Η επικοινωνία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτικής, αλλά η υπερβολική δόση κάνει τα πράγματα χειρότερα.
Η συζήτηση για τα Τέμπη συναπαρτίζεται από τρία θέματα, που σχετίζονται μεταξύ τους, αλλά είναι διαφορετικά.
Με δεδομένη την ανάδυση της ξεχασμένης διαπλοκής, πρέπει να θυμηθούμε και τους κανόνες της.
Η κυβέρνηση επέλεξε τη δραματοποίηση για τους ίδιους λόγους που ο κ. Νίκος Ανδρουλάκης διάλεξε να κάνει τώρα την πρόταση μομφής. Σε λιγότερο από 100 ημέρες έχουμε ευρωεκλογές.
Τα δεδομένα του κράτους πρώτα έγιναν ιδιοκτησία του κόμματος και μετά χρησιμοποιήθηκαν από την κ. Ασημακοπούλου.
Η «αποσταθεροποίηση της χώρας» δεν είναι της ίδιας τάξης μεγέθους με τους «διεθνείς παρατηρητές», αλλά ανήκει στην ίδια χορεία των υπερβολών.
Χρόνια τώρα η κυβέρνηση πουλάει από τα πρωινάδικα το σχοινί με το οποίο τώρα την κρεμάνε.
Μπορε να υπάρχουν περίεργες λαδιές για τη διαβόητη «τηλεδιοίκηση», που θα αποκαλυφθούν σκαλίζοντας –έστω με λάθος σκεπτικό– το θέμα.
Η Ελλάδα δεν είναι Ουγγαρία, όπως καταχρηστικώς και με ελαφρότητα διατείνεται ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αυτό επ’ ουδενί σημαίνει πως δεν πρέπει να μας προβληματίσει η ατραπός στην οποία η χώρα μπαίνει.
Ευτυχώς υπάρχει και ο θηριώδης επικοινωνιακός μηχανισμός της κυβέρνησης και μαθαίνουμε κάποια πράγματα για τον κ. Κασσελάκη.
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Από το «Μητσοτάκης ή χάος» περάσαμε στο «Μητσοτάκης ή πόλεμος».
Δεν είναι κακό το μέτρο ο «Κουμπαράς της Νέας Γενιάς», αλλά δεν πρέπει να περιμένουμε πολλά.
Η υπόσχεση της εντιμότητας δεν είναι πολιτική πρόταση. Δεν είναι καν μεταφυσική.
Η ανασφάλεια και η δυσθυμία των δυτικών κοινωνιών δημιουργούν δύο φαινομενικώς αντίθετες πολιτικές στάσεις.
Αν ο Νετανιάχου ήταν αριστερός, αντιαμερικανός, «αντιιμπεριαλιστής» (ή ό,τι άλλο κουβαλά το φαντασιακό της Αριστεράς), θα διαδήλωνε κανείς εναντίον των εγκλημάτων της κυβέρνησής του;
Η κυβέρνηση που αρνείται σθεναρώς την «ταξινόμηση των φόνων» με βάση το φύλο, ανακοίνωσε τις προάλλες την «ταξινόμηση των απατών» αναλόγως της ηλικίας.
Και άλλα...
Money
Ο χειρότερος λόγος διώχνει τον κακό, λέξη, λέξη, χαρακτηρισμό, χαρακτηρισμό.
Tech & Innovation
Η μήτρα της διαφθοράς, όπως απέδειξε και η υπόθεση της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, είναι η λαιμαργία των υπουργών να ελέγξουν τα πάντα, για να εξυπηρετήσουν ιδιοτελείς σκοπούς.
Editor's Picks
Η κυβέρνηση, διά στόματος του εκπροσώπου της, είναι σε φάση «μη μιλάς, μη γελάς, κινδυνεύει η Ελλάς» για το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ένα θέμα που και κατά την ίδια δεν είναι σοβαρό.
Η «οικονομία της προσοχής» έχει δημιουργήσει ένα ολόκληρο οικοσύστημα μικρών επιχειρήσεων που τροφοδοτούν την οργή των δυτικών και χρηματοδοτούνται από αυτή.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
