Πρέπει να αξιολογήσουμε ως θετικό το γεγονός ότι έστω ένα μέλος του ελληνικού Κοινοβουλίου αποφάσισε να «ξεστραβωθεί».

Η κ. Μπατζελή δεν είναι βουλευτής, ούτε καν τομεάρχης του ΠΑΣΟΚ. Είναι απλώς ένα από τα 364 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής. Προς τι λοιπόν τόσος χαλασμός;

Τα τηλεοπτικά θεάματα δημιουργούν μόνο εντυπώσεις χωρίς να μπαίνουν στην ουσία, η οποία είναι τα ερωτήματα «πού πήγαν τα λεφτά;» κι αν υπήρχαν επιπλέον 45.000 ευρώ για το Άργος.

Η Ελλάδα καταδικάστηκε (πάλι) από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για τον θάνατο ενός ανηλίκου από πυρά του Λιμενικού ανοιχτά της Σύμης.

Σίγουρα οι νικητές του Μαραθώνα φώναζαν κάτι πιο ευφυές από το «γα… οι Πέρσες».

Ο αείμνηστος Σταύρος Τσακυράκης γινόταν έξαλλος κάθε φορά που οι δικαστές προφυλάκιζαν υπόπτους υπό την πίεση της κοινής γνώμης.

Η πλειοψηφία –που δεν χαίρει πλέον μεγάλης εμπιστοσύνης– αποφασίζει δίχως να λαμβάνει υπόψη της τις θεμιτές ή αθέμιτες ενστάσεις της μειοψηφίας, τις αντιρρήσεις της πλειονότητας των συνταγματολόγων.

Τα έργα του κ. Χριστόφορου Κατσαδιώτη θα μπορούσαν να είναι μία από εκείνες τις απόπειρες που οδηγούν σε νέα μονοπάτια της τέχνης. Ορθώς, λοιπόν, η Εθνική Πινακοθήκη αποφάσισε να συμβάλει σε αυτήν τη ροή του αισθητικού προβληματισμού εκθέτοντάς τα.

Ειδικώς στα θέματα αναθεώρησης του Συντάγματος η Νέα Δημοκρατία δεν φημίζεται για τη συνέπεια λόγων και έργων.

Στην τουρκική δικαιοσύνη έχουμε εμπιστοσύνη;