Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου, 2026

Από την θεοποίηση της αντίστασης κατά της δικτατορίας περνάμε στο απέναντι άκρο: σε μια απόπειρα πλήρους απαξίωσής της. Ειδικά μετά την παρέμβαση του εισαγγελέα στο δικαστήριο του Κορυδαλλού που εκδικάζει την υπόθεση ΕΛΑ.

Την χρειαζόμασταν αυτή τη επιτυχία και καλώς μας ήρθε. Έστω και στο ποδόσφαιρο. Μαζί της όμως επανέκαμψε και η Ελλάδα της υπερβολής. Με αντίστροφο πρόσημο από κείνο που είχε στο παρελθόν.

Ένα μικρό διήγημα πολιτικής φαντασίας για το μέλλον της Βρετανίας και την Ομοσπονδιακή Ευρώπη.

Η οργάνωση της ελληνικής Παιδείας είναι το τελευταίο απομεινάρι του αλήστου μνήμης Κεντρικού Προγραμματισμού που έχει απομείνει στην Ευρώπη.

Το ΝΑΤΟ προσφέρθηκε ως λύση σε όλα αυτά τα προβλήματα παρά το γεγονός ότι η στρατιωτική του μηχανή παραείναι χοντροκομμένη για να αντιμετωπίσει τις νέες απειλές και ειδικά της τρομοκρατίας

Η χώρα έχει δομικό πρόβλημα ανεργίας που χρόνια τώρα το κρύβουμε επιμελώς κάτω από χιλιάδες διορισμούς στο δημόσιο.

Με δεδομένο ότι η απειλή θεωρήθηκε υπαρκτή και ο πρόεδρος απομακρύνθηκε, η αχρείαστη απογείωση του αεροσκάφους σημαίνει ότι οι συνεργάτες του Τραμπ χρησιμοποιήθηκαν σαν δόλωμα για τους ιρανικούς πυραύλους.

Ο Ντόναλντ Τραμπ με μισές αλήθειες (ήτοι τη διαφοροποίηση των εκλογικών συστημάτων) και ολόκληρα ψέματα (όπως συνηθίζει) έφτιαξε τον «κινεζικό δράκο».

Η κυβέρνηση δεν συζητάει τη μείωση των συντελεστών του ΦΠΑ, έστω στα επίπεδα που ήταν πριν από την κρίση πλην των νεόδμητων ακινήτων που μηδένισε τον ΦΠΑ.

Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.

Στην Ελλάδα φοβόμαστε τη διαφθορά εκείνων που έχουν περισσότερες πιθανότητες να βρεθούν στη φυλακή, παρά τη διαφθορά των υπουργών, που έχουν χιλιάδες τερτίπια για να τη βγάλουν καθαρή.

Και άλλα...

Money

Tech & Innovation

Editor's Picks

Οι αλγόριθμοι των εταιρειών, που εθίζουν τα νέα παιδιά σε διάφορες τοξικότητες, παραμένουν για λόγους πνευματικής ιδιοκτησίας «μαύρο κουτί» για όλους τους μηχανισμούς επιβολής των νόμων.

Ο καλλιτέχνης ή οι κληρονόμοι του δεν έχουν λόγο για τη χρήση του έργου κι αυτό είναι πολύ λογικό. Ουδείς μπορεί εκ των προτέρων να κρίνει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της επανάχρησης ενός έργου.