Στην ανόητη (υπό την έννοια ότι δεν βγάζει νόημα) συζήτηση για το μνημόνιο που μας επανέφερε ο κ. Νίκος Χριστοδουλάκης, υπάρχει κάτι που πρέπει να προσέξει το ΠΑΣΟΚ.

Είναι ακατανόητο το επικοινωνιακό δούλεμα της κυβέρνησης σχετικώς με την ορθή απόφασή της για τα παραρτήματα ξένων («μη κερδοσκοπικών», λέει) πανεπιστημίων.

Η εικονική προσβολή, με αποστολή φωτογραφίας γεννητικών οργάνων σε δημοσιογράφο τιμωρείται με 3 έτη φυλάκιση, ενώ η ζωντανή επίδειξη σε ανηλίκους κάτω των 12 ετών, π.χ. σε μια παιδική χαρά, τιμωρείται με φυλάκιση «έως 2 έτη».

Τον φόβο των πυρηνικών του Ιράκ επέσειε το 2002 ο Βενιαμίν Νετανιάχου. Τελικώς δεν ανακαλύφθηκε το παραμικρό, αλλά μέσα από την αποσταθεροποίηση ξεπήδησε η φρίκη του Ισλαμικού Κράτους.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα των ακροδεξιών δεν είναι ότι μισούν όλους τους ανθρώπους, πλην όσων είναι δουλικοί απέναντί τους. Είναι η απύθμενη ανικανότητά τους.

Η κυβέρνηση βρίσκεται σε «συνταγματικό οργασμό». Με κάθε συνέντευξη ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης αναθεωρεί 3-4 διατάξεις.

Πολλές ανθρωπογενείς πυρκαγιές ξεκινούν παραπλεύρως των δρόμων· είτε από τσιγάρο που θα πετάξει κάποιος ασυνείδητος είτε ύστερα από τροχαίο ατύχημα. Γιατί δεν τα καθαρίζουν;

Κάποιοι λένε ότι είναι αντιφατικό από τη μία να κόβονται προγράμματα πρόνοιας για να μειωθεί το έλλειμμα και από την άλλη να πετιούνται 45 εκατ. δολάρια για στρατιωτικές παρελάσεις.
Αυτά στις ΗΠΑ. Εδώ;

Αυτό που πρέπει να μας ανησυχήσει είναι ότι τέσσερα κόμματα –έστω αυτά τα κόμματα– υιοθέτησαν την ανοησία του κατηγορητηρίου περί «εσχάτης προδοσίας».

Ας πούμε ότι φταίει το άρθρο 103, που αφορά την μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, για το συνεχιζόμενο χάλι στο Δημόσιο και πρέπει να το αλλάξουμε. Ομως, πριν το αναθεωρήσουμε, πρέπει να αναρωτηθούμε: Εφαρμόζεται;