The biggest ideological victory scored by our crazy brand of leftism is that it convinced us that there really is a world in which we can spend without paying taxes.
Προς τι ο κλαυθμός και ο οδυρμός των ΜΜΕ για «τσουνάμι φόρων», τη «φοροκαταιγίδα», «χαράτσια»;
Η αποκέντρωση στην παιδεία χρειάζεται την ευθύνη της ακαδημαϊκής κοινότητας, αλλά και την τιμωρία για την έλλειψή της.
Η διαπίστωση περί αποτυχίας του μνημονίου, στηρίζεται σε αποσπασματικές αποκλίσεις των στόχων, και η προτεινόμενη θεραπεία είναι ο ελαφρολαϊκός κεϊνσιανισμός.
Το όνειρο των «μαγικών διαπραγματεύσεων» έχει ρίζες στην ελληνική κοινωνία.
Αν το ηλεκτρικό ρεύμα είναι τόσο κοινωνικό και τόσο σημαντικό αγαθό που δεν πρέπει να ιδιωτικοποιηθεί, τότε δεν θα πρέπει να κόβεται ποτέ και για κανένα λόγο.
Νομικώς αβάσιμη κρίθηκε η προσφυγή του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών κατά του Μνημονίου. Το ορθό θα ήταν να χαρακτηριστεί λογικώς αβάσιμη.
Τα χρόνια της πολυποίκιλης κρατικής δίαιτας έφτασε η Αθήνα να έχει περισσότερα θέατρα από το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη μαζί, ενώ δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι η ελληνική τέχνη, σε όλες τις μορφές της, θριαμβεύει στον κόσμο.
Υπάρχουν οι οπαδοί της δημοκρατικής πίεσης και οι οπαδοί των δυναμικών αντιπαραθέσεων, δηλαδή ο βιότοπος που συντηρεί τα «μπάχαλα».
Δεν είναι ο νεοφιλελευθερισμός προ των πυλών, αλλά η λογική.
Το απόλυτο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει πέρα από τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Η κυβέρνηση που αρνείται σθεναρώς την «ταξινόμηση των φόνων» με βάση το φύλο, ανακοίνωσε τις προάλλες την «ταξινόμηση των απατών» αναλόγως της ηλικίας.
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Και άλλα...
Money
Επρεπε να εμφανιστούν οι ρωγμές στις πολυκατοικίες, να προσφύγουν οι κάτοικοι στον Δήμο Αθηναίων και στη Δικαιοσύνη, για να ανακοινώσει η εταιρεία – δύο μήνες μετά! – το πρόβλημα.
Tech & Innovation
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Editor's Picks
Δεν είναι κακό το μέτρο ο «Κουμπαράς της Νέας Γενιάς», αλλά δεν πρέπει να περιμένουμε πολλά.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
