Γιατί «η δημοκρατία είναι το χειρότερο πολίτευμα, με εξαίρεση όλα τα άλλα».

Είναι ο πρόεδρος που τη Δευτέρα βάζει υπέρογκους δασμούς, την Τρίτη τους μειώνει, Τετάρτη τους καταργεί, Πέμπτη τους ξαναβάζει. Παρασκευοσαββατοκύριακο δεν προλαβαίνει διότι πάει –εξόδοις των Αμερικανών φορολογουμένων– στη Φλόριντα για γκολφ.

Δεν ξέρουμε ποιοι βάζουν τις φωτιές. Για την ακρίβεια, δεν γνωρίζουμε καν πώς ξεκινούν αυτές.

Το κεντρικό κράτος δίνει την ευθύνη των δρόμων στους δήμους, χωρίς όμως την ελευθερία να ασκήσουν τα δέοντα για το πώς δεν θα καταστρέφονται.

Η απόδοση κοινών χαρακτηριστικών σε πληθυσμιακές ομάδες είναι ρατσισμός.

Η Συμφωνία του Μονάχου, πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ήταν μέγα λάθος. Αλλά, τουλάχιστον, δεν έγινε για τις μωροφιλοδοξίες ενός ηλικιωμένου.

Πόσα και ποια ανθρώπινα, πολιτικά, κοινωνικά δικαιώματα πρέπει να θυσιάσουν οι σημερινοί άνθρωποι για να ζήσουν οι αυριανοί στον παράδεισο;

Να σημειώσουμε πόσο τυχεροί είμαστε εμείς στη Δύση, που τα ηθικά μας διλήμματα γεννιούνται στην πολυθρόνα μας και όχι δίπλα σε έναν νεκρό πατέρα, γιο, αδελφό ή στα χαλάσματα του σπιτιού μας.

Ο κ. Νίκος Ανδρουλάκης και ο κ. Σωκράτης Φάμελλος δεν εκστόμισαν ποτέ χαρακτηρισμούς όπως «κυβέρνηση δολοφόνων», «κυβέρνηση εγκληματική οργάνωση» και άλλα τέτοια ανόητα.

Στη Γάζα ο ισραηλινός στρατός κάνει φρικιαστικά εγκλήματα πολέμου. Δεν δικαιολογούνται με τη σοβιετικού τύπου λογική «ναι, αλλά κι αυτοί βασανίζουν τους μαύρους».