Ο κ. Αντώνης Σαμαράς φτιάχνει ψευδείς πραγματικότητες για να υπερασπιστεί ή/και για να πολεμήσει.
Συντάκτης: Πάσχος Μανδραβέλης
Με δεδομένο ότι το Σύνταγμα δεν είναι φυσικό ή νομικό πρόσωπο για να προσφύγει στη Δικαιοσύνη, ποιος έχει έννομο συμφέρον για να προσφύγει σε μια εξόφθαλμη παραβίασή του από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία;
Τα μέλη του ΕΣΡ προβληματίζονται αν και κατά πόσον η δημοσιοποίηση των αποφάσεων παραβιάζει τα… προσωπικά δεδομένα των παρουσιαστών των διάφορων εκπομπών.
Ανοίγει μια χαραμάδα για να μπει φως στη (σκοπίμως;) σκοτεινή πρόσφατη ελληνική ιστορία.
Το ΕΣΡ νομιμοποιείται να ασκεί λογοκρισία μόνο στα Μέσα που χρησιμοποιούν δημόσια περιουσία, δηλαδή τις ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες.
Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ φεύγουν από το κόμμα, αλλά παραμένουν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα!
Δεν ήταν οι «τελετές με σημαίες, και να γιορτές στο Στάδιο, και να αναφορές στην Αρχαία Ελλάδα και στον πολιτισμό της…» που χαλύβδωσαν το εθνικό φρόνημα το 1940.
Η διαφορετική λεκτικώς προσέγγιση διαφόρων πληθυσμιακών ομάδων είναι πιο επικίνδυνη από τη χρήση της λέξης «γύφτος», που πολλοί Ρομά προτιμούν.
Για να έχουμε μια καλύτερη εικόνα, από τη χονδροειδή απεικόνιση της προεδρικής εκλογής, πρέπει να μελετηθούν οι 146 προτάσεις που τέθηκαν σε δημοψήφισμα την 5η Νοεμβρίου, σε 41 πολιτείες των ΗΠΑ.
Ο Ντόναλντ Τραμπ θα είναι ο 47ος πρόεδρος ή ο 45ος, όπως ήταν την περίοδο 2017-2021 – κάτι δηλαδή σαν «45ος εις την δευτέρα»;
Το σώμα που αποφασίζει ποιος θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της Αμερικής είναι ένας ακόμη θεσμός της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, κάτι σαν «Βουλή της μιας βραδιάς», που δίνει τρόπον τινά «ψήφο εμπιστοσύνης» σε κάποιον υποψήφιο.
Η εμπιστοσύνη προς το Μέγαρο Μαξίμου έχει διαρραγεί και οι θεσμικοί φορείς, με πρώτη τη Δικαιοσύνη, δεν κάνουν τίποτε για να θεραπεύσουν την πληγή.
Νίκη του Τραμπ θα σημάνει διόγκωση των προβλημάτων που ήδη έχει η οικονομία και αν δεν συμβεί κάτι πολύ άσχημο, θα κληθούν οι Δημοκρατικοί να αντιμετωπίσουν τη βαθιά κρίση.
Το οριακό όφελος της μικροανομίας συρρικνώνεται, ενώ το κόστος ανεβαίνει εκθετικώς.
Στην Ελλάδα δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε τους νόμους. Το δαιδαλώδες, προχειρογραμμένο και ασυλλόγιστα ψηφισμένο νομοθετικό πλαίσιο είναι πολλάκις αντιφατικό.
Το «κακοποιημένο κορίτσι που έγινε γρήγορα γυναίκα» είναι φόρα παρτίδα στις τηλεοράσεις και στα πρωτοσέλιδα.
Ο νόμος για την «προστασία μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος» έχει τη μοίρα όλων των άλλων δημοσίων πραγμάτων, δηλαδή την καταπάτηση.
Οι πλειοψηφίες αποφασίζουν τη δημόσια εικόνα των οικιστικών συνόλων.
Μήνα με τον μήνα η κατάσταση του μετρό χειροτερεύει.
Για ποιο λόγο δεν έκαναν το αγροτικό τους οι γιατροί που «εισήχθησαν μέχρι και το ακαδημαϊκό έτος 2008-2009» και τώρα δεν θα το κάνουν όσοι μπήκαν μέχρι και το 2012-2013;
