Η Ελλάδα διολισθαίνει σιγά, σιγά, σε μια μετασοβιετικού τύπου «Δημοκρατία», όπου ολιγάρχες με τις ευλογίες της κυβέρνησης φτιάχνουν τον δικό τους νόμο.

Τα φούμαρα που ακούμε περί υποτέλειας της Ελλάδας και της «ακριβής ελευθερίας» εκτός μνημονίων έχουν ως μόνο στόχο την αναπαραγωγή ενός συστήματος που μας οδήγησε στη χρεοκοπία και τώρα μεγαλουργεί με «αριστερή μουτσούνα».

Σε μια χώρα που έχει γκράφιτι ακόμη και πάνω στους βράχους της Πνύκας, το πρόταγμα είναι να διατηρηθούν όλα ως έχουν.

Να κάνουμε τους μηχανισμούς που αποτρέπουν την εμφάνιση της διαφθοράς αντί να ελπίζουμε σε κάποιον «ηθικό μεσσία» που θα φέρει τον παράδεισο επί της γης.

Η αβελτηρία της κυβέρνησης, όχι να αντιδράσει, ούτε να σχεδιάσει, αλλά έστω να ενημερώσει είναι κατ’ αρχάς μία από τις θεσμικές απρέπειες στις οποίες μας έχει συνηθίσει.

Κάποια πράγματα που γνωρίζουν και οι πρωτοετείς φοιτητές της Νομικής, αλλά τα σαΐνια του ΣΥΡΙΖΑ διακρίθηκαν στις καταλήψεις και ουχί στα γράμματα.

Ο νέος πατριωτισμός σε αντίθεση με τα συλλαλητήρια είναι αθόρυβος και προπαντός ανιδιοτελής.

«Ο ανασχηματισμός του Κουβέλη» θα είναι το μόνο που θα θυμόμαστε από αυτή την κυβερνητική αλλαγή. Θα θυμόμαστε όμως και τον κ. Φώτη Κουβέλη, επειδή τον πληρώσαμε ακριβά.

Για τον ακήρυχτο πόλεμο συμμοριών που έχει ξεσπάσει στην Αθήνα, τι κάνει ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη;

Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κάνουν χοντροκομμένες ανόητες κινήσεις και η φαντασιοκοπία της αντιπολίτευσης την κάνει να αναρωτιέται μήπως στην κυβέρνηση ξέρουν κάτι που αυτή δεν ξέρει.