Πέρα από τους μουσαμάδες και τα εικονικά εκδοτήρια, υπάρχει ένα σημαντικότερο ζήτημα: Πόσο κόστισε αυτή η φιέστα-επιθεώρηση για τα μάτια του κ. Τσίπρα;

Στο minfin.gr επικρατεί ένα απίστευτο μπάχαλο. Η βιτρίνα του ελληνικού κράτους στην οικονομία είναι ένας σωρός (σχετικώς λίγων) οικονομικών καταστάσεων ατάκτως ερριμένων.

Για την εξάλειψη της τρομοκρατίας, «πρέπει να εξαλείψεις προληπτικά τις αιτίες που τη γεννούν», αλλά αυτές δεν είναι άλλες από τις διδαχές ότι η «επαναστατική βία» είναι αποδεκτή», ότι «όταν έχουμε άδικο καθεστώς, η αντίσταση πρέπει να παίρνει βίαιη μορφή», που ’λεγε και ο σύντροφός…

Διαγράφεται ένας κίνδυνος αν οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές γίνουν πριν από τις εθνικές. Να συζητηθούν κατ’ ελάχιστον τα τοπικά και η αναμέτρηση να γίνει με άξονα όσα διαδραματίζονται στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Μέγας καυγάς για την προσφυγιά του Ιησού, χωρίς να υπάρχουν τεκμηριωμένα στοιχεία για την γέννηση, ενώ τα ευαγγέλια είναι αντιφατικά.

Ομόθυμη πρέπει να είναι η καταδίκη των εγκληματικών ενεργειών είτε αφορούν βόμβα δέκα κιλών, είτε εμπρηστικές επιθέσεις με μολότοφ, είτε χειροδικίες κατά πολιτικών, καθηγητών, δημοσιογράφων κ.λπ.

Το καθήκον της δικαστικής εξουσίας είναι να ελέγχει την εκτελεστική στο σκέλος της παραβίασης ατομικών δικαιωμάτων. Οχι να την ελέγχει αν κάνει πρόχειρα ή καλά τη δουλειά της.

Ο Δεκέμβριος σημαδεύεται πάντα από βροχές τροπολογιών, που κατεβάζουν αμελείς ή πονηροί υπουργοί και βουλευτές.

Σε ό,τι αφορά τη διαχείριση του κράτους, αρπάχτηκαν από τη μόνη διαθέσιμη και πολύχρονη πρακτική, τον πελατειασμό. Δεν είχαν τον χρόνο, τους ανθρώπους, την επεξεργασία για κάτι άλλο.

Η σχέση της κυβέρνησης με τις αγορές θυμίζει τον καυγά του μπακαλόγατου Ζήκου με τον Κιτσάρα.