμα που προβλέπει κατάσχεση εντύπων και κλείσιμο(!) εφημερίδων «για άσεμνα δημοσιεύματα» και πρωτοσέλιδα περί «τερψιπρωκτών».
Την περίοδο της Μεταπολίτευσης «ευκοπώτερον εστί κάμηλον διά τρυμαλιάς (=τρυπήματος) ραφίδος (=βελόνας) διελθείν ή αντικομμουνιστήν εις κρατικά Μέσα εισελθείν».
