Στην Ελλάδα το έλλειμμα θεσμικών αντιβάρων είναι τεράστιο. Το πανίσχυρο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα ήταν ουσιαστικώς ανέλεγκτο, αλλά το λεγόμενο «επιτελικό κράτος» κάνει τα πράγματα χειρότερα.
Αν και η κοινοβουλευτική ιστορία βρίθει φωτογραφικών διατάξεων πρέπει να είναι η πρώτη φορά που ψηφίζεται κοτζάμ διάταξη για ένα μόνο άτομο.
Ενας από τους λόγους της ελληνικής χρεοκοπίας ήταν η διαχρονικώς στρεβλή κατανομή των πόρων του ελληνικού κράτους. Σπαταλήθηκαν πολλά για το θεαθήναι ή για την εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπιμοτήτων.
Από τις αναλύσεις, για την απουσία των αρχηγών, λείπει το γεγονός ότι η κηδεία έγινε Σάββατο και η Τρίτη ήταν αργία. Οπότε: «Ζήτω το ελληνικό τριήμερο και κάθε τι ελληνικό στον κόσμο αυτό…»
Ακόμη και οι επ’ αγαθώ μεταρρυθμίσεις γίνονται βραχνάς, όταν αφήνονται χωρίς αξιολόγηση και αναθεώρηση στα σημεία όπου πάσχουν.
Η Δημοκρατία, σε αντίθεση με τα αυταρχικά/δικτατορικά καθεστώτα, έχει πολλή φασαρία και αυτό είναι πολύ λογικό αφού είναι ένα έργο υπό διαρκή κατασκευή.
Η «ειρήνη διά της ισχύος» είχε μόνο αίμα και δεν πρόκοψε πουθενά.
Στη φρενίτιδα της υπερπληροφόρησης έχουμε χάσει την αίσθηση της ιστορίας. Σε αυτό πατούν οι λαϊκιστές, παρουσιάζοντας απλοϊκές λύσεις, οι οποίες δοκιμάστηκαν και απέτυχαν στο παρελθόν, αλλά κανείς πια δεν το θυμάται.
Το μνημείο πρέπει να είναι καθαρό, αλλά αυτή η συζήτηση δεν πρέπει να γίνει την ώρα του πένθους για 57 οικογένειες και χωρίς να είναι τόσο εμφανείς οι πολιτικές επιδιώξεις της κυβέρνησης.
Η τροπολογία για τον Άγνωστο Στρατιώτη δεν είναι η πρώτη απόφαση του Κοινοβουλίου που ψηφίζεται για να μην εφαρμοστεί.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Editor's Picks
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Ο καλλιτέχνης ή οι κληρονόμοι του δεν έχουν λόγο για τη χρήση του έργου κι αυτό είναι πολύ λογικό. Ουδείς μπορεί εκ των προτέρων να κρίνει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της επανάχρησης ενός έργου.
