Words are a society’s last resource. Even when everything else is lost, words are there to connect people; words are needed to find solutions, to describe problems and make plans to emerge from every crisis.
Στην Ελλάδα της αβαθούς αμφισβήτησης, οι λέξεις ξοδεύτηκαν ταχύτερα από τα λιγοστά αποθέματα του δημόσιου κορβανά μας.
Η ψευδεπίγραφη συναίνεση είναι ένα επικοινωνιακό κόλπο της κυβέρνησης για να μοιράσει το κόστος της αποτυχίας της. Το πρόβλημα όμως είναι ότι oι αντιθέσεις που δεν επιλύονται στη Βουλή καταλήγουν να γίνονται συγκρούσεις στους δρόμους.
Η διαρκής επίκληση της κυβέρνησης για συναίνεση είναι άλλοθι απραξίας. Δεν θέλει να κάνει τίποτε, διότι θα έχει πολιτικό κόστος, και επιζητεί να την χειροκροτούμε γι’ αυτό.
Κάθε απαγόρευση, όσο κι αν φαντάζει ότι είναι λύση, κατ’ ουσία προσθέτει μεγάλο κόστος στην κοινωνία, ενώ έχει πενιχρά αποτελέσματα στις διωκτικές αρχές.
Ο επικοινωνισμός ως πολιτική έχει πάντα κοντά ποδάρια. Μόνο που άρχισε να γίνεται επικίνδυνος, όχι μόνο για την κυβέρνηση, αλλά και για στοιχειώδη δικαιώματα των πολιτών.
Αργησε η Ενωση Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ) να εκδώσει ανακοίνωση για τις απειλές των τρομοκρατών κατά δημοσιογράφων, και ίσως γι’ αυτό αποφάσισε να θάψει πέντε έξι.
According to a police statement issued in the wake of Wednesday’s grenade attack on the premises of an immigrant support network in Exarchia, the suspects left the scene in a vehicle bearing “unregistered [false] number plates.” It’s hard to see why the perpetrators went to…
Aν σώνει και καλά θέλουν να επιδείξουν ένα νέο μέτρο, γιατί δεν ονομαστικοποιούν τις ανεμόσκαλες; Είναι πιο χρήσιμες στις αποδράσεις και επειδή τις κατέχουν λιγότεροι το συνολικό κόστος της κοινωνίας θα είναι μικρότερο.
Οι μικρές μονάδες διοίκησης, σε αντίθεση με τους σοβιετικού τύπου κεντρικούς μηχανισμούς, δεν είναι μόνο πιο ευέλικτες. Είναι και πιο διαφανείς. Το έργο τους ή οι αποτυχίες τους δεν χάνονται στον λαβύρινθο της γραφειοκρατίας.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Editor's Picks
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
