Εχουμε Σύνταγμα που προβλέπει κατάσχεση εντύπων και κλείσιμο(!) εφημερίδων «για άσεμνα δημοσιεύματα» και πρωτοσέλιδα περί «τερψιπρωκτών».

Την περίοδο της Μεταπολίτευσης «ευκοπώτερον εστί κάμηλον διά τρυμαλιάς (=τρυπήματος) ραφίδος (=βελόνας) διελθείν ή αντικομμουνιστήν εις κρατικά Μέσα εισελθείν».

Η πολιτική αξιοποίηση από την αντιπολίτευση της πρόχειρης έκθεσης των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα εξασφαλίζει ότι τα ουσιαστικά ζητήματα περί ελευθερίας του λόγου δεν πρόκειται να συζητηθούν.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρλέτης ζητάει από φίλα προσκείμενο στο κόμμα του δημοσιογράφο «να ανακαλέσει τους χαρακτηρισμούς».

Η ωραιοποίηση της πραγματικότητας διά του ψηφιακού θολώματος των εικόνων είναι μια μέθοδος δημοσιογραφικής διαστρέβλωσης.

Την ώρα που ο κ. Ζελένσκι έπιανε το πιγούνι του μιλούσε για τη φριχτή τύχη της Μαριούπολης και για τις δύσκολες διαπραγματεύσεις που πρέπει να κάνει με τους Ρώσους.

Αν αλλάζαμε το βαθμολόγιο των Ενόπλων Δυνάμεων, πώς θα είχαν αναλυτές τα κανάλια;

Τι την κόφτει την κυβέρνηση ποιος θα είναι διευθυντής μιας εφημερίδας;

Στα χρόνια του Βλαντιμίρ Πούτιν, 25 δημοσιογράφοι έχουν επιβεβαιωμένα δολοφονηθεί, 14 είναι στη φυλακή και 7 αγνοούνται.

Στη Ρωσία «κάθε άτομο που διαδίδει τις “ψευδείς ειδήσεις” γνωρίζει ότι είναι ψευδείς και ότι δημιουργούν κοινωνικά επικίνδυνες συνέπειες, τιμωρείται με 15 χρόνια φυλάκιση». Θυμίζει κάτι;

Το κράτος δεν συμβάλλει στη μετάδοση π.χ. fake news, παραχωρώντας δημόσια περιουσία των ραδιοκυμάτων. Αλλά δεν έχει καμία αρμοδιότητα για όσα μεταδίδουν στο διαδίκτυο το RTNews και το Sputnik.

Ο πληθωρισμός στην Τουρκία, τα κατά Ερντογάν fake news και οι διώξεις…

Το βασικό πρόβλημα με τον λόγο είναι ότι ποτέ δεν μπορούμε να ξέρουμε τις πραγματικές επιπτώσεις που έχει· αν έχει. Γι’ αυτό και οι φιλελεύθερες κοινωνίες πολύ λογικώς έχουν άπειρη ανοχή στην έκφραση.

Το γνωστό «δόγμα Τσιάρα» εξυπηρετεί μόνο τον κ. Κώστα Τσιάρα και άλλους κυβερνητικούς ψηφοθήρες.

Στο αίτημα της αγοράς για προφητείες, τα ΜΜΕ δεν απάντησαν με το ταπεινό «δεν ξέρουμε», και στον γιγαντωμένο και χειμαζόμενο κλάδο των σφυγμομετρήσεων οι δημοσκόποι δεν είπαν «συγγνώμη, δεν μπορούμε».

Αν δημιουργηθούν οι κατάλληλες πολιτικές συνθήκες, μια τέτοιας ευρείας γκάμας λογοκριτική νομοθεσία θα χρησιμοποιηθεί για να φιμωθεί οποιαδήποτε κριτική στην κυβέρνηση.

Όταν ακούμε πλέον κάποιον να μιλάει για «συστημικά ΜΜΕ», δεν ξέρουμε αν πρόκειται για αριστερό «επαναστάτη» ή ακροδεξιό αντιεμβολιαστή.

Οι «απόψεις κάθε ανθρώπου είναι σεβαστές» στον βαθμό που εξυπηρετούν το εθνικό, ταξικό, κομματικό μας αφήγημα. Σε αντίθετη περίπτωση ούτε η προσωπικότητα του άλλου δεν είναι σεβαστή.

Στο μέλλον το αρχηγείο της ΕΛΑΣ θα θεωρείται κατά τον νόμο αποκλειστικώς υπόλογο για τη διασπορά ψευδών ειδήσεων, που όχι μόνο προκάλεσαν ανησυχία, αλλά μετέτρεψαν τη Νέα Σμύρνη σε πεδίο συγκρούσεων;

Οι κακοί νόμοι, όταν εφαρμόζονται επιλεκτικώς, γίνονται χειρότεροι. Και όλοι οι εξωφρενικοί νόμοι επιβιώνουν επειδή ακριβώς δεν εφαρμόζονται καθολικώς…